◄ فشار بر صنعت هوانوردی آزمون تابآوری شبکه لجستیکی کشور است
تحریم های جدید آمریکا علیه صنعت هوانوردی ایران را نباید صرفاً محدودیت چند شرکت هواپیمایی تلقی کرد. با گسترش فشار به خدمات فرودگاهی، سوخت، هندلینگ، فروش بلیت، خدمات بار و شبکه های مالی، هوانوردی در حال تبدیل شدن به یکی از گلوگاه های فشار بر اتصال ایران به شبکه تجارت و حمل ونقل بین المللی است.
مهدی قدمیاری کارشناس مطرح حوزه کریدورها و لجستیک با بیان این مطلب افزود: منطق اصلی این رویکرد، افزایش هزینه عملیاتی و اقتصادی ایران، محدود کردن دسترسی آن به شبکه های بین المللی و وادار کردن کشورهای ثالث به انتخاب میان همکاری با ایران و پذیرش ریسک تحریم های ثانویه آمریکاست. به همین دلیل، همراهی برخی کشورها لزوماً ناشی از همسویی سیاسی با واشنگتن نیست؛ بلکه در بسیاری موارد حاصل محاسبه ریسک دسترسی به نظام مالی، دلار، بیمه، فناوری، قطعات و بازارهای غربی است.
اما نقطه تعیین کننده برای ایران، خود تحریم نیست؛ میزان تاب آوری شبکه لجستیکی کشور در برابر تحریم است.
وی افزود: اگر اختلال در هوانوردی موجب انتقال بار و مسافر به جاده، ریل، دریا و مرزهای زمینی شود، بدون یک معماری هماهنگ، فشار از یک مد حمل ونقل به مد دیگر منتقل خواهد شد. بنابراین پاسخ راهبردی، حفظ یک مسیر خاص نیست؛ بلکه ایجاد شبکه ای چندوجهی، چندمسیره و قابل تغییر سریع است که بتواند در شرایط بحران، هوا، دریا، ریل و جاده را به صورت یکپارچه جایگزین و مکمل یکدیگر کند.
قدمیاری تصریح کرد: در این چارچوب، توسعه هاب های جایگزین، تقویت چابهار و اینچه برون، فعال سازی ظرفیت های چین، روسیه، پاکستان و آسیای مرکزی، افزایش اتصال ریلی و دریایی، و ایجاد فرماندهی واحد برای رصد و مدیریت جریان های تجاری و لجستیکی، از یک اقدام واکنشی به یک راهبرد ملی تاب آوری لجستیکی تبدیل می شود.
مسئله امروز ایران فقط عبور از تحریم های هوایی نیست؛ مسئله، حفظ اتصال ایران به شبکه تجارت جهانی در شرایط فشار چندلایه است.
وی در پایان خاطرنشان کرد: آینده رقابت لجستیکی ایران در این شرایط، نه با وابستگی به یک مسیر یا یک کشور، بلکه با تنوع مسیرها، تعدد هاب ها، یکپارچگی مدهای حمل ونقل و توان تغییر سریع مسیر در لحظه بحران تعیین خواهد شد.
