◄ قائم مقام وزیر: رتبه حمل و نقل هوایی ایران در منطقه ۱۱ است؛ کاربران تین نیوز: برنامه شما چیست؟
تین نیوز | چندی پیش و در آیین افتتاحیه اولین همایش حمل و نقل هوایی ایران، آسیب شناسی و چالش ها که در دانشگاه تهران برگزار شد، علی محمد نوریان قائم مقام وزیر راه در امور هوانوردی و هواشناسی به وضعیت حمل و نقل هوایی کشور اشاره کرد و گفت: ایران همزمان با دبی در سال 1345 فعالیت فرودگاهی خود را آغاز کرد و اکنون فرودگاه دبی بین 20 فرودگاه برتر دنیا مقام دهم را به خود اختصاص داده است.
معاون وزیر راه و شهرسازی با بیان اینکه 27 کشور در منطقه وجود دارد گفت: صنعت حمل و نقل هوایی کشور در بین 12 کشور اطراف ایران در منطقه دارای رتبه 11 است.
پس از انتشار این خبر تعدادی از کاربران تین نیوز، نظرات خود را در مورد این اظهارات وزیر ارائه کردهاند که در زیر میآید:
1- این میراث به جا مانده در مدیریت 30 ساله كشور است كه متاسفانه دوباره همان مدیران با همان رویكردهای سابق به صنعت هوانوردی آمدهاند و نمونه اش انتخابهای نادرست وزیر در سازمان هواپیمایی كشوری، شركت فرودگاههای كشور و هما است كه نتیجه اش قطعا بهتر از این نمیشود. مدیریت در هواپیمایی ایران به صورت گردشی و رفیق بازی شده و شایسته سالاری هیچ جایگاهی ندارد.
2- جناب نوریان شما و دارودسته بیش از ۳۵ سال است ک به عنوان مدیران ارشد این صنعت در منطقه مهراباد حضور دارید این رتبه گلی است که امثال شما به سر این صنعت آورده اند.
لازم به برگزاری همایش نیست بزرگترین چالش این صنعت مربوط به سو مدیریت است و فساد گسترده اداری قبول نداری زنگ بزن از ۱۱۸ بپرس.
3- لطفا درباره طرح جامع درآمدزایی توضیح داده شود.
4- همانطور که همه در سازمان هواپیمایی مطلعند از مقام و معاون محترم وزارت استدعا دارم با توجه به دانش و تسلط مدیریتی عزیزان. به این سوال جواب دهند چطور حقوق کارمند امور اداری و پشتیبانی و تشکیلات سازمان که فقط وظیفه صدور حکم وحضور و غیاب پرسنل را دارند از حقوق پرسنل و بازرسین نظارتی بیشتر است . در حالی که آنان حتی در صدور مجوز و اجازه فعالیت یک پرواز دخیل نبوده و استرس شغلی پرسنل استاندارد و نظارت را نداشته و فقط در فکر زدن ردیف امتیازات به نفع خود و درصدد ازدیاد سطح حقوق حکم خود میباشند و با این تفکر سیستم سازمان هواپیمایی را به طرف حادثه سوق میدهند. در همه جا
دنیا رسم هست حقوق متخصص بالاتر از بخش اداری بوده و در سازمان هواپیمایی با این اهمیت همه چیز برعکس است آن وقت انتظار ارتقای ایمنی را داشته ودم از رتبه میزنیم. جناب دکتر نوریان کمیتفکر لازم است، اگر از پرسنل متخصص به طور درخور استفاده شود جایگاه سازمان ارتقا مییابد . والا باید باز افزایش حقوق بخش تشکیلات سازمان را مشاهده نمود که فقط به فکر خودشان هستند. اینطور راه به جایی نمیبریم.
5- مدیران 23 ساله انقلاب باید در منزل حبس شوند که یک صنعت ورشکسته تحویل نسل سوم انقلاب دادند. جالب است خود این افراد در بدبختی صنعت هوانوردی کشور نقش داشته و پست های بالاتری میگیرند.
6- آقای نوریان میشود بفرمائید شما برای این صنعت چه برنامهای دارید؟ معلوم است، هیچ. آقای نوریان میدانید در هواپیمایی کشوری چه خبر است؟ نمیدانید. میدانید چطوری دارند مجوز ورد هواپیماهای کشور افغانستان را برای شرکت های هواپیمایی صادر میکنند؟ نمیدانید. نمونه اش شرکت آسمان. باید تاسف خورد به چه روزی افتادیم که از کشور افغانستان هواپیما اجاره میکنیم. چرا اینها درد این صنعت است درد این صنعت مدیران هستند که دیگر عمر مدیرتشان تمام شده است.
