| کد خبر ۴۹۳۳۰
کپی شد

◄ خصوصی‌سازی هما خوب یا بد؟ / کارشناسان نظر می‌دهند

◄ خصوصی‌سازی هما خوب یا بد؟ / کارشناسان نظر می‌دهند
|

تین نیوز | چندی پیش مطلبی در تین نیوز به قلم علیرضا منظری با عنوان " بازسازی ساختاری شرکت هواپیمایی جمهوری اسلامی ایران، فرصت یا تهدید؟" منتشر شد که در بخشی از این مطلب به آثار منفی بازگشت سهام شرکت هواپیمایی جمهوری اسلامی ایران به دولت و اداره آن به صورت دولتی و همچنین امتیازات عدم بازگشت سهام آن به دولت اشاره شده و در آن آمده بود: ...قانونگذار با در نظر گرفتن اهداف کلی اصلاح ساختاری در صنعت حمل و نقل هوایی ضمن اجازه آزادسازی قیمت بلیت هواپیما و توسعه پروازهای داخلی و بین المللی به اجرای واگذاری شرکت هواپیمایی جمهوری اسلامی ایران به بخش غیر دولتی اشاره داشته است و چنانچه سهام این شرکت که در حال حاضر پس از طی فراز و نشیب های فراوان به بخش غیر دولتی و حتی نه بخش خصوصی واگذار شده است مجددا به دولت باز گردد ضمن هدر رفتن نیروی کار انجام شده در چند سال گذشته برای انجام مطالعه و بررسی و رسیدگی در بخش های مختلف دولت از جمله سازمان خصوصی سازی، موجبات اجرای ناقص قانون را نیز فراهم خواهد آورد که مسئولیت آن به عهده دولت خواهد بود زیرا در زمان تدوین مفاد قانون محتویات آن به عنوان یک مجموعه مورد نظر بود. در نتیجه نه تنها هدف کوچک سازی دولت انجام نگرفته و دولت باید مجددا اعتباری را از محل منابع عمومی برای پرداخت بدهی های خود به سازمان تامین اجتماعی در نظر گیرد بلکه سیاست های دولت در سایر زمینه های اصلاحات ساختاری هوانوردی کشوری مانند آزادسازی قیمت بلیت هواپیما نیز به دلیل حمایت دولت از این شرکت دولتی و ایجاد مجدد انحصارات غیر قابل اجرا باقی خواهد ماند..."

انتشار این مطلب با واکنش کاربران تین نیوز مواجه شد و تعدادی از آنها به بیان دیدگاه خود در مورد موضوعات مطرح شده در این مطلب پرداختند.
نظرات کاربران تین نیوز به شرح زیر است:  

