| کد خبر ۴۶۸۵۲
کپی شد

◄ مدیریت در بخش هوایی حاصل انتقال سینه به سینه رفاقتهاست / بخش پایانی

◄ مدیریت در بخش هوایی حاصل انتقال سینه به سینه رفاقتهاست / بخش پایانی
|

تین نیوز | اعضای گروه " مدیریت هوایی " که گروهی متشکل از فعالان و متخصصان بخش هوانوردی کشور و در یکی از شبکه‌های موبایلی فعال است در یکی دیگر از بحث‌های گروهی خود این پرسش را مطرح و به آن پاسخ داده‌اند که " عامل اصلی و نخست تفاوت ما و کشورهای پیشروی صنعت هوانوردی در چیست؟" . پاسخ برخی از اعضای گروه به این پرسش در ادامه آمده است:
 
لینک بخش نخست
 
- چه بسیار کارشناسان و نظرات کارشناسی می بینم که در تصمیمات مدیران اصلا حتی مورد اعتنا قرار نمی گیرند و نتیجه اش می شود بخشنامه ها و قوانینی که مشکلات را افزایش می دهند.

- راهکارها: تغییر ساختار، به روز شدن، آموزش، ارتقای سطح مدیریتی مدیران، جسارت در تصمیم‌گیری و اجرا

- البته مدیریت ماندگار و پاسخگو و شجاع.

- در اینکه مدیران و پیشکسوتان صنعت زحمات زیادی کشیدند شکی نیست. اما ای کاش می‌شد این بنای فرسوده را از نو پایه ریزی کرد.

- متاسفانه اندک مدیران خوب ما هم عمر کاری طولانی نداشتند.

- مدیریت ماندگار منظور ماندگاری عملکردهاست نه افراد، لازمه توسعه تغییر است نه سکون.

- البته تغییر خوب است و لازم اما در یک مدت زمان معین نه تغییرات نا خوانده.

- وقتی ما سیستم نداریم پس مدیریت ماندگار معنی ندارد، مدیریت سیستماتیک بر مبنای آموزش برنامه ریزی شده در تخصص های مختلف، ما چه تعداد متخصص هواپیمایی را در صنعت آموزش می دهیم؟ دانشگاه های ما باید رشته های جدیدتر را داشته باشند وقتی دانشکده صنعت هواپیمایی که مهمترین مرکز است در حال تنزل درجه علمی است چه توقعی داریم؟

- به همین دانشگاه هم نقدهای زیادی وارد  و تنزل درجه اش به واسطه این است که از سرچشمه اصلی علم و مهارت روز قطع شده است. ما نمی دانیم به چه زبانی باید بگوییم که دوره  فوق تخصصی مثل رادار را نباید در کشور خودمان برگزار کنیم.

- ما در برنامه‌ریزی هایمان باید افق دید بلندی داشته باشیم. اساس هواپیمایی نیروی انسانی است ما حاضریم میلیاردها ضرر بدهیم که تا کنون هم داده ایم اما وقتی به بخش نیروی انسانی که مغز متفکر در هر امری ست می رسیم از ابعاد مختلف آموزشی رفاهی و... بی توجه می شویم! خوب وقتی انگیزه ای نباشد مطالعه ای هم نخواهد بود. بنابر این ابتکارات جدید هم نخواهیم داشت چه بسا یک ایده از شخص با انگیزه باعث استفاده موثر و بهره وری بهتر در همه امور از فرودگاه سازی تا ابعاد مختلف صنعت شود.

- نتیجه  چنین کارهایی این می شود که در هر دوره می شنویم که شاگرد و استاد بر سر موضوعات زیادی بحث می کنند و خیلی از زمانها اساتید دوره صرفا نظرات و برداشت های شخصی خوذشان را به فراگیر انتقال می دهند.

- یکی از معضلات، اجبار همه به قبول تفکرات شخصی است.

