◄بیایید صدای جازموریان باشیم
تیننیوز| وبلاگ محسن جلال پور-آنها که روزگاری از حوالی جازموریان گذر کرده اند،وحشت میکنند اگر این روزها از آن حوالی بگذرند.
سرزمین زنده و با نشاطی که روزگاری به نگین سبز کرمان معروف بود،امروز از تشنگی ترک خورده و بی صدا در حال جاندادن است.
سالها پیش،صدای باد میان علفزارهای جازموریان، تداعی کننده موسیقی زندگی بود اما این روزها باد که بر سطح ترک خورده این سرزمین مظلوم می وزد،صدای ضجه طبیعتی را می شنویم که گویی آخرین نفسهایش را میکشد.
جازموریان تنهاست و در تنهایی به احتضاری تلخ فکر میکند .همین سالها،باید در کتابهای جغرافی و نقشههای کشوری،بازنگری کنیم. دیگر نشانی از بهشت جنوب کرمان نمانده.بهشتی که قرنها مأمن ده ها گونه جانوری وگیاهی بوده، حالا به بیابانی خشک و بی آب و علف تبدیل شده است.
جازموریان وکیل مدافع و سخنگو ندارد. مثل دریاچه ارومیه هم نیست که صدایش به گوش جهانیان برسد. جازموریان اما امید هزاران خانواده و امید میلیونها رأس حیوان و جاندار و صدها گونه گیاهی است. جازموریان همچنین ظرفیت زیادی برای بیابان زایی و طوفان شن دارد.چیزی نمانده که نفرین جازموریان،دامن شهرهای زیادی را بگیرد.هنوز نیمه نفسی در پیکر بی جان جازموریان باقی مانده.بیایید_صدای_جازموریان_باشیم.