◄کدام قفل، کدام زنجیر؟
وبلاگ تیننیوز، فریدون اروجلو| من اغلب شبها وبرخی از روزها که منزل باشم برای خواندن نماز به مسجدی که در فاصله ای بقدر دو ایستگاه اتو بوس تامنزلمان قراردارد می روم از خدا که پنهان نیست از شما هم چه پنهان هم بهانه ای است برای کمی پیاده روی وهم اینکه این نمازی که بیشتر از سر عادت می خوانم نه از روی ارادت!
به جماعت خوانده شود واز فیض این عمل عبادی چیزی نصیبم شود ،البته یک مسجد نزدیک تر درحد فاصل منزل تا سرکوچه بعدیمان وجود دارد واوایل چند بار به نماز حاضر شدم اما متوجه شدم قرائت امام جماعت صحیح نیست !وقتی موضوع را با او درمیان گذاشتم اچنان برآشفت که انگار شریعت محمد ی را انکار کرده ام ووقتی اغلاط اورا ذکر کردم نگاه فقیه اندر سفیهانه ای به من انداخت وگفت مگه مجبوری برو جای دیگه !او راست می گفت !ومن هم رفتم ! یکی از مسجدی ها می گفت سال قبل هم در نماز عید فطر یک قنوت اضافه خواند وقتی به اواعتراض کردند فورا فتوا داد عیبی ندارد ذکر خداست !!
داشتم می گفتم دراین مسیر حدودا دوکیلومتری که بیشتر صنف لوازم بهداشتی ساختمانی وکاشی وسرامیک ووان حمام وسنگ های تزیینی در حاشیه آن قراردارد ، مجموعه تماشایی است و صحنه های دیدنی بسیاری درطول مسیر آن وجود دارد امشب که مدتی هم از اذان گذشته بود بعد از چند روز کسالت تن به پیاده رو سپردم به سمت مسجد از پیاده روی سمت راست در جهت غرب به طرف مسجد راه افتادم وهم زمان به چهره خسته و افسرده آدمهایی که صورت اغلبشان در داخل تاکسی و یا از پشت شیشه قاب گرفته اتوبوس های شرکت واحد به بیرون خیره شده بودند وعابرهایی که برخی با چشمان مات وبی تفاوت ودر خود یله شده
از کنارم می گذشتند را تماشا می کردم که ناگهان صدای آمبولانسی خصوصی با نشان کیمیا که از قضا دفترش نزدیک محله ماست توجهم را جلب کرد آمبولانس با صدای مکرر اننده وآژیر مداوم از رانندگان در خواست ب می کرد که به سمت راست بروند ورانندگان خیابان کاشانی نیز انصافا همکاری میکردند، تا اینجا همه چیز عادی بود،اما آنچه که عادی نبود وصحنه هایی از آن راقبلا هم دیده ام سبقت گرفتن سایر راننده ها در تعقیب آمبولانس وقرار گرفتن در فضای خالی پشت آمبولانس برای به اصطلاح زودتر رسیدن و سرعت گرفتن بود صحنه ای که فکر می کنم فقط توسط ما ایرانیان وبه عنوان زرنگی انجام
میشود!
نتیجه این افزون خواهی وبی فرهنگی وسوء استفاده از گذشت دیگران برای کمک به آمبولانس ونجات جان یک بیمار این شد که درفاصله دویست متری مسجد یک اتو موبیل پراید بایک یک ماشین زانتیا به شدت تصادف کردند ومابقی ماجرا را خودتان حدس می زنید راننده پراید که از سمت راست می خواست وارد فضای خالی ولاین سبقت شود با گلگیر سمت راست زانتیا بر خورد کرد البته مقصر اصلی تصادف بنظربنده که خود مثل بسیاری از رانندگان تهرانی یک پا کارشناس تصادفم !! راننده پراید بود ،هم زمان در فاصله ای کوتاه راننده پراید با زنجیر فرمان وراننده زانتیا هم که عاقله مردی بود با قفل فرمان برای دعوا
وکشیدن کوروکی تصادف از ماشین پایین آمدندو.....مابقی ماجرا داشت به جاهای باریک کشیده میشد که....
شکر خدا با وساطت مردم ورانندگان دیگر وسر رسیدن پلیس اتفاقی نیفتاد ومن هم نماز اول را ازدست دادم ولی داشتم درذهنم مرور می کردم که بی خود نیست که سال گذشته یکصد ودو هزار نفر در اثر نزاع با آلت سرد به پزشکی قانونی مراجعه کرده اند !! چرا فرهنگ رانندگی ما در خیابانها اینگونه است که بلافاصله می خواهیم با زرنگی دنبال آمبولانس برویم ،چرا بعد از هر تصادفی زنجیر وچوب وقمه می کشیم آیا اینها در زمره دردهای بی درد نیست آیا بهترنیست اعمال ورفتار وعصبایت هاوعادات زشت خودمان را به زنجیر بکشیم!وقفل بی فرهنگی خودمان را با کلید رفتار صحیح ورعایت مقررات برای همیشه باز
نماییم !