- متاسفانه ما دچار مسایلی پیش پا افتاده  هستیم که در جاهای دیگر حل شده است و تمام وقت نیروی انسانی متخصص باید صرف این مسایل بشود دورنمای این موضوع عقب افتادن از بقیه و واگذار کردن بازی به حریف در دنیای رقابت است.

- فرض کنیم و احتمال بدهیم که پس از توافق کل تحریم ها برداشته شد. آیا همین تفکر حاکم می خواهد از ناوگان جدید و تجهیزات تولید روز بهره برداری کند؟ پس به همین دلیل صرف لغو تحریمات وارده نیز چاره گشا نخواهد بود. لایه مدیران شبه تحریم باید از هوانوردی کشور و البته دستگاه های مستقیم بالادستی از چرخه حاکمیت و نظارت و قانون گذار خارج شوند و نیروهایی کارآمد، متفکر، متعهد و متخصص چه در امر مدیریت و چه در ذات هوانوردی جایگزین شوند و گرنه وضع همین است که هست. 

- ما اگر بهترین هواپیماها را هم داشته باشیم باز کم و بیش وضع این است!

- فكر كنم بهترين جمله در مورد هواپيمايی و كل صنايع تخصصی ايران اين جمله است: حاصل مديريت اتوبوسی.

- تحریم که تمام شود دلالان تحریم قطعا باید به فکر حجره ای دیگر باشند.

- اشاره صریحی به لزوم آموزش درست کارشناسان شده است که بسیار لازم است، حال اگر مدیران از دانش کافی مدیریت در بخش هوانوردی بی بهره باشند چه اتفاقی خواهد افتاد!!؟؟ بازهم به عدم درک نظرات کارشناسی کارشناسان، این نیروهای ارزشمند تصمیم ساز، مورد کم لطفی مدیرانشان قرار گرفته و بعضاً احتمال انزوای آنان می رود، پس ناگزیر مدیران نیز باید آموزش های کاربردی مدیریت هوانوردی را ببینند، حال به این نکته می رسیم که واقعاً هرکس که دورانی به هر روشی به جمع مدیران پیوسته، همچنان شایسته دوره های نوین و کاربردی مدیریت است یا خیر!!؟؟ آیا وقت آن نرسیده به روش کاملاً کارشناسی و درست مسافران تحمیلی و بعضاً بازیگران ماهر در نقش مدیر، استراحت کنند و جایشان را به شایستگان بدهند؟

- به اعتقادبنده از جنبه شناختی رمز پیشرفت به درک درست مفاهیم صنعت وابسته است. درحقیقت ما یک مفهوم یاConcept داریم و یک برداشت یا Coception مشکل وقتی ایجاد می شود که این دو برهم منطبق نباشند. پایه و اساس هر حرکتی شناخت است. اگر شناخت غلط یا ناقص باشد حتما پیشرفتی نیست. ببینید والتر، مورخ معاصر در کتاب اندرباب حکومت خود می گوید: برای تشکیل یک حکومت مدرن 4 چیز جزء اساسی ترین است. یکی از آن 4 چیز حمل و نقل هوایی است! سه جزء دیگر شامل: داشتنن یک پلیس 100 نفره(اهمیت امنیت). برحورداری از یک ایستگاه رادیو تلویزیون (اهمیت ارتباطات با مدرنیته) و اعزام یک نماینده به سازمان ملل متحد( اهمیت Internationalization ). با این دید هواپیمایی و فرودگاه، کنترلر و خلبان و... اجزای سیستم های یک حکومت مدرن هستند. اگر حاکمان از صنعت چنین برداشتی را داشته باشند صنعت در آن کشور چه جایگاهی خواهد داشت؟ به همین شکل اگر مردم کشور به صنعت ما چنین نگاهی داشته باشند، رفتارشان با اجزای صنعت و کارکنانش چگونه خواهد بود؟ در یک حکومت مدرن، دولت ها در استخدام مردم هستند.  پس مردم در حکومت مدرن حمایت کننده صنعت خواهند بود.
 یکی ازمهمترین نمادهای مردم رسانه است. اگر رسانه ها حامی صنعت شود چه اتفاقی می افتد؟  آیا در کشور ما مسئولان و مردم حامی صنعت هستند؟ آیا همه با صنعت ما برخورد تهاجمی ندارند؟ تازه صنعتی که درگیر تحریم شدید است. ریشه این برخورد تهاجمی در شناخت است شناخت غلط. برداشت غلط از مفاهیم، شناخت غلط نسبت به جایگاه و... ریشه مشکلات ما شناخت غلط است. حتی خودمان از قانون خودمان. شناخت غلط=  بینش غلط= رفتار غلط. رفتار غلط # پیشرفت.

