راه اندازی راهروی جدید پاکستان به آسیای مرکزی از طریق چین
پاکستان راهروی تجاری جدیدی را فعال کرد که کشورهای آسیای مرکزی را از طریق چین به بنادر جنوبی خود متصل می کند.
رسانه پاکستانی مینت میرور به نقل از منابع رسمی نوشت: این کشور رسماً یک کریدور تجاری منطقه ای جدید را که کشورهای آسیای مرکزی را از طریق چین به بنادر جنوبی خود متصل می کند، فعال کرده است.
به گزارش تین نیوز به نقل از ایسنا، این منابع مدعی هستند که پاکستان در تلاش برای تبدیل شدن به یک قطب اصلی ترانزیت و لجستیک در منطقه است با این حال، تحلیلگران می گویند که موفقیت بلندمدت این ابتکار به توسعه مداوم زیرساخت ها، تسهیل گمرکی، همکاری های مرزی و تعامل دیپلماتیک پایدار بین شرکای منطقه ای بستگی دارد.
در ادامه این گزارش آمده است: پاکستان اولین محموله کالاهای خود را از قرقیزستان از طریق مسیر تازه عملیاتی شده دریافت کرده است، مسیری که به کشورهای محصور در خشکی آسیای مرکزی اجازه می دهد بدون تکیه بر ترانزیت سنتی از طریق افغانستان به بنادر پاکستان دسترسی داشته باشند.
کریدور جدید در زمانی راه اندازی می شود که روابط پاکستان و افغانستان به دلیل درگیری های طولانی مرزی، نگرانی های امنیتی و اختلالات در مسیرهای تجاری متعارف همچنان پرتنش است.
مینت میرور نوشت: این چالش ها اسلام آباد را ایجاب کرده تا مسیری جایگزین و پایدارتر را برای تجارت منطقه ای ترویج کند.
طبق این توافق جدید، کالاها از قرقیزستان و دیگر کشورهای آسیای مرکزی از طریق چین حمل شده و قبل از رسیدن به بندر خشک سوست واقع در ایالت گلگت-بلتستان در شمال پاکستان، از طریق گذرگاه خنجراب (نقطه مشترک مرزی با چین) وارد این کشور می شوند و سپس از آنجا، محموله ها می توانند برای حمل و نقل بین المللی به بندر کراچی و سایر پایانه های جنوبی منتقل شوند.
شرکت ملی لجستیک (NLC) متعلق به دولت پاکستان اعلام کرد که این مسیر تجاری جدید، دسترسی مستقیم به بندر کراچی را برای پنج کشور آسیای مرکزی از جمله قرقیزستان، تاجیکستان، ترکمنستان، قزاقستان و ازبکستان فراهم می کند.
این شرکت همچنین اظهار داشت که پاکستان به عنوان یک کریدور تجاری سریع، امن و قابل اعتماد برای اقتصادهای آسیای مرکزی که به دنبال دسترسی کارآمد به بازارهای جهانی هستند، در حال ظهور است.
کارشناسان اقتصادی معتقدند که این کریدور جدید می تواند به کاهش هزینه های حمل و نقل، کوتاه شدن زمان تحویل و ایجاد اطمینان بیشتر برای جریان های تجاری در مقایسه با مسیرهایی که تحت تأثیر بی ثباتی سیاسی و تهدیدات امنیتی قرار دارند، کمک کند.
