◄ هفتمین نمایشگاه حمل ونقل؛ بستری برای توسعه مسیرهای تجاری
هفتمین نمایشگاه بین‌المللی حمل‌ونقل، لجستیک و صنایع وابسته، از ۲۶ تا ۲۹ آذر ۱۴۰۵ در نمایشگاه بین‌المللی تهران برگزار می‌شود. این رویداد با تمرکز بر کریدورهای بین‌المللی، می‌خواهد فعالان حمل‌ونقل و تجارت خارجی را برای بررسی راه‌های تقویت مسیرهای تجاری کنار هم بیاورد.
تغییر مسیرهای تجارت جهانی، محدودیت ظرفیت برخی کریدورهای منطقه‌ای و بالا رفتن هزینه و زمان جابه‌جایی کالا، ضرورت داشتن شبکه حمل‌ونقل متنوع و قابل اتکا را بیش از گذشته نشان داده است. توسعه کریدورهای بین‌المللی و همکاری کشورهای مسیر، از محورهای اصلی هفتمین نمایشگاه بین‌المللی حمل‌ونقل، لجستیک و صنایع وابسته خواهد بود.
به گزارش تین نیوز، موقعیت ایران میان بازارهای آسیای مرکزی، قفقاز، شبه‌قاره هند، خلیج فارس و اروپا، ظرفیت قابل توجهی برای نقش‌آفرینی در ترانزیت منطقه‌ای ایجاد کرده است. با این حال، بهره‌برداری از این ظرفیت تنها با قرار گرفتن روی نقشه ممکن نیست و به کیفیت زیرساخت‌ها، هماهنگی عملیاتی، تسهیل امور مرزی و گسترش همکاری‌های بین‌المللی وابسته است.
کارشناسان معتقدند کریدور فقط جاده، ریل یا مسیر دریایی نیست، بلکه مجموعه‌ای از پایانه‌ها، خدمات لجستیکی، رویه‌های گمرکی و توافقات میان کشورهاست. زمان و هزینه انتقال کالا به ظرفیت خطوط ریلی، امکان جابه‌جایی میان شیوه‌های مختلف حمل، سرعت تشریفات مرزی و دسترسی به خدمات بندری بستگی دارد. از این رو توسعه کریدورها به نگاهی یکپارچه نیاز دارد که هم زیرساخت و هم کیفیت خدمات و هماهنگی بخش دولتی و خصوصی را در بر بگیرد.
وابستگی بیش از حد به چند مسیر محدود، تجارت خارجی را در برابر اختلال و افزایش هزینه آسیب‌پذیر می‌کند. توسعه مسیرهای جایگزین در حوزه‌های ریلی، جاده‌ای و دریایی و استفاده از ظرفیت کشورهای همسایه، می‌تواند انعطاف بیشتری در انتخاب مسیر فراهم کند. اتصال شبکه حمل‌ونقل ایران به آسیای مرکزی، قفقاز، دریای خزر و بنادر منطقه نیز در این میان اهمیت دارد.
در حاشیه این نمایشگاه، موضوعاتی مانند توسعه خطوط ریلی، تقویت ارتباطات بندری، حمل‌ونقل ترکیبی و تسهیل فرایندهای مرزی بررسی می‌شود. نشست و گفت‌وگو میان شرکت‌های حمل‌ونقلی، اپراتورهای لجستیک، فعالان تجارت خارجی و مجموعه‌های زیرساختی نیز فرصتی برای شناخت بهتر موانع و ظرفیت‌های همکاری فراهم می‌کند.
کارشناسان تأکید دارند که موقعیت جغرافیایی به‌تنهایی تضمین‌کننده تبدیل شدن ایران به یکی از مراکز ترانزیتی منطقه نیست و کیفیت زیرساخت، سرعت خدمات، ثبات مقررات و هماهنگی کشورهای مسیر، شرط تحقق این هدف است.
