◄ما و درد غم غروب جمعه!
تیننیوز| وبلاگ فریدون اروجلو-از صدقه سری ارتباط پسرم با یکی عوامل مرتبط با جشنواره من و همسرم موفق شدیم تا در جمعه شب گذشته با دریافت بلیط سینما پردیس کورووش پای یکی از فیلم های جشنواره به اصطلاح فجر بنشینیم! هر چند جشنوارهای که در آغاز کار و گزینش فیلمهایش جناب وزیر ارشاد 10 فیلم آن را برای خوشایند گروههای فشار! به بهانه فمنیستی بودن از دور رقابت خارج کرده و مابقی آن نیز فیلمهایی است که مصلحت اندیشانه یا حرفی از معضلات اجتماعی و سیاسی نزده و یا اگر زده خوشایند کانونها و مافیای قدرت است، خیلی ارزش دیدن ندارد مافیایی که یک جا ارزش منتقد
وسینما نویس را برباد میدهند!
در غروب دلگیر دومین جمعه بهمن ماه، فضای شلوغ وپر ازدحام مجتمع فرهنگی وتجاری کورووش در غرب تهران که منطقه ای جوان و جمعیتپذیر است وبه لحاظ برخورداری از ویژگی ها و شاخصهای قابل توجه و ارزشمند٫ ساکنان آن از شرایط بهتری نسبت به دیگر مناطق شهر برخوردارند. نشان از کمبود مراکز متنوع تفریحی در کلان شهر تهران می کند.
مجتمع مملو از جمعیت سرگردان و بلا تکلیفی است که بیشتر شان برای خیره شدن به ویترین های رنگا رنگ مجتمع ویا زل زدن به آدمها برای کشف نحوه پوشش وآرایش و...در طبقات مجتمع بی هدف جا بجا می شوند ! تا شاید تلخی یک جمعه دیگر را فراموش کنند ،البته وجود 12 سالن سینما و18 طبقه ساختمان که ظاهرا 9طبقه آن در زیر زمین قرار دارد و550 واحد تجاری، شاید حضور چنین جمعتی را باور پذیر می نماید، نمی دانم!
بعد از حدود یک ساعت معطلی، لابد برای فروش بلیط تا اینکه ظرفیت سالن پر شود ! حدود ساعت 7 فیلم شروع می شود، فیلم خفگی از فریدون جیرانی ،داستان فیلم در تیمارستانی آغاز میشود که به دلیل اکساسوار (وسایل و اثاثیهای که در صحنه و دکور از آن استفاده می شود) و شرایط خاص آن ابتدا ذهن را به سمت داستانی در گذشته سوق میدهد ولی بلافاصله با عنوان شلوغ بودن مترو این ذهنیت فرو میریزد و فیلمساز به صورتی مستقیم خواسته خود را در ایجاد تناقض و دوگانگی در زمان و مکان، عیان میکند.
زن جوان به دلیل اختلالات روانی در بیمارستانی که ریاست آن با یکی از آشنایان خانوادگی مسعود (نوید محمدزاده)است بستری شده؛ پیش زمینه ذهنی مخاطب از نوع نقشهای«نوید محمد زاده» همگی مقدمات تماشای «قرمز» ی دیگر از فیلمساز را آماده میکند.یک ژانر جنایی وعشقی که با روند کند فیلم وترسیم فضایی نوستالوژیک وحتی سیاه وسفید بودن ، هیچ حرف جدیدی برای گفتن ندارد!
سینمایی که مجبور است در جشنواره ای دولتی ،در محدوده خط کشی های حکومتی حرکت کند چیزی بهتر از این نمی شود ،داستان تلخ فیلم باعث شده وقتی سالن سینما را ترک می کنیم چیزی از غم غروب جمعه مان کاسته نشده باشد !