|
کد خبر
۷۷۷۲۸
کپی شد
هوای پاک، با مینیاتورهای برقی
تین نیوز | دوچرخههای برقی و پدالی بود. علاقهمندان بسیاری از این نمایشگاه دیدن کردند، اما مطابق معمول کمبودهایی هم در برگزاری نمایشگاه نمایان بود که عموما نه به برگزارکنندگان، بلکه به صاحبان صنایع بازمیگشت. بهطور مثال در روز آخر بازدید ما از نمایشگاه، بیشتر غرفهداران کاتالوگ کلی محصولاتشان را برای ارائه به مخاطبان نداشتند.
از طرفی نوسان قیمت برخی محصولات دلیلی بر سردرگمی مخاطبان شده بود و قیمت نهایی بسیاری از محصولات توسط نمایندگان حاضر در نمایشگاه و غرفه، اعلام نمیشد. در سالن قطعهسازان که بیشتر برندهای چینی حضور داشتند، اغلب مترجمی برای برقرار ارتباط نبود و این غرفهداران چینی هم زبان انگلیسی بلد نبودند! و نکته بسیار جالبتر اینکه بروشورها و کاتالوگهای این غرفهها همگی به زبان چینی بود که عملا امکان هرگونه تبادل تجاری را به بنبست میکشید.
از طرفی نوسان قیمت برخی محصولات دلیلی بر سردرگمی مخاطبان شده بود و قیمت نهایی بسیاری از محصولات توسط نمایندگان حاضر در نمایشگاه و غرفه، اعلام نمیشد. در سالن قطعهسازان که بیشتر برندهای چینی حضور داشتند، اغلب مترجمی برای برقرار ارتباط نبود و این غرفهداران چینی هم زبان انگلیسی بلد نبودند! و نکته بسیار جالبتر اینکه بروشورها و کاتالوگهای این غرفهها همگی به زبان چینی بود که عملا امکان هرگونه تبادل تجاری را به بنبست میکشید.
اما با تمام این نواقص، چیزی که میشد از این نمایشگاه دریافت، این بود که محصولات موتوری و دوچرخه در بین ایرانیان پتانسیل بسیار قوی و مخاطبان بیشماری دارد که میتواند گام بزرگی در صنعت موتور و دوچرخه کشور باشد و حمایت دولتی از این صنعتگران میتواند دریچههای جدیدی بر صادرات این نوع محصولات از کشور ما باز کند. چیزی که ما شاهدش بودیم حضور بسیار قدرتمند تولیدگران داخل بود که از تولیدکنندگان کشورهایی نظیر چین، هندوستان و حتی برخی ژاپنیها (مانند برند مشهور سوزوکی)، چیزی کم نداشته و توان رقابت بسیار خوبی را با این تولیدکنندگان دارا هستند و میتوانند در عرصه صادرات محصولاتشان در جهان بازار بسیار خوبی داشته باشند.
برقیها، سهم عمده نمایشگاه
شعار دومین نمایشگاه رایداکس «حرکت به سوی هوای پاک» بود که بر همین اساس، تولیدکنندگان داخلی و خارجی بیشتر از محصولات برقی و هیبریدی خود در این نمایشگاه پردهبرداری کرده بودند. نکته بسیار مهم در عموم این تولیدات، قیمت بالا و نهایی این محصولات بود که بهرغم استقبال بینظیر مخاطبان، توان خرید عموم مردم از نظر اقتصادی بیشک معضل اصلی بود. این موضوع را میشد از واکنش و حالت چهره مخاطبان پس از شنیدن قیمت محصولات دریافت! اگرچه بسیاری از تولیدکنندگان و برندها اقدام به گذاشتن شرایط اقساطی، لیزینگی و ارائه وام برای تولیداتشان کرده بودند، اما باز هم با میانگین قیمت 10 تا 25 میلیون تومان، توان خرید عمومی از این محصولات بسیار پایین است و با یک گپ کوتاه با بیشتر بازدیدکنندگان دریافتیم ترجیح میدهند این پول را برای خرید خودرو مصرف کنند تا خرید یک موتور برقی. اگرچه شهرداری تهران در خبرها گفته است تسهیلات ویژهای را در راستای خرید موتورهای برقی قرار است برای شهروندان در نظر بگیرد، اما باز هم با در نظر گرفتن قیمت تمامشده این محصولات، میتوان دریافت که قیمت این نوع موتورها بسیار بالا بوده و خارج از توان عموم مردم برای خریدشان است.
