◄ متولی گری دولت در قطارهای حومه‌ای محکوم به شکست است
مدیرعامل شرکت حمل ونقل ریلی رجا با تأکید بر اینکه راه آهن توان مالی تقبل هزینه های سنگین حومه ای را ندارد، تصریح کرد که تجربه ناموفق دهه ۸۰ وزارت کشور ثابت می کند توسعه این بخش باید به شهرداری ها و رویکرد حمل ونقل ترکیبی سپرده شود.
مجید ملانژاد، مدیرعامل شرکت حمل ونقل ریلی رجا، در پنل تخصصی قطارهای حومه ای نوزدهمین همایش بین المللی حمل ونقل ریلی، با انتقاد از ورود بخش دولتی و راه آهن به حوزه عملیاتی قطارهای حومه ای، تأکید کرد: تکرار تجربه های شکست خورده گذشته در شرایطی که راه آهن برای نگهداری وضعیت موجود و تأمین ناوگان بین شهری با چالش های جدی مالی مواجه است، منطقی نیست و متولی گری اصلی این بخش باید به شهرداری ها و استانداری ها واگذار شود.
به گزارش سرویس ریلی تین نیوز، ملانژاد با اشاره به هزینه های نجومی ایجاد زیرساخت های ریلی حومه ای افزود: احداث خطوط ریلی اتصال دهنده شهرها، به ازای هر کیلومتر و بدون احتساب هزینه های گزاف تملک اراضی (استملاک)، رقمی حدود ۳۰ تا ۴۰ میلیون یورو هزینه به همراه دارد. راه آهن جمهوری اسلامی ایران در تأمین منابع مالی لجستیک، لکوموتیو و ایمنی خطوط خود درمانده است؛ بنابراین چگونه می تواند بار سنگین توسعه قطارهای حومه ای در سطح کشور را به دوش بکشد؟
وی با یادآوری تجربه تأسیس «شرکت مادر تخصصی» توسط وزارت کشور در سال های ۱۳۸۲ و ۱۳۸۳ برای توسعه مترو و تأمین واگن های انبوه گفت: آن پروژه با وجود هزینه های هنگفت عملاً شکست خورد. پس از آنکه دولت از این حوزه عقب نشینی کرد و امور به مدیریت شهری واگذار شد، کلان شهرها توانستند با اتکا به ظرفیت های خود، خطوط مترو را توسعه دهند؛ روندی که امروز دستاوردهای آن را در مشهد، شیراز، تبریز و پایتخت شاهد هستیم. ورود مجدد دولت، بازتولید همان مسیر فرساینده خواهد بود.
مدیرعامل رجا در تببین مزیت های رقابتی شهرداری ها در این حوزه خاطرنشان کرد: حمل ونقل حومه ای در سراسر جهان بر عهده مدیریت های محلی است؛ چرا که شهرداری ها ابزارهای قانونی منحصر به ففردی نظیر صدور مجوزهای ساختمانی، تغییر کاربری و مولدسازی دارایی های غیرمولد و ایجاد ارزش افزوده زمین را در اختیار دارند که راه آهن فاقد آن هاست.
ملانژاد در پایان با تأکید بر لزوم بهره گیری از رویکرد «حمل ونقل ترکیبی» (Multimodal) یادآور شد: اتصال حومه ای الزاماً نباید صرفاً بر پایه ریل بنا شود. مطالعات دقیق ترافیکی ممکن است در بخش هایی استفاده از اتوبوس، مینی بوس، تاکسی یا تراموا را به عنوان گزینه های اقتصادی تر و کارآمدتر در کنار ریل پیشنهاد کند و لازم است برنامه ریزی ها با محوریت انعطاف پذیری و مشارکت جدی مدیریت شهری دنبال شود.
