نسیم نوسازی از کدام سو میوزد؟
تین نیوز | مسافران با هر تکان هواپیما در زمان پرواز و در نشست و برخاست، درباره فرسودگی ناوگان چیزی میگویند و تاخیرها را به گردن ناوگان کهنه هوایی میاندازند.
این حرف اگرچه علمی نیست اما شاید تا اندازهای درست باشد؛ مدیران صنعت هوایی کشور نیز از فرسودگی ناوگان هوایی آگاهند و با توجه به توافق ایران و کشورهای ۱+۵ از فرصتهای جدید برای واردات هواپیما به ایران دم میزنند. در این میان نام هواپیماهای روسی مانند سوخو سوپرجت۱۰۰ چندی است بر سر زبان مسئولان افتاده است که با توجه به حوادث رخ داده برای هواپیماهای روسی در سالهای گذشته، برخی نگرانیها را در میان مردم و کارشناسان ایجاد کرده است. کارشناسان در اینباره معتقدند باید ویژگی هواپیماهای مناسب برای ورود به ناوگان ایران با دقت بیشتری بررسی و از میان
گزینههای غربی و شرقی انتخاب انجام شود.
هزینه سوخت در ساعت، هزینه تعمیرات در ساعت، پشتیبانی قطعات، استاندارد ایمنی، بازگشت سرمایه، قیمت اولیه محصول و محبوبیت از معیارهای لازم برای توجه در زمان خرید هواپیما است. این را میلاد باستانی، کارشناس و تحلیلگر صنعت هوانوردی کشور به صمت میگوید و اضافه میکند: با وجود انتقادهایی که به هواپیماهای روسی میشود، نمیتوان توانایی روسها در ساخت وسایل پرنده را انکار کرد. هواپیمای سوخو سوپرجت۱۰۰ نیز که درباره وارد کردن آن به کشور بحث میشود، هواپیمای فوقپیشرفته و متعلق به شرکتی است که یکی از قدیمیترین و برترین سازندگان جنگندههای دنیاست.
وی هزینه پایین سوخت «سوخو سوپرجت۱۰۰» و توان حمل مسافر بیشتر در مقایسه با هواپیماهایی نظیر «بمباردیر» را از نقاط قوت این هواپیما میداند و معتقد است در ایران، با توجه به نرخ بلیت و بودجه محدود ایرلاینها، بهترین گزینه برای واردات هواپیمای مسافری، «امدی»، «بوئینگ ۷۳۷»، «ایرباس ۳۲۰»، «امبرائر ۱۹۰»، «بمباردیر ۹۰۰» و «سوخو سوپرجت۱۰۰» هواپیماهای مناسبی به نظر میرسند.
او با اشاره به بیاعتمادی ایجاد شده نسبت به هواپیماهای روسی در ایران توضیح میدهد: با بررسی تمام سوانح توپولف در جهان مشاهده میشود که عامل انسانی، دلیل بسیار پررنگی در بیاعتمادی مردم دنیا نسبت به «توپولف» بوده است اما باید بررسی شود که آیا خطای انسانی در این حد، تصادفی بوده است یا ماهیت این نوع هواپیما انسانها را به خطا میاندازد؟
نگرانی درباره هواپیماهای روسی با توجه به دادههای تاریخی
بهروز حیدریان، از دیگر کارشناسان صنعت هواپیمایی کشورمان معتقد است هواپیمایی مانند «سوخو سوپرجت۱۰۰» را نمیتوان با ایرباس و بوئینگ مقایسه کرد، وی ادامه میدهد: «سوخو سوپرجت۱۰۰» میتواند با هواپیمای «امبرائر» و «بمبارد» یر رقابت کند. به اعتقاد وی، سوخو «سوپرجت۱۰۰» دارای سرعت خوب، وزن و مصرف سوخت مناسب است که این ویژگیها جای تامل دارد.
