◄ ترسیم نقشه راه تجارت دریایی ایران و پاکستان
چهارمین نشست کمیته مشترک همکاری های بندری و دریایی ایران و پاکستان، فراتر از یک دیدار تشریفاتی، گامی در راستای تغییر معادلات لجستیکی میان دو کشور محسوب می شود.
در حالی که ایران و پاکستان به عنوان دو بازیگر کلیدی در جغرافیای راهبردی جنوب غرب آسیا شناخته می شوند، بهره گیری از ظرفیت بنادر دو طرف برای تسهیل تجارت دوجانبه و تقویت ترانزیت، به یک ضرورت اقتصادی بدل شده است.
دستور کار نشست؛ از ظرفیت سنجی تا نقشه راه
به گزارش سرویس دریایی تین نیوز، این نشست که از سوم تا ششم شهریورماه در تهران برگزار می شود، با حضور مدیران ارشد وزارت دریانوردی پاکستان و رؤسای بنادر این کشور، فرصتی فراهم آورده تا طرفین ضمن بررسی تجارب گذشته و ارزیابی ظرفیت های عملیاتی موجود در بنادر، سند راهبردی یا همان «نقشه راه» همکاری های میان مدت و بلندمدت خود را تدوین کنند.
تمرکز اصلی این مذاکرات بر بهره گیری حداکثری از پتانسیل بنادر ایران و پاکستان برای انتقال کالا و مسافر است. با توجه به اهمیت روزافزون حمل ونقل چندوجهی در زنجیره تأمین بین المللی، دو طرف بر سر تسهیل فرآیندهای ترانزیتی، تبادل فناوری های دریایی و ایجاد بسترهای لازم برای سرمایه گذاری های مشترک به بحث و تبادل نظر می پردازند. این هم افزایی می تواند ضمن کاهش هزینه های مبادلات تجاری، زمان انتقال کالا را در مسیرهای ترانزیتی کاهش داده و رقابت پذیری کریدورهای منطقه را افزایش دهد.
تقویت کریدورهای ترانزیتی؛ چشم انداز آینده
برگزاری چهارمین دوره این کمیته مشترک، نشان دهنده اراده سیاسی و فنی هر دو کشور برای پررنگ تر کردن نقش بنادر در تجارت منطقه ای و بین المللی است. از نگاه کارشناسان حوزه حمل ونقل، توسعه همکاری های بندری ایران و پاکستان تنها محدود به حجم مبادلات دوجانبه نیست؛ بلکه کلیدی برای اتصال بازارهای منطقه به کریدورهای فرامنطقه ای محسوب می شود.
تدوین نقشه راه همکاری های دریایی در پایان این اجلاس، می تواند چارچوبی حقوقی و فنی برای شرکت های کشتیرانی، اپراتورهای بندری و فعالان بخش خصوصی دو کشور ایجاد کند. در واقع، آنچه در این نشست تهران پی ریزی می شود، بستری است که در آینده نزدیک، جریان تجارت دریایی میان تهران و اسلام آباد را به سمت تخصصی تر شدن و افزایش سهم از بازارهای ترانزیتی سوق خواهد داد.
نتیجه این مذاکرات که تا ششم شهریورماه ادامه خواهد داشت، می تواند به تفاهمات عملیاتی منجر شود که در صورت تحقق، تحولی در مناسبات بندری دو کشور ایجاد کرده و جایگاه ایران و پاکستان را در نقشه لجستیکی جهان ارتقا خواهد داد.
