◄تکریم به کرامت انسانی، حلقه گمشده
وبلاگ تیننیوز، آرمان بیات| در روزهایی که توسعه زیربنایی در افق هدف گذاری شده است و مکررا صحبت از نوسازی ناوگان هوایی است و این تولید کننده می آید و با آن یکی جلسه ای برقرار می شود تا طیاره ای در تملک قرار گیرد ، گرچه مطلوب است اما تنها حلقه ای اما مهم از یک زنجیره است.
بر کسی پوشیده نیست که هواپیمای نو، فرهنگ، بینش و نگرش نو نیز به خود می طلبد تا حداکثر بهره وری را به همراه داشته و انعکاس آن بر سایر صنایع و اقتصاد ملی دیده شود.
رکن اساسی موفقیت در این راه ملی و شاید فراملی و خدمت به بشریت توجه ویژه به حقوق انسان هاست. کسانی که خود در جایگاه تصدی گر، حاکمیت و مشتری، مدیریت کننده فرآیند تولید و بهره برداری محصولی هستند.
آنچه در این یادداشت کوتاه مد نظر است نگاه به حقوق است. حقوق مسلم آن فرد که مشتری خدماتی است و آن شخص که ارائه دهنده این خدمات که اگر این حقوق درک نشود، یقینا بهره وری نخواهد بود.
تمثیل قابل درک آن اینگونه است که ناوگان هوایی نو شود اما برخورد رفتاری منابع انسانی زنجیره خدمات با مشتری، خارج از عرف باشد که خود حاصل فشارهای روانی حاصل از دیده نشدن حقوق آن هاست و یا در نظام آموزشی متداوم علمی و پرورشی قرار نگرفته باشند، مسبب از دست رفتن مشتری و در ادامه کاهش ضریب اشغال صندلی است.
بنابراین کیفیت منابع انسانی چه در حوزه تخصص محور و چه در بخش های خدمات از اصلی ترین چالش های روز است. آنچه که از کیفیت گفته می شود، آن نیست که متخصص صنعت هوانوردی بدون دانش است و قطعا سطح دانش در هوانوردی ایران بسیار بالاست که گاها بر پایه آموزش ها و مطالعات شخصی در طی خدمت است و متاسفانه شناسایی نمیشود.
منظور از کیفیت در بعد روان و آرامش در جایگاه و طبقه شغلی است. حال این آرامش با فقدان آلودگی در محیط کسب و کار و یا نگاه ارباب و رعیتی و عدم توجه به نیاز روح و روان پرسنل نقض می شود که خود منتهی به کاهش دلبستگی و وابستگی شغلی و انگیزه مربوطه است و تاثیر قطعی در کاهش بهره وری دارد. عدم توجه به کرامت انسانی مسبب و عامل آن است که توسط کارفرما نادیده گرفته می شود.
حال اگر این بی توجهی به مشتری تعمیم یابد، متوجه خواهیم شد که مشتری تنها ابزاری برای کسب درآمد است و رفاه، حقوق، آرامش، احترام، راحتی و ... هیچ جایگاهی ندارد و آن مشتری پس از رسیدن به مقصد و خروج از هواپیمای شرکت حمل کننده ، همواره در جایگاه یک معترض قرار میگیرد و حال چرا دوباره ناچار است از خدمات حمل و نقل هوایی و یا بعضا همان شرکت هواپیمایی استفاده نماید که تنها دلیل آن عدم تناسب عرضه و تقاضا در بازار حمل و نقل هوایی ایران است و اگر این عدم تعادل بشکند که قطعا خواهد شکست، آن وقت شرکت حمل کننده ناچار است به حقوق انسان ها چه در قامت پرسنل و چه مشتری ، توجه ویژه کند که
در غیر این صورت ضمن کاهش بهره وری درون سازمانی، با کاهش ضریب استقبال مشتری و افت بازار تقاضا مواجه خواهد شد.
بنابراین این تکریم به کرامت انسانی است که تاثیر در روان پرسنل و مشتری دارد و روح مخلوق الهی به گونه ای است که احترام را درک میکند و تنها با نوازشی می توان ۲×۲ را ۱۰ نمود.
از طرفی مجدد تاکید بر اشاعه فرهنگی و آگاه سازی جایگاه ها و اهمیت مشاغل و تخصص های درگیر مجموع صنعت هوانوردی دارم.
اذهان عمومی و جامعه سیاسی و امنیتی کشور ، جایگاه متخصصین را درست درک نکردند.
توجه داشته باشید ، این جایگاه ارتباط مستقیمی با امنیت ملی نیز دارد.
متخصصین مهندسی و تعمیرات و متخصصین کنترل ترافیک هوایی و متخصصین عملیات پرواز و عملیات فرودگاهی ، هر یک با زنجیره تامین امنیت با محور ایمنی ، بیشترین سهم را داشته و این در صورتی است که آرامش روانی شغلی سلب شده و این فقدان آرامش به بدنه صنعت و دیگر جایگاه ها تعمیم یافته است.
اصلی ترین آن، بخش متخصصین بخش حاکمیت و صاحبین امضا هستند که مشخصا کارشناسان هواپیمایی کشوری است و باید به حق گفت با شرایطی نا برابر ، ارزیابی و قبول مسئولیت می کنند.
توجه داشته باشید آن چه از عدم ضمانت آرامش روانی گفته می شود ، بیشتر منظور از این بعد است که در حال حاضر هزاران هموطن در آسمان کشور پرواز میکنند و حفظ جان آن ها از هر مسئولیتی سخت تر و حساس تر است که این خود نشان از عمق سختی جایگاه تصدی خدمات دارد که در زنجیره آن عوامل موثر و منابع انسانی متخصص و حتی غیر متخصص دیده می شود.
لذا این قانون است که باید این سختی را درک و جایگاه آن ها را تفسیر کند و مجریان قانون هستند که با علم و توجه به تکریم به کرامت انسانی ، موظفند قانون را اجرا کنند و در این وقت است که امیدی خواهد بود تا از یک فروند طیاره نو ، درست و هدفمند استفاده شود که خود تاثیری چشمگیر در اقتصاد کشور دارد. در این وقت است که جایگاه ها و سختی مشاغل درگیر ، درک می شود ، حقوق مشتری به عنوان ضامن روشنایی چراغ یک کسب و کار ، درک می شود ، پتانسیل های بالقوه دیده می شود و انصاف مبنا قرار میگیرد.
بنابراین رشد اقتصادی در توجه به کرامت انسانی نهفته است.این درسی بود که حقیر از امام موسی صدر فقید آموختم که آن بیان خود ریشه در اسلام ناب محمدی دارد.