| کد خبر ۳۲۷۲۳۱
کپی شد

◄ چالش دسترسی به فرودگاه ۵.۳ میلیارد دلاری سیدنی؛ هزینه یا زمان؟

آزمایش میدانی رسانه استرالیایی از مسیر ۶۰ کیلومتری فرودگاه جدید و ۵.۳ میلیارد دلاری «وسترن سیدنی» نشان می دهد مسافران برای دسترسی به این ترمینال تازه تأسیس باید میان پرداخت ۱۲۰ دلار برای خودروی اوبر و رسیدن در ۴۵ دقیقه، یا پرداخت ۵۵ دلار برای اتوبوس اکسپرس و سفر یک ساعته، دست به انتخاب بزنند.

چالش دسترسی به فرودگاه ۵.۳ میلیارد دلاری سیدنی؛ هزینه یا زمان؟
تین نیوز |

فرودگاه بین المللی وسترن سیدنی که با هزینه ای بالغ بر ۵.۳ میلیارد دلار ساخته شده، اکنون در نخستین هفته های فعالیت تجاری خود با واقعیتی تلخ در حوزه دسترسی مسافران روبه رو شده است؛ واقعیتی که نشان می دهد این پروژه عظیم زیرساختی برای تبدیل شدن به قطب اول حمل ونقل استرالیا، راهی دشوارتر از ساخت سازه های بتنی در پیش دارد.

به گزارش سرویس هوایی تین نیوز، پروژه فرودگاه بین المللی وسترن سیدنی که به نام «نانسی برد والتون»، هوانورد پیشگام استرالیایی، نام گذاری شده است، ریشه در مطالعاتی دارد که از دهه ها پیش لزوم وجود یک فرودگاه دوم در سیدنی را برای کاهش بار ترافیکی فرودگاه «کینگزفورد اسمیت» تأیید کرده بود.

پس از سال ها بحث سیاسی و کارشناسی، عملیات اجرایی این پروژه بزرگ در سپتامبر ۲۰۱۸ در منطقه «بجریز کریک» آغاز شد و سرانجام در ۲۵ اکتبر ۲۰۲۶، نخستین پروازهای تجاری خود را پذیرا گشت. این فرودگاه با این هدف طراحی شد که برخلاف فرودگاه اصلی سیدنی، بدون محدودیت منع تردد شبانه (Curfew-free) فعالیت کند و به صورت ۲۴ ساعته در خدمت جابه جایی مسافر و کالا باشد؛ مزیتی که آن را به یک اهرم اقتصادی قدرتمند برای ایالت نیوساوت ولز تبدیل می کند.

با وجود این پیشینه استراتژیک، گزارش های میدانی اخیر از جمله آزمایش منتشر شده در رسانه News.com.au، پرده از شکاف عمیق میان زیرساخت های پروازی و دسترسی جاده ای برداشته است. در این آزمایش که با هدف بررسی زمان و هزینه سفر ۶۰ کیلومتری از قلب سیدنی به این فرودگاه انجام شد، مسافران با انتخابی سخت مواجه شدند. خودروی اوبر با هزینه ۱۲۰ دلاری توانست در ۴۵ دقیقه مسافر را به مقصد برساند، اما اتوبوس های اکسپرس که با قیمت ۵۵ دلار (کمتر از نصف قیمت اوبر) فعالیت می کنند، به دلیل گرفتار شدن در گره های ترافیکی ناشی از عملیات عمرانی مسیر، سفر را در ۶۰ دقیقه به پایان رساندند. این اختلاف ۱۵ دقیقه ای در زمان سفر، هزینه سنگین ۶۵ دلاری را به مسافر تحمیل کرد که برای بسیاری از کاربران هدف این فرودگاه، رقمی چالش برانگیز محسوب می شود.

در فاز نخست بهره برداری، این فرودگاه برای جابه جایی سالانه ۱۰ میلیون مسافر ظرفیت سازی شده است، اما نگاهی به وضعیت ترمینال در روزهای ابتدایی، تصویری متفاوت از یک شهر شلوغ را نشان می دهد. برخی از مسافران و خبرنگاران، فضای ترمینال را به دلیل تعداد بسیار محدود پروازها در طول روز، به «شهر ارواح» تشبیه کرده اند. در حال حاضر، مسیرهای پروازی عمدتاً به مقاصد داخلی استرالیا مانند ملبورن، بریزبن و گلد کست محدود شده و خطوط هوایی ارزان قیمت از جمله «جت استار» و «کانتاس لینک» پیشتازان استفاده از این باند جدید هستند. با این حال، برنامه های بلندمدت برای این مجموعه بسیار جسورانه تنظیم شده است؛ به طوری که پیش بینی می شود تا دهه ۲۰۶۰ میلادی، با توسعه فازهای بعدی، ظرفیت این فرودگاه به بیش از ۸۰ میلیون مسافر در سال افزایش یابد که آن را در زمره بزرگترین فرودگاه های جهان قرار می دهد.

