◄ راهکارهای تقویت هما / زنده شدن هما در گرو عدم دخالت دولت و مجلس در مدیریت آن است / بخش پایانی
تین نیوز | اعضای گروه " مدیریت هوایی" که گروهی متشکل از متخصصان و کارشناسان حوزه هوانوردی کشور و در یکی از شبکههای موبایلی فعال است در یکی دیگر از مباحث گروهی خود " راه های تقویت شرکت هواپیمایی جمهوری اسلامی ایران (ایران ایر) " را مورد بررسی قرار دادهاند.
نظر برخی از اعضای گروه در مورد راههای تقویت شرکت هواپیمایی جمهوری اسلامی ایران ( ایران ایر ) را در ادامه بخوانید:
لینک بخش نخست
* ایران ایر می تواند خود همچون لوفت هاتزا یک هلدینگ هواپیمایی باشد و بخش های خود را در غالب شرکت های زیر مجموعه مستقل کند و علاوه بر ارایه خدمات به خود، زمینه خدمات به غیر را با هدف تجاری سازی انجام برسانند.
* یکی از مهمترین دلایلی که واگذاری دولتی ها به خصوصی ها ناکام بوده مشکل نیروی انسانی بیشتر از نیاز هست که در ایران عملا نمیشه تعدیلشون کرد و دوم مشکلات مربوط به بدهیهای معوق که تقریبا تمامی واگذاری های دولتی به خصوصی ،میراث بدنی روبه همراه دارند
* در صورتی که هما با ۵۴ فروند هواپیما فعالیت کند که پایه آن بر این رقم گذاشته شده این تعداد پرسنل کم هم هستند.
* اگر فکر کنیم تقویت هما، به معنی چشم به سرمایه گذاری دولتی است اشتباه است چون دولت بودجه عمومی کمی دارد و نمی تواند صرف این موضوع کند. باید با اصلاح ساختار و واگذاری سهام مدیریتی و دریافت وام و اصلاح بخش های بازرگانی به گونه ای فعالیت کند که اعتماد وام دهندگان را جلب کند که می تواند وام را بازپرداخت نماید.
* برخی اعضای هیئت مدیره هما کمترین تخصص هوانوردی طی این سالها نداشتهاند، مثلا از حوزه مهندسی عمران بوده اند، هیئت مدیره یکدست- هدفمند-استراتژیک جسور و متخصص امور ابتدایی ترین ابزار در جهت برنامه ریزی خصوصی سازی است.
* 14 مدیرعامل در 37 سال. مدیران هما بسیار ناپخته و شخص محور عمل کردند. موضوع سال 2003 و قرار داد ایرباس 330 با هما طی سفر آقای خاتمی به فرانسه و بعد از آن سفر هیئت بلند پایه ایرباس به تهران و اقامت در هتل استقلال که قرار بود منتهی به نتیجه عملی شود. اما آقایان مدیر و مسئول به جلسه نرفتند و پس از بازگشت ایرباس نامه ای فرستاد که هر ایرانی عاشق را به گریه و خجالت وا می داشت همین آقای مدیر عامل فعلی که ارتباط خوبی هم با ایرباس داشته و دارد در آلمان بود آن زمان و مسئول پیگیری پرونده است. تا چنین مدیرانی سر کارند، هیچ انتظاری برای اصلاح نیست.
* آیا این منطقی است که به بهای ایرلاین ملی از بودجه عمومی هزینه سو مدیریت شود؟ من به عنوان یک ایرانی که سهمی از بودجه تقدیمی به شرکت هایی مثل ایران ایر دارد عرض می کنم که به نظرم عبارت ناوگان ملی ابدا هم سنگ تیم ملی و آثارملی و هنر ملی نیست. صرفا با همین توجیه سال هاست بودجه به هدر رفته است و این دیدگاه جدا نیاز به تجدید نظر دارد.
دوباره عرض می کنم: ایرلاین ملی ! به چه قیمتی؟
* تا کنون کلی هزینه شده تا شرکت های داخلی و خارجی برای سرنوشت هما مطالعه کنند و راهکار بدهند نه تنها آنها منتشر نشده و در اختیار دیگران قرار نگرفته بلکه از سرنوشت اجرایی آنها هم خبری نیست.
* ای کاش دوستان کمی از احساسات میهن دوستانه فاصله بگیرند تا واقعیت را واضح تر ببینند. آمار نامتناسب صندلی و پرسنل به نسبت شرکت های دیگر ایرانی جای تامل دارد.
* مشکل ما این است که هرگز به صنعت هوانوردی کشوری، به عنوان یک صنعت کاملاً تخصصی و خطرناک که می تواند آبروی نظام را بخرد یا به خطر بیندازد نگاه نشده است و علتش هم کارمندانی بوده اند که در مسابقه علمی، فنی و تخصصی، از سایر همکارانشان عقب افتاده بودند و برای جبران عقب ماندگی شان، از راه های غیر فنی و تخصصی، و بزرگنمایی رویدادهای به ظاهر مهم که اگر رسیدگی نشود چه ها می شود، اعتماد بزرگان نظام را جلب و با بی سوادی شروع به مدیریت بر باسوادان نمودند، که نتیجه این نوع مدیریت هم معلوم است.
برخی راهکارهای اساسی باید اتفاق بیفتد تا بعد به خودی خود سایر موارد اصلاح شود نمی توان بدون اصلاح اساسی به راهکارهای موردی دل خوش کرد.
