آلودگی هوا، طرح ترافیک سر کلاف را گم نکرده ایم!
تین نیوز | وقتی هوای شهرمان همچنان آلوده می ماند و گامی برای کاستن از این آلودگی یا محافظت شهروندان از سوی نهادهای مسئول مملکتی برداشته نمی شو ، طبعا موضوع در سر تیتر اخبار می ماند و ما هم ناچار می شویم . تذکرات قبلی خودمان را تکرار کنیم تا آلودگی هوا آن چنا اهمیت پیدا کند که حاضر بشویم همه کارها و برنامه های خودمان را تعطیل کنیم و توش و توان مان را روی همین یک کار – یعنی پاکیزه تر کردن هوای شهر – متمرکز سازیم.
خوشبختانه نهادهای متعددی متوجه شده اند که ادامه آلودگی هوا می تواند به مصیبت های جبران ناپذیر بیشتری منجر شود و چه بهتر که از همین حالا کاری انجام دهیم . سرعت گرفتن کار تبدیل به احسن خودروهای پر تردد از جمله اتوبوس ها و تاکسی ها یک کار مهم است که خوشبختانه این روزها جدی تر گرفته شده است و جلوگیری از آمد و رفت خودروهای فرسود و دودزا یک کار مهم دیگر که هم از سوی مرکز معاینه فنی خودروها و هم راهنمایی و رانندگی در سطحی وسیع تر شروع شده است . البته در شهری که میلیون ها موتورسیکلت – با سوخت مخلوطی از روغن موتور و بنزین - مرتبا این طرف و آن طرف می روند.
طبعا نخستین کارها هم باید عوض کردن سیستم سوخت این وسایل نقلیه سبک و ارزان شهری باشد که متاسفانه کارهای بسیار مهمی نیز به آن سپرده شده است . از جمله رساندن نامه های پستی که در همه جای دنیا یا با دوچرخه انجام می گید یا با خودروهای مخصوصی که برای همین یک کار ساخته شده اند.
در نتیجه کوشش شهرداری تهران برای جایگزین کردن موتورسیکلت ها با انواع برقی و ورود نخستین اتوبوس های هیبریدی – با سوخت هیدروژن – به خطوط بی آر تی شرکت واحد اتوبوسرانی تهران را هم باید به فال نیک گرفت . حتی همین آخرین پیشنهاد معاون محترم ترافیک شهرداری تهران - که می خواهد ورود خودروها به منطقه مرکزی شهر را با نصب اتیکت های رنگی طبقه بندی کند – نیز می تواند نتایج سودمندی به بار آورد. این کار باعث خواهد شد که مقدار قابل توجهی از آلودگی های منطقه مرکزی شهر کم شود . اما در نهایت هیج یک از این کارها و هزینه ها نسخه مناسبی برای درمان کامل بیماری نیست.
در حقیقت ما دلیل اصلی آلودگی هوای شهرهای بزرگ را که بالا بودن مصرف سوخت در کشور است فراموش کرده ایم و به دلایل کوچکتر متمرکز شده ایم . تولید و توزیع روزانه بیش از 70 میلیون لیتر بنیزین – از انواع مختلف عادی و سوپر و یورو 4 و غیره – و از سوی دیگر اطمینان دادن به مردم که هیچ گاه وقفه ای در تامین سوخت خودروها وجود نخواهد داشت به نوعی بی اعتنایی ما به همین مسئله و مشکل اصلی آلودگی شهرهای ماست . همه کارشناسان شهرداری تهران – محیط زیست و سازمان های بهداشتی و درمانی می دانند که مصرف بنزین در کشورمان بسیار بالاست و در نتیجه هر کاری که انجام دهیم اگر متضمن کاستن از تردد
خودروها و کاهش سرانه مصرف بنزین نباشد. عملا داروی مسکنی است که فقط ممکن است در کوتاه مدت حال بیمار را خوش کند.
وفتی به هر کاری دست می زنیم مشکل همچنان دست نخورده باقی می ماند باید متقاعد شویم که معالجه را از جای درستی شروع نکرده ایم. مانند این است که پیچیدن کلاف را می خواهیم از جایی شروع کنیم که نه اول و نه آخر کلاف است . گره های بیشتری ایجاد می کنیم و دستمان توی پوست گردو می ماند . روشن است که برای رسیدن به وضعیت مطلوب در سلامت هوای شهر باید از میزان مصرف بنیزین و استفاده از خودروی شخصی کم کنیم و همه نیروی مان را صرف افزودن بر امکانات تردد همگانی بکنیم تا اصولا نیازی به استفاده از خودروی شهری باقی نماند.