◄ تنگه باب المندب ؛ گلوگاه حیاتی تجارت جهانی زیر فشار بی سابقه

تنگه باب المندب در حالی به کانون تحولات ژئوپلیتیکی تبدیل شده که هم زمان با اختلال در تنگه هرمز، این گذرگاه استراتژیک اکنون نقش تعیین کننده ای در تداوم جریان انرژی و تجارت جهانی ایفا می کند.

به گزارش تین نیوز، تنگهٔ باب المندب به عنوان یکی از مهم ترین گلوگاه های دریایی جهان، در جنوب دریای سرخ و در مجاورت سواحل یمن، جیبوتی و اریتره قرار دارد. این گذرگاه باریک، مسیر اتصال دریای سرخ به خلیج عدن و اقیانوس هند بوده و نقشی کلیدی در انتقال نفت، گاز و کالا میان آسیا و اروپا ایفا می کند.

در دومین دور جنگ میان ایالات متحده و اسرائیل با ایران، اهمیت این تنگه به طور بی سابقه ای افزایش یافته است. هم زمان با کاهش شدید عبور نفت از تنگه هرمز، مسیرهای جایگزین به سمت دریای سرخ تغییر جهت داده اند و باب المندب اکنون به مسیر اصلی انتقال انرژی به بازارهای جهانی تبدیل شده است.

این تنگه در عمل به عنوان دروازه جنوبی کانال سوئز عمل می کند و هرگونه اختلال در آن، به طور مستقیم بر زنجیره تأمین جهانی تأثیر می گذارد. در شرایط کنونی، افزایش چشمگیر تردد نفتکش ها و کشتی های تجاری در این منطقه، هم زمان با حضور گسترده نیروهای نظامی، سطح ریسک را به طور قابل توجهی بالا برده است.

گزارش ها نشان می دهد که کشتی های عبوری از باب المندب اکنون با تدابیر امنیتی ویژه و در برخی موارد با اسکورت نظامی حرکت می کنند؛ مسئله ای که نشان دهنده حساسیت بالای این گذرگاه در شرایط فعلی است. تحلیلگران تأکید دارند که تمرکز تنش های ژئوپلیتیکی از خلیج فارس به دریای سرخ در حال انتقال است و باب المندب به یکی از نقاط کلیدی در معادلات امنیتی و اقتصادی جهان تبدیل شده است.

در وضعیت فعلی، تنگه باب المندب نه تنها یک مسیر تجاری، بلکه یک اهرم راهبردی در تعیین مسیر بحران انرژی و تجارت جهانی به شمار می رود.

در هفته های اخیر، حوثی های یمن که از حمایت ایران برخوردار هستند، تهدید کرده اند حملات خود را به تنگه باب المندب گسترش خواهند داد. این موضوع نشان می دهد حتی اگر وابستگی به تنگه هرمز کاهش یابد، امنیت سایر مسیرهای دریایی منطقه نیز همچنان یکی از چالش های مهم صادرات انرژی باقی خواهد ماند.

کشورهای عربی حوزه خلیج فارس با سرعت در حال بازطراحی نقشه انتقال انرژی در منطقه هستند. سرمایه گذاری های گسترده امارات، عراق و عربستان سعودی در خطوط لوله، بنادر و مسیرهای جایگزین نشان می دهد این کشورها به دنبال کاهش ریسک های ناشی از وابستگی به تنگه هرمز هستند؛ آبراهی که سال ها مهم ترین مسیر صادرات نفت جهان بوده است.

از نگاه کارشناسان استراتژیک، تمرکز تجهیزات نظامی آمریکا در خلیج فارس بر پایه این پیش فرض بنا شده که تهدیدات تنها در حوزه تنگه هرمز محصور می مانند. با این حال فعال شدن جبهه باب المندب به عنوان اهرم فشار، واشینگتن را در یک دوگانه دشوار قرار می دهد؛ یا باید هزینه های گزاف اسکورت و امنیت در دریای سرخ را با انتقال ناوگان خود از هرمز به جنوب بپردازد، و یا شاهد فروپاشی امنیت اقتصادی متحدان اروپایی خود باشد.