* بعضی از شرکت های خصوصی بیش از هما از رانت بهره می برند ضربه ای که هما از داخل می خورد خیلی بیشتر از تحریم است.
* در خیلی از موارد دستورات فرمایشی بر هما تحمیل می شود که دیگر ایرلاینها از این گونه فرمایشات تبعیت نمی کنند.
* مشکل جدی که در همه ایرلاین های ما وجود دارد و حتی در شرکت فرودگاه های کشور نیز گریبانگیر ما شده این است که یکسری ماموریت های مختلف از ساخت سرویس بهداشتی تا کترینگ، تعمیرات هواپیما، خدمات ناوبری، همه و همه در قالب یک شرکت و یک مدیرعامل و..... می باشد و این اشتباه است.
* اراده دولتی چگونه ایجاد می شود؟ غیر از آن است که باید برای دولت تصمیم سازی کرد مقصر کیست. آیا مردم باید هر روز شاهد ضرردهی ببشتر کاهش کیعیت خدمات باشند؟
* در زمان کاهش هزینه ها و کوچک شدن هما، رقبا در حال بزرگ شدن هستند.
* رقابت اصلی هما با زمان و بودجه عمومی است.
* ولی از حق نباید بگذریم، معاونت های عملیات پرواز و مهندسی تعمیرات هما هنوز فوق العاده هستند. بچه هایی که شب و روز، گرما وسرما تو مهندسی با جان و دل مشغول به کارند تا زنجیره تامین پرواز بازرگانی قطع نشود، باید دستانشان را بوسید. در عملیات هم همینطور. ای کاش مدیران کل زیر مجموعه این معاونت ها و خود معاونین و حتی مدیرعامل به این درک می رسیدند.
* عیب ندارد اگر بخش خصوصی تخلف می کند باید جلوی او را بگیرند.
* تنها با شفاف سازی و اصلاح ساختار می توان بر این غول بی شاخ و دم چیره شد.
* فکر می کنم مدیریت منسجم و مستدام (اطمینان از ثبات) اولین گام باشد.
* بنده نظرم این است که خیلی هما را با چوب شرکت های دیگر نزنیم، چرا که این شرکتها هنوز امتحان واقعی خود را پس نداده اند، خیلی هایشان با کمک های ویژه و بازی های بازرگانی و سرمایه گذاری های به ظاهر مفید در استان ها وام های کلان گرفته اند و گفته می شود مبالغ هنگفتی هم به شرکت فرودگاه های کشور بدهکارند.
* به نظر باید هما یک برنامه اصلاح ساختار را تهیه و در اختیار عموم کارشناسان قرار دهد پس از نقد و بررسی تکمیل و به اجرا درآید.
* راهکارهای تقویت هما:
مدیریت منسجم و مستدام (اطمینان از ثبات)
بازبینی ساختار به ویژه در بخش نیروی انسانی
تغییر این دیدگاه که" با هرگونه عملکردی بودجه سال بعد تضمین است چون ما ملی هستیم"
* دولت باید برای اصلاح هما عزم جدی داشته باشد.
* به نظرم هما هم مثل سازمان هواپیمایی کشوری و شرکت فرودگاه های کشور، نیازمند یک مشاور صلاحیت دار خارجی است، که بدون ملاحظات سیاست زدگی موجود، سیستمها را بررسی جامع و کامل نماید و راهکار ارایه کند.
* شاید خصوصی سازی از ضرر بیشتر جلوگیری کند.
* راهکارهای تقویت: تعدیل نیروی انسانی، برون سپاری برخی خدمات ( کیترینگ، ترانسپورت، هندلینگ در ایستگاه های کم ترافیک و ...) واگذاری ابنیه مازاد، بالا بردن روحیه و رفتار شهروندی سازمانی و تعهد سازمانی، کاهش هزینه های تشریفات و فاصله گرفتن از بزرگ بینی گذشته، نوسازی ناوگان با توجه به منابع در اختیار و تسهیلات دولتی، کنترل فساد اداری ( انجام خریدها، انعقاد قراردادها)، هما برای بازگشت به اوج باید پوست بیندازد.
* پراکندگی و تراکم نیروی انسانی با توجه به ساختار سازمانی افقی خود چالش اساسی است. ایران ایر تنها ارگان دولتی است که به وفور اداره کل دارد.
* شرکت دولتی با بودجه عمومی، آن هم در صنعت هوایی به جایی نخواهد رسید.
* اگر به ایران ایر استقلال دادند و اگر در امور داخلی اش دخالت نکردند، با یک مدیر توانمند شاید اصلاح شود. تخصص در مدیریت، استقلال و ثبات مدیریتی و استقلال مالی.
از مدیران عالی هما هم کاری بر نخواهد آمد. راه زنده شدن هما از گذر دولت و مجلس می گذرد که دست از سر این شرکت بردارند.
* کسی منکر وجود نارسایی در ساختار هما نیست. هما هم به مانند سازمان هواپیمایی کشوری و فرودگاه ها دارای ساختار معیوب دولتی است که باید اصلاح شود.
* باید قبول کنیم که در این صنعت پیرو هستیم نه پایه، خیلی کاستی و عقب ماندگی داریم، چه اصراری است که حتما تحلیل هایمان کاملاً درست و جامع باشد،خوب همین کارها را کردند،که وضعیتمان این شده است.