| کد خبر ۴۹۵۶۸
کپی شد

◄ عدم بازدهی " تفکر لشکری " با " عمل کشوری " در صنعت هوانوردی

|

تین نیوز | طرح موضوع تاسیس شرکتی با زمینه فعالیت هوانوردی عمومی با مساعدت معاونت فناوری ریاست جمهوری در "گروه مدیریت هوایی" که گروهی متشکل از متخصصان و کارشناسان بخش هوانوردی و در یکی از شبکه‌های موبایلی فعال است، موجب شد برخی از اعضای این گروه به بیان نظر خود در مورد هوانوردی عمومی و ورود سازمان‌های نظامی به این حوزه بپردازند.
به گفته یکی از اعضای موسس، این شرکت، هلدینگی است که فعالیت هایی که از قبل به صورت پراکنده در حوزه ساخت هواپیماهای کوچک و بدون سرنشین و کایت گلایدر پاراگلایدر و... و همچنین آموزشگاه های خلبانی و آموزش و ایرتاکسی و موتور و... انجام می شد را در زیر یک چتر فراهم آورده است و افرادی از بعضی از ایرلاین ها و وزارت دفاع و ایران خودرو و...عده ای در آن عضو هستند.

نظر برخی از اعضای گروه در مورد ورود بخش نظامی به فعالیت های هوانوردی عمومی در ادامه آمده است:

* حاکمیت، هدایت و حمایت عطف به قانون تنها و تنها سازمان هواپیمایی کشوری است. معاونت علمی و ستاد توسعه هوافضا در جایگاه دخالت در حوزه سیاست گذاری، بستر سازی حقوقی و اعمال حاکمیت قوانین و مقررات در جهت بهره برداری نبوده و نیستند. 
آن مجموعه می تواند در حوزه علمی و پژوهشی مشخصا در بخش تولید خدمتگزار باشند و نمی توانند تکلیف کنند. ضمنا اساسنامه سازمان صنایع هوایی ن.م صرفا پشتیبانی از هوانوردی نظامی و نیروهای مسلح است. ایجاد پایگاه های هوانوردی عمومی در سطح کشور از وظایف این تشکیلات نیست و تنها بهانه ای است تا با بودجه معاونت علمی تولیدات داخلی به هر قیمت به فروش برسد. رشد هوانوردی عمومی تنها با ورود بخش خصوصی و با راه اندازی شرکت های خدمات هواپیمایی تحت نظارت سازمان هواپیمایی کشوری محقق می شود. فوق سبک و پرنده سبک ورزشی با سقف حداکثر 600 کیلو گرم طی نظر ایکائو در این دسته قرار نمی گیرند و پیش بینی هم در انکس ها دیده نشده است. مادامی که ما مرکز آموزش فنون و خدمات هوایی را با این همه پتانسیل عملیاتی و فنی در سطح کشور همراه با مجوزهای متفاوت عملیاتی از مایکرولایت تا لایت داریم ، نیازی به موازی کاری نیست.
 
* به هر حال تصمیمی است که در سطح کلان گرفته شده است. قطعا بدون مجوز کار صورت نگرفته و نمی گیرد و این که تصمیم درست است یا اشتباه دفاع نمی کنم.
 
* این هلدینگ اگر همان مجموعه زیر دستی سازمان صنایع هوایی باشد که تکلیفش مشخص است. می تواند همچون یک هلدینگ خصوصی به کارش ادامه بدهد ولی نباید اعمال حاکمیت کند. همچون یک شرکت بخش خصوصی می تواند فعالیت نماید. 13 سال است که راه را دوستان اشتباه رفتند و به فوق سبک پر و بال داده اند.
 
* گره اصلی آن است که سازنده و تعمیر کننده هواپیما آن هم در بخش نظامی متولی صنعت هوانوردی کشوری (غیرنظامی)شده است!!! آنها می توانند یک شرکت خصوصی ایجاد و فعالیت تصدی را انجام دهند.
 