فرودگاه وسترن سیدنی

امکانات فرودگاه وسترن سیدنی بر پایه جدیدترین استانداردهای تکنولوژیک بنا شده است. ترمینال مسافری با طراحی مدرن خود، از سیستم های خودکار پذیرش مسافر و بازرسی بار بهره می برد تا زمان انتظار را به حداقل برساند. همچنین، تمرکز ویژه ای بر بخش لجستیک و حمل ونقل کالا صورت گرفته است؛ به گونه ای که یک «دهکده باری» (Cargo Village) اختصاصی با ظرفیت پردازش صدها هزار تن کالا در سال، در مجاورت باند فرودگاه ایجاد شده تا این منطقه را به هاب اصلی زنجیره تأمین در آسیای جنوب شرقی و اقیانوسیه تبدیل کند. دسترسی به این امکانات بدون محدودیت زمانی، برای شرکت های هواپیمایی باری جذابیتی دوچندان ایجاد کرده است.

با این همه، پاشنه آشیل فعلی این پروژه، پیوند میان فرودگاه و بافت شهری سیدنی است. اگرچه مقامات دولتی وعده داده اند که با تکمیل خط متروی «وسترن سیدنی» و اتمام پروژه های بزرگراه سازی پیرامونی، زمان سفر به مرکز شهر به شکل چشمگیری کاهش یابد، اما تا آن زمان، مسافران ناچارند میان پرداخت مبالغ گزاف به تاکسی های اینترنتی یا پذیرش ریسک تأخیر در اتوبوس های شاتل، یکی را انتخاب کنند. رانندگان اوبر که برای نخستین بار مسافران را به این منطقه دورافتاده می برند، از نگرانی بابت بازگشت با خودروی خالی سخن می گویند که خود می تواند منجر به افزایش نرخ ها در آینده شود. در مقابل، مدیریت فرودگاه با ارائه گزینه هایی چون شاتل های رایگان تا ایستگاه های ریلی واسط مانند «سنت مریز»، تلاش می کند فشار هزینه ها را از روی دوش مسافران بردارد، هرچند این مسیرهای ترکیبی زمان کل سفر را به بیش از ۹۰ دقیقه افزایش می دهند.

در نهایت، فرودگاه بین المللی وسترن سیدنی در حال سپری کردن دوران گذار از یک کارگاه ساختمانی عظیم به یک دروازه ورود بین المللی است. موفقیت این سرمایه گذاری ۵.۳ میلیارد دلاری، بیش از آنکه به تعداد باندهای پروازی یا زیبایی معماری ترمینال وابسته باشد، به سرعت بهبود رگ های حیاتی منتهی به آن گره خورده است. تا زمانی که قطارهای پرسرعت، فاصله ۶۰ کیلومتری میان «سنترال استیشن» و این فرودگاه را پوشش ندهند، داستان تقابل اوبر ۱۲۰ دلاری و اتوبوس های گرفتار در ترافیک، فصل اول خاطرات مسافرانی خواهد بود که به امید سفری ارزان تر، راهی غرب سیدنی شده اند.

آخرین اخبار حمل و نقل را در پربیننده ترین شبکه خبری این حوزه بخوانید
ارسال نظر
  • دیدگاه های ارسال شده توسط شما، پس از تایید تین نیوز، تا ۲۴ ساعت بعد منتشر خواهد شد.
  • تین نیوز نظراتی را که حاوی توهین یا افترا است، منتشر نمی‌کند.
  • پیام هایی که به غیر از زبان فارسی یا غیر مرتبط باشد منتشر نخواهد شد.
  • انتشار مطالبی که مشتمل بر تهدید به هتک شرف و یا حیثیت و یا افشای اسرار شخصی باشد، ممنوع است.
  • جاهای خالی مشخص شده با علامت {...} به معنی حذف مطالب غیر قابل انتشار در داخل نظرات است.
  • در نوشتن نظرات، لطفا بعد از هر کلمه، یک فاصله خالی بگذارید.
  • در انتقال تخلفات دستگاه‌ها، موارد تخلف را با ضمیمه نمودن اسناد تخلف به آدرس info@tinn.ir ارسال نمایید تا امکان پیگیری بصورت مستند فراهم شود.