همه مردم مهم اند، شرکت واحد از مشتریان قدیمی اش غافل نشود!
وبلاگ تین نیوز، مسعود مهاجر | شرکت واحد اتوبوسرانی تهران به شدت و سرعت سرگرم انجام کارهایی است تا این شرکت را به یک مجموعه کارآمد و موثر در حمل و نقل شهری تهران مبدل گرداند. بالاخره آخرین ابزاری که ممکن است به یک روش مناسب در آمدوشد شهری برساند اتوبوس است. در همه جای دنیا هم همین وسیله جمع و جور شهری است که خیابان های پیرپیچ و خم را به یکدیگر متصل می کند و جاهایی می رود که نه مترو می تواند برود و تاکسی حاضر است برود!
خوشبختانه شورای شهر و شهرداری و سازمان ترافیک تهران هم مساعدت کرده اند. به راحتی نمی شود دیگران را راضی کرد که خطوط میانی یک بزرگراه مهم شهر – بزرگراه چمران – نرده کشی بشود. به آسانی نمی شود اعتباردهندگان شهر را متقاعد کرد که هزینه ساخت چندین پل عابر پیاده برای تسهیل سوار و پیاده شدن مسافران را بپردازند. چندان راحت نیست که روشی را که مردم به آن عادت کرده اند برانداخت و روشی نو به جایش اسئوار کرد. حالا با همه این ناممکن هایی که ممکن شده است، چرا روش هایی نیز می بینیم که نشان می دهد شرکت واحد نسبت به مشتریان قدیمی خود بی وفایی نشان می دهد و درجاهایی همین ابزار
ساده و صمیمی اتوبوس را از آنان دریغ می دارد؟
مردم جنوب و مرکز تهران به خط مستقیم و تقریبا طویلی که دو میدان بسیار پرازدحام و در عین حال معروف تهران – میدان تجریش و میدان آزادی – را به هم متصل کرده است عادت کرده اند. حالا این خط را حذف کرده ایم و به مسافران گفته ایم که برای رفتن به تجریش باید ابتدا یکی دو خط دیگر را سوار بشوند و خودشان را به پایانه افشار – تقاطع خیابان ولیعصر و بزرگراه چمران – برسانند! این کار نه تنها متضمن پرداخت مبالغ بیشتری است اما مهم تر از آن رفتن و آمدن را مستلزم وقت کشی هایی می کند که آنان هرگز تجربه نکرده بوده اند. در جای دیگر خط مستقیم وسریع والسیر میدان تجریش به میدان هفتم تیر
را حذف کرده ایم و مسافران را در تنگنا قرار داده ایم که با چه وسیله ای باید این فاصله را طی کنند. از آن بالاتر خط اتوبوسرانی میدان دربند به میدان تجریش را که فقط با دو سه دستگاه اتوبوس نزدیک 50 سال به ساکنان این منطقه خدمت می داد برچیده و امان مردم را به مسافرکش هایی سپرده ایم که در برخی موارد بیش از هزارتومان برای رفتن این مسیر از مسافران می ستانند.
حالا همه این ها می ارزد که ما خط تازه ای میان میدان توحید راه بیندازیم و وسط بزرگراه چمران را از اختیار همه ترافیک این محور خارج کنیم و مسافران را هم وسط راه – پایانه افشار – در تقاطع خیابان ولیعصر و بزرگراه چمران رها کنیم که کجا بروند؟
بهتر است شرکت واحد قبل از آن که دست به تغییراتی از این دست در شبکه اتوبوسرانی بزند، یادداشتی به ساکنان محلات مسیر بفرستد و نظر آن ها را هم بخواهد. ناسلامتی اتوبوس سواران ما در تمام این مدت هیچ سهمی از پول کلانی که روی هزینه بنزین می گذاریم دریافت نکرده اند. آن ها در آلودن هوای شهر نقشی ندارند. به افزایش آلودگی صوتی کمک نمی رسانند و آن ها نه به کسی اذیت می رسانند و نه انتظاری ازکسی دارند. اما ما با آن ها چه کرده ایم؟ مرتبا رفت و آمدشان را دشوارتر کرده ایم. حرمت خطوط عابر پیاده را نگاه نداشته ایم، اتوبوس هایشان را در بدترین وضعیت قرار داده ایم و حالا همین مزیت را هم از
آنان می ستانیم!