* راه توسعه را دوستانی که ذینفع هستند و در ستاد توسعه هوافضا نشسته اند تبیین می کنند. اگر اشتباه است باید ایستاد و اصلاح کرد. اگر خوب است تمام قد باید حمایت کرد. بنده یک نظر دارم و اعتقاد دارم راه اشتباه است. دوستان دیگر هم نظراتی دارند، اما تاکید می کنم توسعه هوانوردی غیرنظامی طی قانون با سازمان هواپیمایی کشوری است.
 
* هر راهکاری در بخش وزارت دفاع برای هوانوردی غیر نظامی نمی تواند موفق شود زیرا تجربه گذشته نشان داد موفق نیست. اگر بخش نظامی در صدد توسعه در زمینه طراحی و ساخت و تولید است اشکالی ندارد ولی باید در چارچوب استانداردهای بهره برداری سازمان هواپیمایی کشوری باشد بدون فشار ...
 
* تصدی حاکمیت نیست. هر شخصیت حقوقی چه دولتی و چه غیر دولتی و چه بخش خصوصی می تواند تصدی گر خدمات هوانوردی باشد. اما متولی تنها در این بخش که مشخصا غیر نظامی است، سازمان هواپیمایی کشوری است. همین کارها را می کنند که سازمان به این حد تضعیف شده است. 
همین مجموعه مورد اشاره، طیاره ای به صورت لیزینگ به بهره بردار خصوصی با تسهیلات همان مجموعه فروخته است. طیاره ای که در هسا تولید شده و مسلما هسا صلاحیت نظام تولید و مونتاژ را از سازمان هواپیمایی دریافت کرده است و این طیاره تحت TC کمپانی اصلی در اکراین توانسته است صلاحیت پرواز از CAO ایران دریافت کند، حال بدون در نظر گرفتن حقوق بهره بردار، سازمان بخشنامه صادر می کند که این طیاره تنها مجاز به پرواز تا شعاع 5 مایل است. کارخانه سازنده و همان مجموعه نیز پاسخگو نیست و پیگیر وصول مطالبات خود از بهره بردار نیز هست. راه توسعه اینگونه است؟ خیر. عزیزان باید سند راهبردی پیشنهاد  و مشاوره و حمایت مادی و معنوی ارایه دهند نه اینکه خود وارد فضای اجرایی و بهره برداری شوند. این پایمال کردن بیت المال است. پیشنهاد می کنم مجموعه شرکت هایی که در نهایت با ادغام غیر کارشناسی، شرکت آسمان را در سال 59 به وجود آوردند را بررسی کنید. از سال 1338 تا 1358. نقشه راه توسعه مشخص می شود.
 
* این مجموعه سهامی و خصوصی است و تحت مجوز سازمان کار می کند و فراتر از سازمان و حاکمیت نیست. هیچ عضو نظامی در آن نیست و عرض کردم مساعدت انجام شده نگفتم بعضی از نهادها متولی شده اند. سهام آن عرضه خواهد شد و برای همه عموم هست.
 
* این می تواند خوب باشد. اگر واقعا این طور باشد. تاکید می کنم هوانوردی عمومی پرنده های تا سقف برخاست 600 کیلوگرم نیستند. این دسته در گروه تفریحات و ورزش های هوایی هستند. زیرساخت را برای بهره برداری مثلا یک فروند هواپیمای 6 نفره سبک باید ایجاد کرد. ساختار و نظام حقوقی و عملیاتیش همچون یک شرکت هواپیمایی است بدون مالکیت وسایل پرنده. مالکیت با شخصیت حقیقی صاحب سرمایه است. تنها بهره بردار دارای اجازه نامه از سازمان هواپیمایی کشوری و نظام فنی و عملیاتی حاکم تحت استاندارد های سازمان ذکر شده است.
 