7- چرا دست از سر این صنعت مظلوم برنمیدارند این آقایون بازنشستگی ندارند؟
8- خواهشمندم فكری به حال وضعیت استاندارد و بخش نظارت سازمان بكنید كه فردا خیلی دیر است. با برگزاری همایش و نمایش راه به جایی نمیبریم. بودجه كشور به جای صرف شدن در پروژه های بی ثمر كه را ه به جایی نمیبرند را صرف تربیت نیروی انسانی و ارتقای پرسنل موجود نمایید كه در كوره راه های تحریم صنعت هوایی را زنده نگه داشته اند. در كشور یكی به فكر ساخت و پروژه هواپیما روی كاغذ بوده تا بودجه صرف این كار گردد و یكی دیگر هم كه هیچ اثری در صنعت هوایی نداشته فقط فكر پركردن جیب خود از زدن حق و حقوق دیگران به نفع خود میباشد.
در سازمان پرسنل متخصص بازرسی و نظارت به فكر پاسخگویی به ارباب رجوع و حفظ سطح پرواز هواپیماهای كشور و مشغول كارهای ارجاعی بوده و یك عده در دفتر امور اداری و پشتیبانی فقط به فكر كسب امتیاز و افزایش حكم خود میباشند. به طور مثال اگر سطح حقوقی پرسنل امور اداری كه در حال حاضر 5/2 میلیون تا 5/4 بوده حق تخصص بودن داشتن تخصص را میگیرند پرسنل متخصص باید 5 الی 6 میلیون دریافتی داشته باشند كه اینطور نیست 5/2 تا 5/3 میلیون میباشد. پرسنل بازرسی و نظارت در تعیین مدیران شركت هایی هوایی با حقوق 6 تا 10 میلیونی دخیل بوده و تایید آنها را برعهده دارند كه خود پرسنل دریافتی حداقل را
داشته و از همه طرف تحت فشار میباشند. اگر دلمان برای كشور میسوزد و در فكر ارتقای ایمنی هستید با بررسی مدارك تحصیلی پرسنل سازمان هواپیمایی خواهید دید كه خیلی ها در سر جای خود نیستند و كارها به درستی انجام نخواهد شد. در این وضعیت دم زدن از رتبه و ارتقای ایمنی هوایی جایی ندارد و درحال حاضر اگر فكری نشود هم باید منتظر سانحه بود و هم انتظار تنزل رتبه هوایی را باید داشته باشیم
9- آقا جان الان موقع سیر و سفر و نشستن تو پارک شماست. برو خوش باش چه میخواهی دیگر؟
10- نكات كلیدی طرح شده توسط آقای نوریان در همایش مذکور به وضوح نشان میدهد كه خود ایشان إز منتقدین جدی نظام موجود حمل و نقل هوایی است. اما موضوع آن است که تا كنون اقدام اساسی با اثرات عمیق و ماندگار جهت تحول وضعیت فعلی از ایشان مشاهده نشده است، آیا صرف بیان مشكل آن هم در این شرایط بحرانی مرهمیاست بر تن رنجور صنعت حمل و نقل هوایی كشور؟
رویكرد ضعیف و محفلی مدیریتی ایشان به طور قطع در این شرایط فوق العاده حساس راه به جایی نخواهد برد، حل و فصل بحران موجود آن طور كه خودشان اظهار نموده اند، فرد واجد صلاحیت دیكری را طلب میكند.
11- ارزیابی كلی اولین همایش حمل و نقل هوایی كه توسط انجمن علمی با همین عنوان و حمایت سازمان ها و شركتهای دست اندر كار حمل و نقل هوایی كشور برگزار شد، حكایت از بضاعت بسیار ناچیز كشور در درك و فهم وضعیت بحرانی موجود و یافتن راه كارها و راهبرد های متناسب هم در بخش علمی و اكادمیك و هم در بخش مدیریتی و اجرایی آن دارد.
ساختار همایش با انتخاب بیش از دوازده موضوع از همان ابتدا حاكی از عدم شناخت عمیق مجریان آن از اولویتهای راهبردی ( با تعیین حداكثر سه حوزه استراتزیك) حمل و نقل هوایی كشور بود.
بخشهای همایش شامل مراسم افتتاحیه، سخنرانان كلیدی، ارایه مقالات، دو میزگرد تخصصی در حوزه های زیر ساخت و موانع اجرایی، مراسم پایانی و اهدای جوایز به مقالات منتخب و برتر
تبیین نكاه دولت و مجلس با حضور قائم مقام وزیر راه و شهرسازی و قایم مقام كمیسیون عمران مجلس، كاملا نشان از فقدان نقشه راه جهت یك حوزه استراتزیك اقتصادی یعنی حمل و نقل هوایی توسط هر دو بخش متولی و تصمیم ساز كشور داشت.
بخش مقالات كه به طور عمده توسط دانشجویان هوا-فضا نه گرایش حمل و نقل هوایی بازرگانی ارائه شده بود، ترسیم فضای ذهنی و دغدغه های خارج از آسیب شناسی واقعیت های موجود كشور در حوزه حمل و نقل هوایی بود، اما هم اندیشی دو روزه نسلهای مختلف مدیران حال و گذشته از طریق دو میزگرد تخصصی شاید جرقه و هشداری در اذهان آنان باشد كه ادامه وضع موجود كه خود ماحصل رویكرد خود آنان در گذشته و حال است، به قول آقای نوریان رتبه فعلی ١١ام بین 12 كشور در منطقه، ما را به قعر این جدول میرساند.