1- "ارزش بخش خصوصی به ارزش مدیریت آن است نه به ارزش دارایی آن"
آنچه در مصوبه مورخ 27 اسفند هیئت وزیران آمده است بازگشت سهام به دولت نیست بلكه توقف واگذاری است. علت این امر مشخصا لزوم انجام اصلاحات ساختاری در هما ذكر شده است تا پتانسیل واگذاری را پیدا كند.
ایران ایر از فهرست واگذاری‌ها خارج می‌شود
این امر نشان می دهد كه تصمیم واگذاری عجولانه گرفته شده است.
مشابه این اتفاق درباره شركت مسافربری رجاء در بخش حمل و نقل ریلی رخ داد. واگذاری عجولانه این شركت موجب شد تا به مدت دو سال خدمات ریلی به مسافران با افت كیفیت و كمیت نسبت به روند گذشته مواجه شود. پس از یك یا دوسال نیز در ستاد شركت راه آهن معاونت مسافری ایجاد شد تا بتواند كمبودهای عدم حضور رجاء را در بدنه حاكمیت حمل و نقل ریلی تكمیل نماید. در صورتی كه این كار باید قبل از واگذاری انجام می شد تا مردم را دچار خسارت ننماید.
در آن زمان نیز شركت رجاء بابت بخشی از دیون دولت به تامین اجتماعی واگذار شد. در سازمان تامین اجتماعی به مجموعه شستا داده شد تا به عنوان یكی از شركتهای هلدینگ حمل و نقلی شستا (تامین حمل و نقل) قرار گیرد.
مسلم است كه فروش یك شركت بابت رد دیون، فاصله بسیار زیادی با خصوصی سازی دارد. آنچه مورد نظر اصل 44 و سیاستهای ابلاغی رهبری است خصوصی سازی بوده است. سزاوار نیست كه از این مفهوم ارزشمند به عنوان روشی برای تسویه حساب مالی سازمان هایی استفاده نمود كه در نهایت مدیریت همگی توسط خود دولت انجام می شود.
برای هیچكس پوشیده نیست كه ارزش خصوصی سازی در تفاوت كیفیت مدیریت بخش خصوصی و بخش دولتی در حوزه كسب و كار است. آنچه خصوصی سازی را برای جامعه مطلوب می سازد توسعه تولی و تصدی بخش خصوصی در كسب و كار و افزایش رقابت است. كاهش اموال دولت یك هدف نیست. هدف بهبود شرایط اقتصادی و رفاهی جامعه است.
حال باید دید شركت هایی نظیر شركت هما یا شركت رجاء با هدف كسب و كار ایجاد شده اند یا هدف ارائه خدمات و باید دید كه این شركت ها رسالتشان ورود و حضور در بازار رقابتی حمل و نقل مسافر هوایی و ریلی است یا اساسا رسالت دیگری دارند. علاوه بر این امر باید پاسخ این سوال را برای افق 10 سال آینده این دو شركت ارایه نمود. زیرا تصمیم به واگذاری یا عدم واگذاری و مهمتر از آن چگونگی این واگذاری تاثیرات و تبعات قابل توجهی در بازار آن كسب و كار و همچنین در خدمات ارائه شده به مردم خواهد داشت.
در حوزه حمل و نقل هوایی كشور دو واقعیت غیر قابل انكار وجود دارد:
1) ساخت فرودگاه های متعددی با تردد بسیار پایین
2) انجام پروازهایی با ضریب اشغال بسیار پایین
این نشان می دهد كه دولت از حمل و نقل هوایی به عنوان یكی از ابزارهای توسعه منطقه ای استفاده كرده است. به بیان دیگر ایجاد یك خط پروازی یا ایجاد یك زیرساخت به دلیل توجیه فنی و مالی آن نبوده بلكه به دلیل توجیه ملی آن بوده است. حال در این شرایط نمی توان به راحتی از خصوصی سازی فرودگاه ها یا شركتهای هوایی دولتی (ایران ایر یا آسمان) سخن گفت. زیرا همانطور كه عرض شد مطلوبیت خصوصی سازی در حوزه كسب و كار است و نه حوزه حاكمیت. واقعیت موجود در بخش حمل و نقل هوایی ما حاكی از آن است كه كسب و كار در این حوزه محدود بوده و فراگیر نیست.
بنابراین هر چه سریعتر باید نسبت به تصمیم گیری در این امور اقدام نمود تا خللی در اقتصاد و رفاه مردم و جامعه ایجاد نشود.

