◄ خیز شستا برای سرمایه‌گذاری در منطقه آزاد دوغارون

 این همکاری که بر پایه «مشارکت راهبردی» به جای «واگذاری زمین» استوار است، می تواند نقشی تعیین کننده در کاهش هزینه های لجستیکی و حذف واسطه ها در کریدور تجاری شرق کشور ایفا کند.

به گزارش سرویس  تین نیوز، منطقه آزاد دوغارون در تازه ترین گام برای ارتقای جایگاه خود در نقشه تجارت منطقه ای، میزبان معاون توسعه کسب وکار بین الملل شرکت سرمایه گذاری تأمین اجتماعی (شستا) بود. این نشست که با حضور محمدرضا مودودی، مدیرعامل سازمان منطقه آزاد دوغارون برگزار شد، نقطه عطفی در تغییر رویکرد جذب سرمایه در این منطقه استراتژیک محسوب می شود.

تغییر پارادایم؛ از خام فروشی زمین تا مشارکت راهبردی

محمدرضا مودودی در این نشست با تأکید بر اینکه «دوغارون فراتر از یک نقطه جغرافیایی، یک فرصت راهبردی برای پیوند صنایع ایران با بازارهای بین المللی است»، از استراتژی جدید این سازمان رونمایی کرد. مودودی تصریح کرد: «سیاست کلان ما عبور از خام فروشی زمین و تمرکز بر مشارکت های راهبردی و بلندمدت است. زمین سرمایه ای بین نسلی است و اولویت ما تعریف طرح های تولیدی مشترک با هلدینگ های توانمندی همچون شستا است تا سهم بیشتری از ارزش افزوده کالاها در همین منطقه شکل گیرد.»

این تغییر سیاست، پیام روشنی برای فعالان اقتصادی دارد: دوغارون دیگر صرفاً یک گذرگاه برای عبور کالا نیست، بلکه در حال تبدیل شدن به یک قطب تولیدی برای صادرات به بازار افغانستان است.

تسهیل گری در صدر اولویت ها؛ اجرای ماده ۶۵

یکی از دغدغه های اصلی هلدینگ های بزرگ برای سرمایه گذاری، بروکراسی های پیچیده اداری است. مودودی در این باره به اجرای ماده ۶۵ قانون احکام دائمی برنامه های توسعه کشور اشاره کرد. طبق این قانون، اختیارات دستگاه های اجرایی (به استثنای نهادهای امنیتی و دفاعی) به مدیریت منطقه تفویض شده است.

این «ساختار چابک» به سرمایه گذاران شستا اطمینان می دهد که فرآیندهای اداری، گلوگاهی برای اجرای طرح های تولیدی نخواهد بود و امور حاکمیتی منطقه با رویکردی تسهیل گرانه و در کوتاه ترین زمان ممکن تعیین تکلیف خواهند شد. مسعود کمالی اردکانی، معاون توسعه کسب وکار بین الملل شستا نیز با تأیید این فضای مدیریتی، از توانمندی تیم مدیریتی دوغارون به عنوان عاملی برای جذابیت سرمایه گذاری یاد کرد.

چرا دوغارون برای شستا جذاب است؟

از نگاه تحلیلگران اقتصادی، انتخاب دوغارون توسط شستا تصادفی نیست. این منطقه با سهمی بیش از ۶۰ درصد از صادرات ایران به افغانستان و ظرفیت تردد روزانه ۱۸۰۰ کامیون، یکی از حیاتی ترین مبادی تجاری کشور است.

استقرار هلدینگ های شستا در این نقطه، مزایای رقابتی زیر را به همراه خواهد داشت:

• کاهش هزینه های لجستیکی: با نزدیکی به بازار هدف و ایجاد مراکز تولیدی در نقطه صفر مرزی.

• حذف واسطه های غیرضروری: ارتباط مستقیم تر تولیدکننده با شبکه توزیع در افغانستان.

• مزیت رقابتی در صادرات: تبدیل شدن دوغارون به کانون صادراتی محصولات نهایی، به جای صادرات مواد اولیه.

به نظر می رسد با ترکیب «توان مالی و تولیدی شستا» و «مزیت های جغرافیایی و اختیارات قانونی منطقه آزاد دوغارون»، باید منتظر تحرک جدی در دیپلماسی اقتصادی شرق کشور و افزایش سهم ایران در بازارهای همسایه شرقی باشیم.