◄ قرارداد با بوئینگ به فرجام میرسد؟
تیننیوز| رئیس سازمان هواپیمایی در یکی از مصاحبههای خود تایید توافق با کمپانی بوئینگ را اعلام کرد و گفت: در چندین مرحله بین ایرانایر و نمایندگان شرکت بوئینگ مذاکراتی انجام شد و دو طرف به یک توافق مکتوب در زمینه خرید هواپیما رسیدند.
به گزارش تیننیوز؛ عابدزاده تعداد هواپیماهای توافق شده را ۱۰۰ هواپیما عنوان کرد که قرار است از طریق فاینانس در اختیار ایران قرار گیرد در همین راستا بوئینگ درخواست رسمی خود برای کسب مجوز نهایی فروش هواپیما را به خزانهداری امریکا ارائه کرده و قرار است پس از کسب این مجوز، متن قرارداد نهایی بین دو طرف منعقد شود.
طبق گفتهی این مقام مسئول؛ مذاکرات با بوئینگ از مدتها پیش و براساس درخواست این شرکت و همچنین علاقهمندی سازمان هواپیمایی به جریان افتاده و بوئینگ در این مذاکرات بسیار جدی بوده است.
اما کارشناسان معتقدند؛ توافق با بوئینگ کار راحتی نیست چرا که رژیم صهیونیستی تهدید کرده است که از شرکت هواپیمایی بوئینگ به دلیل فروش هواپیما به ایران شکایت خواهد کرد و همین موضوع بهانهای برای تاخیر در قرارداد بین ایران و بوئینگ است.
سنگاندازی بر سر راه ایران تازگی ندارد؛ چندی پیش برخی از نمایندگان کنگره آمریکا، از «توافقات اولیه» میان ایران و بوئینگ برای خریدن هواپیمای مسافربری انتقاد کرده و میگویند کنگره آن کشور «رویکرد مساعدی» به این توافق نخواهد داشت.
نشریه «یواسای تودی» و واشینگتنتایمز، ۲۵ خرداد ماه از پیتر روسکام، عضو جمهوریخواه مجلس نمایندگان ایالات متحده، نقل کرد «بوئینگ و جمهوری اسلامی باید بدانند که کنگره آمریکا رویکرد مساعدی به توافقی که ممکن است امنیت مردم آمریکا را به خطر بیاندازد، نخواهد داشت».
مدیر فروش بوئینگ که فروردینماه به تهران آمده بود میگوید معامله با ایران سود خوبی دارد ولی معامله دلاری با ایران ممنوع است و باید به این کشور کمک کرد تا راهی برای پرداخت پول به بوئینگ پیدا کند.
آرمان بیات تحلیلگر صنعت هوایی درباره حضور بوئینگ در ایران معتقد است بوئینگ به دنبال بهرهبرداری از بازار تشنه ایران در حوزه حملونقل هوایی است که مذاکره جدی با ایرباس، این رغبت را برای ایالات متحده و مشخصا بوئینگ دو چندان نموده است که از این مارکت چند میلیارد دلاری به نفع خود استفاده ببرد و از تنها رقیب خود یعنی ایرباس جا نماند.
وی ادامه میدهد؛ توافق با بوئینگ در کوتاه مدت نمیتواند یک نتیجه مهم و استراتژیک داشته باشد و قطعا نیازمند زمان و بررسیهای داخلی و بینالمللی دارد و از آنجایی که این خرید برای کشور تعهدات مالی در حوزه بینالملل ایجاد میکند بر حساسیتهای آن افزوده شده و نیازمند نگاهی کارشناسی و فراجناحی است.