2- به نظر می آید مقایسه دو شرکت هواپیمایی جمهوری اسلامی و رجا به لحاظ حوزه کسب و کار مناسب نباشد به جهت آنکه در حمل و نقل ریلی تقریبا درصد بسیار بالای جابجایی مسافر به وسیله شرکت رجا انجام می شود و تقریبا بازار به طور انحصاری در اختیارش است ولی در حمل و نقل هوایی چنین نیست و بازار مسافر حدود کمتر از سی درصد در اختیار شرکت هواپیمایی جمهوری اسلامی است و بقیه بازار در اختیار شرکت های دیگر خصوصی و شبه خصوصی می باشد و در نتیجه امکان ایجاد یک بازار رقابتی در این بازار وجود دارد اگر چه آن شرکت ها نیز دارای ساختار قابل قبول نیستند.
 دولت می تواند علاوه بر بازسازی ساختاری این شرکت در حال واگذاری بقیه الزامات را رعایت نماید و در مورد اصلاح و حمایت سایر شرکت ها نیز به عنوان اموال عمومی و منافع ملی برنامه ارایه کند. اما این نکته صحیح است که دولت اصلاح گر مناسبی برای اصلاح ساختار هما به شمار نمی آید زیرا در غیر این صورت در چندین سال گذشته باید این اصلاحات انجام می شد و امروزه واگذاری انجام می شد.
به همین جهت اگر چه موقتا واگذاری را متوقف کرده ایم ولی دولت محترم در این حالت باید سرمایه قابل توجهی برای اصلاح تزریق نماید و اگر امکان ندارد باید اجازه دهد و ترتیباتی را ایجاد کند تا بخش غیر دولتی انگیزه پیدا کند سرمایه اعتباری به این شرکت بیاورد و آن هم همان "جمله ارزش بخش خصوصی به ارزش مدیریت آن است نه ارزش دارایی آن" می باشد که باید زمینه اصلاح به شکلی باشد که تامین کنندگان اعتبار مالی مطمئن شوند در اثر یک مدیریت صحیح امکان بازگشت سرمایه وجود دارد. پس در این اصلاحات باید نکته مذکور در نظر گرفته شود و برای این منظور راهکارهای ارایه شده از الزامات به شمار می رود در غیر این صورت این زمان توقف واگذاری برای اصلاح ساختار هم به پایان می رسد و نتیجه آن به جای فرصت تبدیل به تهدید خواهد شد.
نکته پایانی این است که در بیشتر کشورهای دیگر نیز خصوصی سازی در زمینه شرکت های هواپیمایی و فرودگاهی به طور تدریجی و با حمایت دولت اتفاق افتاده است چون صنعت هوانوردی بسیار حساس بوده است البته این به معنای تدوین یک راهبرد مناسب و غیر ایده آل و برنامه منسجم و اجرای صحیح آن برنامه می باشد و این موضوع زمانی اتفاق می افتد که ثبات سیاست ها بوسیله مسئولان دولتی تضمین گردد.

3- همانگونه که مدیران این شرکت در جریان واگذاری آن به بخش خصوصی سنگ اندازی کردند قطعا در جریان اصلاح ساختار هم مقاومت خواهند کرد چرا که هم در صورت واگذاری و هم در صورت اصلاح ساختار زمینه سو استفاده آنان از این شرکت آشفته به حداقل خواهد رسید و امتیازات ویژه این مدیران قطع خواهد شد. دولت قبل از هر اقدامی باید با تغییر مدیران ارشد این شرکت ضمن سلب مسئولیت از آنان و جلوگیری از سو استفاده آنان امکان واگذاری و یا اصلاح ساختار بیمار آن را هر چه سریعتر در دستور کار قرار دهد.

4- دوستانی که موافق خصوصی سازی هما هستند لطفا یک مورد، فقط یک مورد از مجموع خصوصی سازی هایی که در کشور صورت گرفت و موفق بود را ذکر کنند تا ما به خصوصی سازی هما امیدوار شویم.

5- فارغ از انگیژه نویسنده، پرداختن به این موضوع مهم و اساسی که دولت در سکوت کامل در حال انجام اقداماتی می باشد، قابل تقدیر و تشکر است. علاقه مندان و کارشناسان در حوزه صنعت هوانوردی، تجارت و اقتصاد می باید زیر و بم موضوع را بررسی دقیق نموده و آثار مترتب بر آن را اندازه گیری و پیش بینی کنند. تصمیم برای هما با همه جای دیگر در کشور تفاوت دارد و بعد بین المللی آن شاید بیشتر از داخلی آن باشد. جناب منظری که بعد از بازنشستگی در سازمان هواپیمایی کشوری با بخش خصوصی صنعت، به ویژه شرکت ماهان همکاری نزدیکی دارد، لابد اندوخته بیشتری از زمان مسئولیت های راهبردی خود در سازمان را دارا می باشند.

6- هما به عنوان یک ایرلاین حامل پرچم باید دولتی باقی بماند. آبروی هما آبروی کشور است.

