◄ بایدها و نبایدهای تشکیل دانشگاه جامع هوانوردی / بخش پایانی
تین نیوز | "لزوم تشکیل دانشگاه جامع هوانوردی و تربیت نیروی انسانی متخصص مورد نیاز صنعت هوانوردی" موضوعی بود که این هفته در گروه " مدیریت هوانوردی" مورد بحث و بررسی اعضای گروه قرار گرفت.
در ادامه نظر برخی اعضای گروه را در این مورد می خوانید:
لینک بخش نخست
یوسف عمادی کارشناس مراقبت پرواز:
مراقبت پرواز و تعمیر نگهداری مثالهای خوب این قضیه است که عرض کردم. شهر و فرودگاه کوچکی که با یک تکنسین ساده نیاز کاریش رفع می شد الان کارشناس مراقبت پرواز و کارشناس ارشد مدیریت IT دارد اداره اش می کند با هفته ای یک پرواز!
یک کارشناس هوانوردی:
چرا رشته مراقبت پرواز مثل ديگر رشته ها وارد دانشگاه جامع نشده است؟
علی کجباف کارشناس مراقبت پرواز:
به علت انحصار جذب نیروی کار از سوی شرکت فرودگاه ها. چون شرکت فرودگاه ها خودش دانشکده دارد بنابراین انحضار جذب باعث انحصار در عرضه شده است.
علی ضیایی معاون اداره کل مراقبت پرواز ایران:
این رشته یک نظمی دارد با ورود این رشته به علمی کاربردی مثل دیگر رشته ها ، همه چیز از بین می رود. همچنین دانشکده متعلق به شرکت فرودگاه ها نیست مستقل است.
کجباف:
نظم دارد و دقیقا در قرون حاکمیت کاتولیک در اروپا، کلیساها دیوارهای بلندی داشتند که مبادا کشیشان با مردم معاشرت داشته باشند و نظم فکری شان به هم بریزد.
عمادی:
حلقه مفقوده در این بخش عدم ارتباط صنعت و آموزش است. ارتباط این دو هم باعث کاهش آمار بیکاران متخصص می شود و هم نیازها راحت تر مرتفع می شود.
در مودر علت عدم ورود رشته مراقبت پرواز به دانشگاه جامع نشده هم باید گفت: متاسفانه یا خوشبختانه همین یه تخصص را داریم که تناسب نسبی بین ورودی تحصیل و مروجی برای کار از نظر تعداد وجود دارد.
علیرضا حسنوند خلبان:
جذب متخصصان تا چند سال گذشته بر اساس نیاز و از طریق گزینش انجام می شد که با وجود اشکالات فراوان از متدد امروزی که بر اساس درامد زایی مراکز آموزش هست خیلی بهتر بود. به نظرم از تجربه گذشته استفاده کنیم و با اصلاح آن با متدد نیاز و جذب متخصص مورد نیاز ساختارها را دوباره تقویت کنیم.
یک کارشناس هوانوردی:
دو سوال در این زمینه مطرح است:
1- چرا رشته مراقبت مثل ديگر رشته ها مثل تعمير و نگهداري، خلباني، ايمني زميني نمي شود؟
2- چرا تعمير و نگهداري موفق است اما مراقبت با مشکل مواجه شده است؟ آنها که دوره هاي کوتاه مدت آموزشگاهي هم دارند.
عمادی:
در مورد نفرگیری تمامی رشته ها ازجمله مراقبت پرواز بحث بسیار گسترده ای وجود دارد. کلا اساس کار باید زیر و رو شود تا مشکلات زیادی که بعدها پیش می آید را نداشته باشیم. نفرگیری مراقبت پروازی که الان من می بینم تا ایده آل خیلی راه دارد و البته این رشته از بقیه رشته ها کمی وضعش بهتر است. ما حتی از اشتباهات سال های گذشته مان و تجربیات خوب جاهای دیگر هم کمتر درس گرفتیم.
ضیایی:
در تمام کشورهای دنیا این حرفه جزو مشاغل حاکمیتی است و تماما در مراکز خاص هوانوردی آموزش داده می شوند. حتی کشورهای اروپائی مراکز آموزشی خصوصی مراقبت پرواز ندارند.
کارشناس هوانوردی:
مراکز خاص آموزش می دهند اما دولتی نيستند. آيا دانشگاه جامع دولتی نيست؟ آيا کشتيرانی که مانند هوانوردی بود و دولتی و حاکميتی الان مشکل دارند؟
ضیایی:
ممکن است دولتی نباشند اما متعلق به ANSP یا ارائه دهنده سرویس هستند.
کارشناس هوانوردی:
مگر دانشگاه جامع آموزش هوانوردي را زير نظر و تاييد سازمان هواپيمايي کشوري آموزش نمي دهد؟
ضیایی:
هواپیمائی کشوری service provider نیست. در انگلیس NATS زیر نظر CAA فعالیت می کند.
کارشناس هوانوردی:
آيا ما امروز NATS يا ANSP داريم؟ يا سازمان خودش عهده دار اين کار است. مگر نه اين که امروز اداره کل مراقبت پرواز مستقيما در خصوص آموزش نظر مي دهد؟ همانطور که ايمني زميني هم نظر مي دهد.
ضیایی:
بله ANSP در کشور شرکت فرودگاه ها است که باید افراد متخصص خود را آموزش دهد. قبلا و الان اینکار توسط دانشکده انجام می شود که مستقل است و هیچ نظارتی را هم قبول نمی کند.
عمادی:
به هر حال در روش آموزش چه رقابتی و چه انحصاری باید در مرحله اول نیاز و ارتباط صنعت در نظر گرفته شود.
همچنین شاید برای برخی رشته ها مانند مراقبت پرواز یک دانشگاه جامع و متمرکز قوی بهترین راه به نظر برسد اما شاید برای برخی رشته ها مانند خلبانی بهتر است تنوع و رقابت و پراکندگی منطقه ای پابرجا بماند.
کجباف:
تشکیل اتحادیه از بین موسسه های موجود فعلی و استانداردسازی از طریق آن مانند (تجربه کشورهای افریقایی) راهکار پیشنهادی بنده است.
محمدرضا فرهادنیا کارشناس هوانوردی:
مشکلی که به نظر رشته مراقبت پرواز از دیدگاه آموزش های رایج تر دارد، اینست که با پایان تحصیلات داشکده، آموزش را هم پایان یافته تلقی می کنند. در صورتیکه فارغ از دوره آکادمیک کاردانی و کارشناسی، آموزش به شکل جدی تری همراه با کسب تجربه در محیط کار ادامه پیدا می کند که متاسفانه در رصد و طراز ارزش گذاری قوانین استخدامی دیده نمی شود.
حلقه مغفول آموزش های حرفه ای و امتحانات ریتینگ مختلف هم به نظر باید در استمرار سطوح آموزشی دانشکده دیده شود و متناسب با این سطوح ارزیابی صحیحی از جایگاه مدرک استخدامی برای بهره مندی از مزایای مرتبط در نظر گرفته شود. البته در این زمینه ضعف قانونی هست.
کارشناس هوانوردی:
راهکار پیشنهادی استفاده از دانشگاه جامع وانتقال ديگر رشته ها به آنجا و درست کردن حلقه مفقوده است. نکته مراقبت پرواز اينجاست که خود سياست گذار، مجري، آموزش دهنده، ارزياب و استفاده کننده است.
عمادی:
اگه همه چیز دست خود ما مراقبتیها بود که دیگه چه غمی بود. اینطورها نیست.