* چند سؤال:
1_عضویت در شرکت یادشده همزمان با تصدی در شغل دولتی امکان پذیر است؟
2_چنانچه اختیارات قانونی به این معاونت محترم ریاست جمهوری اجازه حمایت و تأسیس چنین شرکت هایی می دهد،آیا می تواند سکان هدایت سازمان هواپیمایی کشوری را در دست گیرد؟
تجربه ای اندک در بخش ارایه مشاوره به چنین موسساتی (آموزشگاه خلبانی)،مرا به این اعتقاد رساند که تفکر لشگری با عمل کشوری، هیچ گاه به نفع صنعت هوانوردی کشوری بازدهی نداشته اند.
انگار می خواهند از متخصصین هوانوردی کشوری، ایده بگیرند تا ویترین مغازه شان را پرکنند، ولی در داخل مغازه چیز دیگری برای فروش دارند؟
راه های کشوری را می آموزند تا از آن راه کمتر بروند،چرا که راه کشوری حساب و کتاب زیاد دارد.
به هر حال آرزوی تحقق اهداف عالیه سازمان هواپیمایی کشوری را در همه ابعاد، به بهترین و آسانترین وایمن ترین شکل ممکنه دارم.
 
* این مجموعه حاکمیتی نیست زیر چتر سازمان هواپیمایی است و مجموعه ای است از شرکت هایی که از قبل بوده اند و یک خدمت را با مجوز سازمان ارایه می دهند. معاونت ریاست جمهوری کمک مالی کرده برای توسعه این موضوع و سهام ان در بازار عرضه می شود و یک شرکتی است مثل عقاب عسلویه. اشخاص حقوقی هم می توانند عضو باشند.

* بودجه ملی نباید صرف خدمات عمومی شود. این وظیفه بخش خصوصی است که ورود کند. بخش خصوصی صرفا در حوزه بهره بردار حقیقی نیست. بهره بردار حقوقی باید بخش خصوصی باشد. این عمل  تضاد جدی با اقتصاد مقاومتی دارد.

* ورود مجموعه ای مانند سازمان صنایع هوایی حاصلش می شود اتحادیه، صهفا، پادکو، پادیکو ، ارابه فرود شاهین، و کلا ثبت شرکت های تو در تو و در نهایت خروجی نزدیک به صفر است.

* اگر منافع ملی دیده و از ابزار ملی برای منافع شخصی استفاده نمی شد اوضاع اینگونه نبود. البته منافع صرفا مادیات نیست. بهترین نمونه چنین مراکزی، مرکز آموزش فنون و خدمات هوایی کشور است. خدمات هوایی اش را ول کردند و چسبیدند به آموزش فنون. بهترین فرصت همین مرکز هست که می تواند بازوی اقتصادی خوبی هم برای شرکت فرودگاه ها باشد.

 

ارسال نظر
  • دیدگاه های ارسال شده توسط شما، پس از تایید تین نیوز، تا ۲۴ ساعت بعد منتشر خواهد شد.
  • تین نیوز نظراتی را که حاوی توهین یا افترا است، منتشر نمی‌کند.
  • پیام هایی که به غیر از زبان فارسی یا غیر مرتبط باشد منتشر نخواهد شد.
  • انتشار مطالبی که مشتمل بر تهدید به هتک شرف و یا حیثیت و یا افشای اسرار شخصی باشد، ممنوع است.
  • جاهای خالی مشخص شده با علامت {...} به معنی حذف مطالب غیر قابل انتشار در داخل نظرات است.
  • در نوشتن نظرات، لطفا بعد از هر کلمه، یک فاصله خالی بگذارید.
  • در انتقال تخلفات دستگاه‌ها، موارد تخلف را با ضمیمه نمودن اسناد تخلف به آدرس info@tinn.ir ارسال نمایید تا امکان پیگیری بصورت مستند فراهم شود.