به هر حال در زمینه تولیدات موتورها و دوچرخههای هیبرید و برقی، میتوان نمره قبولی را پیش از چین و هند، به کشور خودمان داد که این امر از تولیدات متنوع برندهای داخلی کاملا محرز بود. تنوع، کیفیت، خدمات پس از فروش و طراحی زیبای این تولیدات همگی خبر از پیشرفت بسیار خوب این صنعت میداد و البته توان بالای کشور خودمان در تولید محصولات روز، همگام با تولیدات جهانی و این نکته که اگر بخواهیم، چیزی از صنعتگران دیگر دنیا کم نداریم و با حمایت درست، میتوان در عرصه جهانی، نامآور و از بازار خوبی برخوردار باشیم.
کلیشهها، طراحی یکنواخت و چند چیز دیگر
نمره منفی صنعتگران داخلی را باید برای محصولات 120 تا 125 سیسی آنان در نظر گرفت که همگی از لحاظ طراحی کاملا مشابه بودند. دو کلیشه قالب، که مربوط به ظاهر دو موتورسیکلتی بود که از دیرباز به نامهای هوندا 125 و هوندا ویو معروف بودند و فقط نام برند، روی باک آنها تغییر کرده بود! گویی قرار نیست هیچوقت این محصولات، طراحی ظاهری دیگری را به خود ببینند، درست برخلاف تنوع ظاهری و فنی محصولات برقی و هیبرید همان برندها که بسیار چشمنواز بود. تنها تفاوت در تولید قالب تمام برندها، بحث CDI و CGI آنها بود که باز هم هیچ خبری از نوآوری در تولید این محصول خاص را نمیداد. حتی تنوع رنگی این دو مدل هم به چند رنگ همیشگی خلاصه شده بود و این یکی از خستهکنندهترین بخشهای نمایشگاه به حساب میآمد. یعنی دیدن دهها موتور که کاملا مانند هم طراحی شده بودند و هیچ تفاوتی با هم نداشتند. از سوی دیگر طراحی قالبی که بیشتر با نام «پولسار» آن را میشناسیم نیز حجم دیگری از تولیدات صنعتگران داخل را تشکیل داده بود که اگرچه در تنوع ظاهری کمی متفاوتتر از دو گروه قبلی بود، اما باز هم طراحی کلیشهای بر اساس یک الگوی از پیش تعیینشده، میتوانست جذابیت غرفهها را کم کند.
دوچرخهای خاص
غرفه کویر، پژو، هیرو و سکان صنعت پارس را که محصولات رگال رپتور را برای نمایش گذاشته بودند میتوان بهترین غرفههای دومین نمایشگاه رایداکس دانست. تنوع و ظاهر متفاوت موتورسیکلتهای این چند برند، آنها را به شلوغترین غرفههای نمایشگاه تبدیل کرده بود و حس اسپرتبودن و متفاوت بودن را در کنار نمایش درست محصولات میتوان برگ برنده این غرفهها دانست. بهطور مثال در غرفه کویر که موتورهای اسپرتتری برای عرضه داشت، عموم دستاندرکاران با لباس اسپرت و خاص موتورسواری حضور داشتند و در غرفه سکان صنعت پارس، همگی با ظاهر و پوششی که بیشتر برای این تیپ موتورسواری به رسمیت میشناسیم، حضور داشتند که جذابیت خوبی به این غرفهها میداد. پژو نیز با آوردن محصولاتی کاملا متفاوت و بهعنوان تنها برند اروپایی توانسته بود مخاطبان بسیاری را به غرفه و محصولاتش جذب کند، هر چند قیمت محصولاتش با جیب عموم مردم ما همخوانی نداشته، اما لذت دیدن تولیدات روز جهان خالی از لطف نبود. برندهایی نظیر ایران دوچرخ، متین و نیرومحرکه نیز با داشتن محصولات متنوع توانسته بودند مخاطبان بسیاری را جذب خود کنند و احتمالا موفقتر از دیگران در بحث عرضه باشند. سالار گستر آریا نیز که محصولات هیرو را به نمایش گذاشته بود، توانسته بود از لحاظ طراحی محصول به یکی از شلوغترین غرفههای نمایشگاه بدل شود.
