مناطق آزاد؛ تجلی گاه پویایی و خدمت در جنگ آمریکایی- صهیونی علیه ایران

 تنوع بخشی به مبادی ورودی کالا و گسترش کریدورهای جایگزین، نخستین گام در جهت بی اثر کردن محاصره اقتصادی و فشار و بر شریان های اصلی اقتصاد ملی است که مناطق آزاد با بهره گیری از معافیت های قانونی، نقشی حیاتی در این خصوص ایفا می کنند.
در هنگامه تهاجم ناجوانمردانه دشمن آمریکایی و صهیونی به کشور و ورق خوردن برگی زرین از پایداری ملی، مناطق آزاد تجاری- صنعتی و ویژه اقتصادی جمهوری اسلامی ایران، علاوه بر کارویژه های مرسوم در توسعه اقتصادی و تسهیل تولید و مبادلات تجاری و بازرگانی، به عنوان سنگرهای مستحکم «اقتصاد مقاومتی» و خطوط مقدم جبهه جنگ اقتصادی، نقشی تاریخی ایفا می کنند. امروز که بدخواهان این مرز و بوم، با تحمیل جنگی همه جانبه در ابعاد نظامی و اقتصادی، کیان ملت را هدف قرار داده اند، این مناطق به نماد «تاب آوری» و «استمرار خدمت» بدل گشته اند.
باعنایات پروردگار متعال، هوشمندی راهبردی و رویکرد تخصصی در پیش بینی و مدیریت بحران و پدافند غیرعامل در مجموعه دبیرخانه و سازمان مناطق، شرایطی را فراهم کرده که این کارویژه ها با تغییر ماهیتی هوشمندانه، به ابزارهای «بقا و پویایی» تبدیل شده اند.
تنوع بخشی به مبادی ورودی کالا و گسترش کریدورهای جایگزین، نخستین گام در جهت بی اثر کردن محاصره اقتصادی و فشار و بر شریان های اصلی اقتصاد ملی است. در این راستا، مناطق آزاد با بهره گیری از معافیت های قانونی و فرآیندهای گمرکی تسهیل شده، نقشی حیاتی در «کاهش هزینه های مبادله» و «تسریع در زنجیره تأمین» ایفا می کنند.
ایران اسلامی با برخورداری از مناطق آزاد در شمال، جنوب، شرق و غرب، از یک برتری ژئواکونومیک بی نظیر بهره می برد. از سواحل مکران در چابهار، تا ارس و انزلی که پل ارتباطی با اوراسیا محسوب می شوند؛ هر یک از این نقاط، یک گره راهبردی در شبکه جهانی تجارت هستند که صرفا با تهاجم نظامی هوایی و بمباران کور از فرایند خدمت رسانی خارج نمی شوند.
ظرفیت های سازمان های مناطق آزاد و دبیرخانه شورای عالی، با نگاهی فرابخشی، هماهنگی میان نهادهای حاکمیتی را برای تبدیل این مزیت های جغرافیایی به فرصت های اقتصادی فراهم آورده اند. این جغرافیا، سپری است که عمق استراتژیک ما را در برابر تکانه های تحمیلی مصون می دارد.
گزارش های واصله از مناطق آزاد چهارضلع کشور، حاکی از روحیه ای پولادین در کالبد مدیریتی و اجرایی آنهاست.

علیرغم استمرار تهاجمات موشکی و هوایی به زیرساخت های حیاتی، به ویژه در مناطق جنوبی و تحمیل خسارات جدی در برخی مناطق، فرایند خدمت رسانی لحظه ای متوقف نشده است.
کمیته های امنیت و شوراهای تأمین مناطق به صورت شبانه روزی فعال بوده و پشتیبانی همه جانبه از ثبات و آرامش مردم ایجاد کرده اند.

مدیریت بحران در این مناطق، با اولویت بندی جبران خسارات و بازسازی سریع زیرساخت های حیاتی، پیام روشنی به دشمن مخابره کرده است: «تخریب، سد راه سازندگی نخواهد بود».در حوزه تأمین کالاهای اساسی، مناطق آزاد با جدیت تمام وارد میدان شده اند. ترخیص کالاهای رسوب کرده و نظارت برخط بر روند واردات، اطمینان خاطر لازم را برای سفره های مردم فراهم آورده است.
تسریع در ترخیص کالاهای اساسی، برگزاری جلسات مستمر با تجار و ارائه مشوق های استثنایی برای واردات کالاهای اساسی، انطباق آنی بودجه سالیانه مناطق با نیازهای ضروری شرایط بحران و در نهایت، مدیریت ترددها و اسکان مسافران و گردشگران در مناطق پرخطری همچون کیش و قشم، با دقت و بدون ایجاد تنش اجتماعی به سرانجام رسیده است که خود نشان از اشراف عملیاتی سازمان های مناطق دارد.
آنچه امروز در مناطق آزاد تجاری-صنعتی ایران می گذرد، علاوه بر مدیریت هوشمندانه بحران، «تجلی اراده ملت» برای عبور از گردنه های سخت تاریخی است. کارکردهای ویژه این مناطق در زمان جنگ، از جمله چابک سازی نظام گمرکی و صیانت از زیرساخت های تولیدی، نشان داد که دشمن در محاسبات خود برای غلبه بر ملت بزرگ ایران، با فلج کردن اقتصاد ملی، دچار خطایی راهبردی شده است.