سوخت را که گران کردیم، چرا مصرف پایین نیامد!
وبلاگ تین نیوز، مسعود مهاجر | سخنگوى كميسيون انرژى مجلس ادعا کرده است که برخلاف انتظارات دولت و مجلس، اجرای طرح هدفمندى يارانه ها نتوانسته است مصرف سوخت را هدفمند کند. ایشان براین اعتقاد است که موازى كارى شركت ها و سازمان هاى متولى كاهش مصرف سوخت و باقى ماندن اقدامات آنها درحد مطالعات، مهمترین دلیل این ناکامی بوده است. یادمان باشد که مجلس در چهار هفته كارى قانون اصلاح الگوى مصرف را تصويب كرد تا در كنار اعمال سياست هاى قيمتى از طريق قانون هدفمندى يارانه ها به اعمال سياست هاى غير قيمتى بپردازد، که هیچ گاه به حقیقت نپیوست. بنابراین در اوج فهرست مصرف کنندگان انرژی
جهان ماندیم و هیچ نگرانی هم به دلمان راه ندادیم که با این دست و دلبازی ممکن است چند سال دیگر، نفت خامی باقی نگذاریم که به دیگران فروخته شود و سوروساتمان را برقرار نگاه دارد!
مشکلی که از زبان سخنگوی کمیسیون انرژی مجلس بیان شده در واقع سرفصل همه مشکلات ما در تصمیم گیری و اجراست. ظاهرا همه نهادهای مملکتی خود را به صورت مستقل و مجزا از دیگران می بینند و هنوز متقاعد نشده اند که سازمان به هم پیوسته ای هستند که هرگونه کوتاهی در یک بخش از آن موجب ناکارایی دیگر بخش ها هم می شود. به زبان ساده تر ما غالبا متناقض یکدیگر رفتار می کنیم و گهگاه زمانی خود را موفق می پنداریم که نتیجه کار دیگران را خدشه دار کرده ایم. بنابرای هم مقصودی که مجلس از طرح هدفمندی یارانه ها داشت عملی نمی شود، هم دولت به اهدافش نمی آید و هم درنهایت مردم می مانند در برابر مشکلاتی
که هر روز بزرگتر خواهد شد تا جایی که عملا جز توقف برنامه ها راهی در برابرمان باقی نماند.
کار موازی سازمان ها یعنی این که یکی جلوی مصرف را می گیرد و دیگری مردم را به مصرف بیشتر ترغیب می کند، به قول معروف با یک دست می دهیم و با یک دست پس می گیریم! ما قیمت بنزین را جسورانه هفت برابر کردیم اما مرتبا تخفیف هایی برای مردم و سایر مصرف کنندگان در نظر گرفتیم که شیر هدفمندی یارانه ها را بی یال و دم کرد. درکنار این همه اقدامات، به همان یک کار اصلی نپرداختیم که فرهنگی بسازیم و مردم را متقاعد کنیم منابع سوخت مانند منابع آب قابل تجدید حیات و تولید نیستند. مانند سیلاب بر خیابان و بیابان جاری نمی شوند و به سرعت تبدیل شدن بخار به آب و ابر به باران دست یافتنی و مقدر نمی
شوند. هر لیتر نفت خامی را که از دل زمین بیرون می کشیم، ذخیره میلیون ها سال گردش این سیاره به دور کره خورشید است و رستن و از میان رفتن گیاهان. هر لیتر بنزین هم شاید درخت بزرگی بوده که امروز در باک ماشین مان می گذاریم و فردا از اگزوز ماشین بیرون می فرستیم. به همین سادگی!
ظاهرا مردم ما در کشاکش افزایش قیمت ها و ادامه تورمی که سه دهه همه هنجارهای مالی و پولی کشور را به هم ریخته، دیگر حساسیتی در برابر قیمت ها نداشته باشند، اما قطعا در مقوله فرهنگی می توانند حساس تر از آن باشند که متوجه نشوند مصرف سوخت ما امروز نه تنها مایه رفاهمان نیست که موجب از دست رفتن موهبت هایی هم شده است که طبیعتا در اختیارمان قرار داده است. هم هوای اطراف مان را آلوده تر می کنیم، هم سروصدا راه می اندازیم و اعصاب مان را خرد می کنیم، هم دیگران را زیر می گیریم و یا خودمان را به دره می اندازیم و میلیاردها دلار خسارت به دوش اقتصاد کشور می گذاریم و در نهایت هم فراموش می
کنیم که دیگران در مدیریت مصرف سوخت و حمل و ابتکاراتی داشته اند که ما هیچ یک از آن ها تجربه نکرده ایم.