| کد خبر ۳۰۰۴۵
کپی شد

آش دریاچه ارومیه را بیش از اندازه شور نکرده ایم!

|

وبلاگ تین نیوز، مسعود مهاجر | این که به ناگهان همه یاد دریاچه ارومیه افتاده اند و از صغیر و کبیر درباره آن سخن می گویند، حکایت کسی است که مدتی طولانی در خواب بوده باشد. طبعا وقتی چشم باز می کند چیزهایی در اطرافش می بیند که قبلا نبوده است. دریاچه ای به وسعت ده ها هزار کیلومتر اما چیز کوچکی نیست که هم ساحل نشینان این دریاچه و هم دیگران کوچک شدن آن را ندیده باشند و شور شدن آب اش را احساس نکرده باشند. امروز به نقشه گوگل که سری بزنید حتی تا تعداد گوسفندان را هم می توانید شمارش کنید چه برسد به دریاچه ای که وقتی خشک می شود دریایی سفید می شود که از کره مریخ هم به آسانی قابل تشخیص است.

اما برای این دوستانی که به تازگی چشم بازکرده اند و بخصوص نمایندگان محترم منطقه در مجلس شورای اسلامی که این روزها طومار می نویسند تا دولت را به وخامت اوضاع دریاچه متقاعد کنند، بهتر است یادآور شویم که برخلاف برخی کارشناسانی که حتی یک بار هم در عمرشان دریاچه ارومیه را ندیده اند این دریاچه یک آبگیر بسته است که همه ورودی های آب را هم به رویش بسته ایم. حالا چرا گمان می کرده ایم آب آن ته نکشد و نمکش رسوب نکند، بیشتر از خوش خیالی ماست تا سهل انگاری نهادهایی که معلوم نیست چرا باید بابت کم شدن آب دریاچه حساب پس بدهند.

یادمان نرود که فغان ساکنان اطراف دریاچه از بی آبی را همین نمایندگان منطقه در مجالس گذشته به گوش مسئولان رساندند. همین نمایندگان بودند که بودجه های استانی را به ساخت سدهای متعدد (البته برای تامین آب مورد نیاز موکلان خودشان) هدایت کردند. همین مردم منطقه بودند که از بی آبی می نالیدند و اکنون به یمن ساخته شدن ده ها سد به راحتی شیر حمام شان را باز می کنند و دوش می گیرند. بنابراین اگر کسی حرفی دارد و شکایتی از بی آبی دریاچه ارومیه مطرح می کند بهتر است داخل همین مردم برود و در جمع آن ها پیشنهاد کند که وزارت نیرو دریچه سدها را باز بگذارد و دریاچه را از خشکی نجات دهد. 

لابد این مردم باید قبول کنند که از لوله های خانه شان آبی کمتری بردارند و یا به جیره بندی آب در منطقه تن بدهند.مگر همین مردم منطقه نبودند که مرتبا به دولت ها فشار می آوردند که مسیر میانگذر دریاچه ارومیه را هرچه زودتر بسازد تا آن ها اندکی زودتر فاصله ارومیه و تبریز را طی کنند؟ مگر همین نمایندگان نبودند که مرتبا از دولت می خواستند که فکری به حال کم آبی و سوختن باغات مراغه و سایر شهرهای استان بکند؟ مگر همه مردم شهرهای حاشیه دریاچه ارومیه نبودند که پیشنهاد می کردند از هرجا که شد آب به خانه هایشان رسانده شود؟ پس چرا وقتی مشکل جنبی این خواست های منطقی ظاهر می شود هم پا می کشند و هر کس از گوشه ای فرا می رود و موافقان دیروز هم به جمع مخالفان امروز می پیوندند؟

آب دریاچه ارومیه دارد می خشکد. مصیبتی بزرگ است که باید جدی اش بگیریم. اما راهش این نیست که ارس را بخشکانیم و مناطق حاصلخیز دیگری را از انتفاع ساقط کنیم. راهش این است که در مصرف آب امساک کنیم و به وزارت نیرو امکان بدهیم که حقابه درنظر گرفته شده برای دریاچه را به موقع از پشت سدها رها کند. یادمان باشد آنانکه در ینگه دنیا عادت کرده اند هر روز دوش بگیرند، در مناطقی نشسته اند که روز و شب نعمت باران برسرشان فرو می ریزد، اما حتی همان ها هم اگر در ارومیه و مراغه و آذرشهر بودند به هفته ای یکبار دوش گرفتن قناعت می کردند تا محیط اطراف شان همان بهشتی بماند که به آن عادت کرده بودند.

ارسال نظر
  • دیدگاه های ارسال شده توسط شما، پس از تایید تین نیوز، تا ۲۴ ساعت بعد منتشر خواهد شد.
  • تین نیوز نظراتی را که حاوی توهین یا افترا است، منتشر نمی‌کند.
  • پیام هایی که به غیر از زبان فارسی یا غیر مرتبط باشد منتشر نخواهد شد.
  • انتشار مطالبی که مشتمل بر تهدید به هتک شرف و یا حیثیت و یا افشای اسرار شخصی باشد، ممنوع است.
  • جاهای خالی مشخص شده با علامت {...} به معنی حذف مطالب غیر قابل انتشار در داخل نظرات است.
  • در نوشتن نظرات، لطفا بعد از هر کلمه، یک فاصله خالی بگذارید.
  • در انتقال تخلفات دستگاه‌ها، موارد تخلف را با ضمیمه نمودن اسناد تخلف به آدرس info@tinn.ir ارسال نمایید تا امکان پیگیری بصورت مستند فراهم شود.