7- از کدام آبرو صحبت می کنید؟ هما در حال جان کندن است، سو استفاده هم حدی دارد، کیسه بیت المال است خزانه خالیست. صندوق بازنشستگی ورشکسته سالانه باید میلیاردها تومان بلیت رایگان داخلی و خارجی تنها به بازنشستگان این شرکت بدهد، حدود هفتاد درصد پروازهای خارجی این شرکت در بعضی از مسیرهای خارجی در غرق بازنشستگان و خانواده های آنان است بیشتر ... توسط این گروه ها از مبادی ورودی فرودگاه امام وارد کشور می شود.
 
8- خصوصی سازی در ایران هرگز معنای واقعی نداشته است. اگر ایران ایر هم خصوصی سازی شود حتما در نهایت نصیب یکی از شبه دولتی ها خواهد شد، چرا باید سرمایه بیت المال خصوصی شود؟ کسانی که علاقه مند به خصوصی سازی ایران ایر هستند بروند و کارکنان شرکت رجا صحبت کنند تا ببینند چه بلایی سرشان آمده است.

9- یکی از دلایل اصلی مقام معظم رهبری و تاکید ایشان بر اصل ۴۴ واگذاری شرکت های زیانده دولتی به بخش خصوصی بوده است تا از طریق این تغییر ساختار به گونه ای منطقی ضمن جلوگیری از ورشکستگی این شرکت ها و بیکاری پرسنل آن به پویایی بیشتر برسند. قطعا در بخش خصوصی واقعی که مجبور به تبعیت از سیاست های اداری و مالی غیر فاسد است جلوی بسیاری از حیف و میل ها هم گرفته می شود چرا که مدیران و سهامداران این بخش دیگر راضی به دزدی از جیب خود نخواهند بود. امروز هیچ کارشناس و اقتصاددان منصفی در دنیا تاکید بر دولتی ماندن نمی کند. ما باید به جای زیر سوال بردن روش بی نظیر خصوصی سازی اشکالات  پیش پای این واگذاری ها را مرتفع سازیم، بازگشت به عقب و درجا زدن سنخیتی با توسعه و پیشرفت ندارد.

10- هدف حیف و میل کردن اموال ملی کشور به نام واگذاری به بخش خصوصی بود که با این هدف سناریوی واگذاری کلید خورد که این امر هنوز در هاله ای از ابهام با سرعت کم در حال اجرا است.
خط اصلی و رسمی و دولتی کشور با 39 درصد بضاعت و تنها 4125 صندلی در حال نابودی بوده و .... و از همه مهمتر آنانی که ایرتور ها را پولی کردند در رویای تصاحب ناجوانمردانه همای سعادت یا نهمین ایرلاین موفق در سال  1355 هستند... آقای وزیر محترم راه و شهرسازی اگر نمی دانید بدانید که با صنعت چه کردند و چه می کنید البته راه گریزی به نام تحریم مدیران شما را در حاشیه امنیت قرار داده است.
ادامه دارد...

ارسال نظر
  • دیدگاه های ارسال شده توسط شما، پس از تایید تین نیوز، تا ۲۴ ساعت بعد منتشر خواهد شد.
  • تین نیوز نظراتی را که حاوی توهین یا افترا است، منتشر نمی‌کند.
  • پیام هایی که به غیر از زبان فارسی یا غیر مرتبط باشد منتشر نخواهد شد.
  • انتشار مطالبی که مشتمل بر تهدید به هتک شرف و یا حیثیت و یا افشای اسرار شخصی باشد، ممنوع است.
  • جاهای خالی مشخص شده با علامت {...} به معنی حذف مطالب غیر قابل انتشار در داخل نظرات است.
  • در نوشتن نظرات، لطفا بعد از هر کلمه، یک فاصله خالی بگذارید.
  • در انتقال تخلفات دستگاه‌ها، موارد تخلف را با ضمیمه نمودن اسناد تخلف به آدرس info@tinn.ir ارسال نمایید تا امکان پیگیری بصورت مستند فراهم شود.

  • نیوتن پاسخ

    تا منافع مدیران به کدام سو باشد