وی با اشاره به اخبار منتشر شده درباره خرید هواپیمای «سوخو سوپرجت۱۰۰» میگوید: «سوخو سوپرجت۱۰۰» تمامی آزمونهای ایمنی را گذرانده و اجازه پرواز در حریم «ایآاسآ» را دارد. وی هچنین با اشاره به نگرانیها درباره خرید هواپیماهای روسی یادآوری میکند: از آنجا که هواپیما با جان انسانها ارتباط مستقیم دارند، دادههای تاریخی و نداشتن سابقه امنیتی طولانی میتواند به تنهایی دلیل محکمی برای نخریدن این نوع هواپیمای روسی باشد. همچنین با وجود بحثهای مطرح شده در هفتههای گذشته درباره خرید سوخو سوپرجت۱۰۰، حتی یکی از
مدیران صنعت هوایی نیز از این هواپیماها دفاع نکرده است؛ بنابراین هم مردم، هم افراد فعال در این صنعت، درباره هواپیماهای روسی نامطمئن هستند.
لزوم استفاده از هواپیماهای نشان(برند) جدید
فرزاد شایگان، از خلبانان ایرباس فعال در ایران ایر نیز در گفتوگو با صمت معتقد است ایمنی نخستین مقولهای است که در خرید هواپیما باید مورد بررسی قرار گیرد. وی با بیان اینکه «همه هواپیماهای تولیدی از سوی هر شرکت سازنده، وقتی نشان ایمنی دریافت میکنند که ایمنی آنها از سوی مراجع ذیصلاح داخلی و جهانی تاییدیه دریافت کرده باشد»، ادامه میدهد: برخی عوامل نشان از ضریب ایمنی هواپیما عبارتند از تعداد سوانح نسبت به تعداد تولید، علت سوانح، داشتن سیستمهای بکآپ برای سیستمهای حیاتی هواپیما، فناوری بهکار رفته، استفاده از نشان(برند)های معتبر و
قابل اطمینان در ساخت هواپیما، استحکام و تعداد تولید ازآن نوع هواپیما.
هزینههای عملیاتی شامل میزان مصرف سوخت، هزینههای تعمیرات، راحتی در سرویسدهی خدمات فرودگاهی، تعمیر و نگهداری، راحتی در تعمیرات، ظرفیت مسافر و بار، فشار کاری خلبان، قابلیت پرواز در شرایط آبوهوایی منطقه، راحتی مسافر، از معیارهای بعدی انتخاب هواپیما از نظر این خلبان هستند.
وی معتقد است «بوئینگ ۷۳۷» با داشتن ظرفیتهای متغیر و داشتن بردهای مختلف پروازی، راحتی در تعمیرات، تولید بالا (۸۶۷۴ فروند از ابتدا تاکنون)، تحمل همه نوع شرایط آبوهوایی، گزینه مناسبی برای کشور ما محسوب میشود. شایگان اضافه میکند: این ویژگیها در این هواپیما سبب میشود وارد کردن این نوع هواپیما باعث کاهش هزینههای ایرلاین از لحاظ آموزش کروی پروازی، آموزش maintenance، انبار و قطعه برای هواپیما شود.
او معتقد است خرید هواپیماهایی مانند «بوئینگ ۷۱۷» یا «فوکر» که تولید آنها متوقف شده بسیار کم است و به صلاح کشور نیست. از سوی دیگر خرید ایرباس ۳۲۰ هم به صرفه نیست و باید از نشان(برند)های جدید استفاده کرد.
براساس آنچه کارشناسان میگویند، هزینه سوخت در ساعت، هزینه تعمیرات در ساعت، پشتیبانی قطعات، استاندارد ایمنی، بازگشت سرمایه، قیمت اولیه محصول، محبوبیت نشان(برند)، راهبرد بازار شرکت، از مهمترین معیارهای خرید هواپیما هستند و بر همین اساس به اعتقاد آنها، «بوئینگ ۷۳۷»، «ایرباس ۳۲۰»، «امبرائر ۱۹۰»، بمباردیر ۹۰۰ و سوخو سوپرجت۱۰۰ و امدی هواپیماهایی مناسب برای ناوگان ایران هستند. در این میان اگرچه از هواپیماهای روسی نیز نام برده میشود اما آنطور که کارشناسان میگویند، مصرف سوخت کمتر، سیستمهای ناوبری بهتر و
پیشرفته، موتورهای ایمنتر و پرقدرتتر، مزیتهای هواپیماهای غربی بر انواع روسی است.