سالن قطعات، کمرونقترین بخش نمایشگاه
وقتی بحث قطعات پیش میآید، مخاطب خاصتر میشود و نباید انتظار استقبالی چون غرفههای نمایش محصولات موتوری داشت. اما حضور شرکتها و برندهای چینی چیزی بود که همان اول کاملا به چشم میآمد. اکثر غرفهداران این بخش، همانطور که پیشتر نیز گفته شد، امکان برقراری ارتباط با مخاطبان را نداشتند و اطلاعات بروشوری و کاتالوگهای آنها نیز کمکی به این قضیه نمیکرد، زیرا نه تنها بیشتر این بروشورها و کاتالوگها به زبان رایج جهانی نبود، بلکه به زبان چینی بود و عملا درک آن غیرقابل تصور! شاید این ضعف را باید در قصور متولیان نمایشگاه که استانداردی برای حضور این شرکتها و برندها نداشتند، جستوجو کرد. به هر حال حضور در یک کشور دیگر، نیازمند ارائه درست اطلاعات و حضور کسانی است که حداقل به زبان جهانی و بینالمللی توان صحبت داشته باشند.
حجم عمده این سالن را قطعات الکتریکی و تیوپهای چینی تشکیل داده بود که جای تعجب است با حضور برندهای داخلی قدرتمندی که در همین نمایشگاه شرکت داشتند و به عرضه و تولید قطعات برقی و الکتریکی و انواع تیوپهای تیوبلس با کیفیت بالا مشغول هستند، چرا باید از محصولات کشوری مانند چین که کیفیت لازم را حتی در مقابل تولیدات داخلی ندارد، استقبال شود و شاهد واردات آن به کشور باشیم؟!
بخشهای جنبی
یکی از نکات جالب این نمایشگاه، حضور موتورسیکلتی به نام لیفان بود که بیشتر این نام را با خودروهایش میشناسیم تا تولید موتورسیکلت. البته پس از پرسوجو هم متوجه نشدیم که این برند دقیقا همان برند خودروساز چینی است یا صرفا شباهت نام است! غرفه دیگری نیز به محصولات هند اختصاص داشت که نه جالب بود و نه غرفهداران نه اطلاعی از اطلاعات فنی محصولات داشتند و حتی کاتولوگی جهت عرضه وجود نداشت، از این رو تعجب ما را بسیار برانگیخت که اصلا حضورش برای چه بوده است؟! همچنین یکی دیگر از تولیدگران داخلی چند مدل از محصولات سوزوکی را برای عرضه به نمایش گذاشته بود که اگرچه با آن چیزی که ما از سوزوکی و تولیداتش سراغ داریم کاملا متفاوت بود، اما باز هم توانسته بود با همین چند محصول مخاطبان زیادی را جذب خود کند.
یکی از امتیازات منفی این نمایشگاه را باید بخش حرکات نمایشی آن دانست. اختصاص محیطی برای حرکات نمایشی که واقعا در حد و اندازه نمایشگاه نبوده و باید آن را بخش بسیار بد دومین رایداکس قلمداد کرد. گذاشتن چند پالت چوبی بار! کشیدن داربستهای زشت و ناهماهنگ در محیطی وسیع برای تکچرخ زدن و پریدن دوچرخهها اصلا نباید نام حرکات نمایشی و جذابیت یک نمایشگاه از نوع موتورسیکلت را که سراسر هیجان است برخود داشته باشد و نیاز بود برگزارکنندگان چنین نمایشگاهی، برنامهای درست و مهیج برای این بخش داشته باشند که اینگونه بخشها در تمام نمایشگاههای خودرویی و موتوری جهان، جزو بهترین بخشهای آن است نه کسلکنندهترین آنها!