اهدافی که هما داشت اگر عملی می شد، به کلی اجازه ی رشد به شرکت های هواپیمایی حوزه خلیج فارس را نمی داد. اما متاسفانه به علت تحریم های ناعادلانه علیه سرزمین ما این اهداف به علت مشکلات ناوگان عملی نشد و شرایط روز به روز وخیمتر گشت. تا جایی که امروز هواپیماهایی در ناوگان داریم که ۴۰ سال از عمرشان می گذرد و این خود گواه شرایط اسفبار هواپیمایی کشور است. چاره اصلی برون رفت از مشکل را ابتدا تحریم ها و سپس تخصیص منابع مالی به حوزه ی حمل و نقل هوایی می دانم. سپس با یک برنامه ریزی دقیق و مهندسی می بایستی ناوگانی متشکل از هواپیماهای کوتاه برد و بلند برد وارد کشور شود. با نگاهی به پروازهای بی شمار هواپیمایی های ترکیش و قطری و امارات به کشور، کاملا واضح است که آنها در حال کسب درآمد از مسافران ایرانی ای هستند که از جای جای دنیا قصد سفر به کشور را دارند. آماری غیر رسمی حاکی از زندگی ۴ میلیون ایرنی در خارج از مرزهای کشور است. در صورتی که پارامترهای اولیه یعنی رفع تحریم و تخصیص منابع انجام شد می توان طی سه فاز تازه شروع به رقابت با چند هواپیمایی مطرحی که از آنها نام رفت نمود. فاز اول: می بایستی حداقل نیازهای ایرانیان را پاسخ گفت. بدین معنا که پروازهایی بطور منظم به قطب هایی که ایرانیان در آنجا زندگی می کنند داشت. این یعنی در ناوگان هواپیماهای مدرن دور برد می بایست موجود باشد. چرا که صرف داشتن پرواز مستقیم با هر کیفیتی متضمن استقبال از آن نخواهد بود. شهرهایی از قبیل تورنتو و ونکوور، نیویورک و لس آنجس، سیدنی و ملبورن و کوالالامپور و پکن و شانگهای(این دو مورد آخر تجاری هستند.) از جمله قطب های جمعیتی ایرانیان هستند که فقط با هواپیماهای دوربرد امکان دسترسی به این ظرفیت خواهد بود. در اروپا هم شهرهایی هستند ولی بدلیل فواصل کوتاه اهمیت آنها کمتر است. ولی پرواز های منظم و روزانه به کشورهای آلمان، انگلستان، ایتالیا، هلند و فرانسه ضروری بنظر می رسد.(فرانکفورت، لندن، میلان، آمستردام، پاریس) فاز دوم: سعی در بازاریابی در کشورهای حوزه ی آسیای میانه و شبه قاره هند. بدیهی است در این مرحله می بایستی ناوگان کوتاه برد با مطلوبیت بالا در دست باشد. کشورهایی نظیر افغانستان، پاکستان، حتی عراق، تاجیکستان، قرقیزستان، هند، ترکمنستان و … فاز سوم: این فاز شروع به رقابت با هوایپمایی های غدر است. اجرای این فاز مسلزم اجرای صحیح و درست دو فاز قبل تر است. یعنی می بایستی دو فاز قبل طوری برنامه ریزی و اجرا شوند که از نظر اقتصادی به سوددهی برسند. در فاز سوم بایستی طیف وسیعی از ناوگان در اختیار باشد. هم اکنون هواپیمایی های مطرح بیش از ۲۰۰ مقصد دارند.
برنامه من این است: ۱ - تلاش همگانی برای تفکیک وزارت راه از مسکن ۲ - جابجایی گسترده مدیریتی به ویژه در شرکت در مانده هما ۳ - تغییر ساختار سازمانی وزارتخانه و شرکتهای تابعه ۴ - مبارزه گسترده و فراگیر با فساد و سو مدیریت بر آمده از آن ۵ - یکسان سازی رویه های استخدامی ۶ - توجه به مقوله آموزش ۷ - بکار گیری کارشناسان و مشاوران ژاپنی در بخش سیاستگذاریهای کلان ۸ - توجه به قدرت تاثیر گذار رسانه به ویژه تین نیوز در بخش شفاف سازی ۹ - سر و سامان دادن به صندوقهای ورشکسته بازنشستگی ۱۰ - بکار گیری نیرو های کار آمد و جوان با عنایت به نظام شایسته سالاری نه نظام خاله خانباجی بازی و در خاتمه هم اضافه کردن کمی چاشنی شجاعت در غذای بعضی از مدیران بی عرضه و محافظه کار