-  شناخت را چه کسی باید ایجاد کند؟ بینش را چه کسی؟ تا وقتی مدیران هواپیمایی مشکلات را پشت واژه تحریم مخفی می کنند چطور می توان فرهنگ را لااقل در مسئولین ایجاد کرد؟ مسئول دولتی دنبال ویترین سازی است و روش را هم بلد است پس فرهنگ سازی رخ نمی دهد.

-  اگر رشد می خواهید، کاربران را رهبری کنید، ولی اگر می خواهید کارتان چندین و چند برابر بهتر شود، راهبران را رهبری کنید.

- رهبران و مدیران نقششان ممتاز است. اما نباید غافل شد که در جهان امروزجهان: هر کس مدیر خود است. همه وظیفه داریم. همه در شرایط موجود نقش داریم. خوب است خودمان را هم به محکمه ببریم.

- فرهنگ هم متاثر از قدرت و سیاست است!

- آموزش تخصصی، اولين و مهمترين پايه مديريت است، كدام يك  از مديران رتبه بالای ما تخصص هوانوردی داشته و حتی حاضر هستند كه حتی تحصيلی اندك در اين زمينه داشته باشند! تحريم بهانه ای بود برای عده ای خاص كه با مديريت اتوبوسی به درآمدهای كلان دست پيدا كنند و بهانه ای باشند برای ورود خلبانان و مهمانداران خارجی و خانه نشين كردن خلبانان ايرانی.

- کارکردهای مدیریت و مردم و یا مشتری است که می تواند فرهنگ را شکل دهد و رسانه ها هم موثرند
 خداوند اوضاع و احوال ملتی را تغییر نمی دهد الا...

- فرهنگ  هواپیمایی در معنا خاصش در ایمنی چیزی نیست که به ذات وجود داشته باشد بلکه نحوه نگرش مدیریت و متخصصین باعث به وجود آمدن آن یا تغییر آن می شود، این مدیریت است که باعث تضعیف یا تقویت فرهنگ می شود.

- فرهنگ را  مدیریت می تواند درست کند.

- مدیریت و متخصصین! البته عوامل دیگری مثل تصمیمات قانونی و فراقانونی هم در آن موثرند.

- فرهنگ را چه کسی خراب کرد؟ مدیریت. متخصص را که کنار گذاشت؟ مدیریت. چه کسی در دهان کارشناس زد؟ مدیریت. مردم در حال لجبازی با چه کسی هستند؟ مدیریت. برای چه؟ ناتوانی در مدیریت.

- رفتارهای اجتماعی آحاد مردم اعم از حاکمان و مردم سازنده و یا تخریب کننده فرهنگ هستند.

- خود متخصص هم جایگاه خودش را نشناخت و عکس العمل اصلاحی یا حرفه ای نداشت تا در مقابل سومدیریت بایستد هرچند قدرت مدیریت خیلی زیاده ولی!

- به نظرم برای رفتن به سمت اصلاح اکنون نیاز به بحث فلسفی نداریم تقریبا برای صنعت مشخص است اشکالات کدام است با اولویت بندی اجرایی باید قدم عملی برداریم.

- یعنی فرهنگ را عوض کنیم یا مدیریت را؟ مرغ یا تخم مرغ؟ سالها برنامه ریزی می شود تا نتیجه اش بعدها مشخص بشود! شورای عالی هواپیمایی محبت کنند وضعیت دانشکده صنعت و مراکز دیگر را درست کنند. قوانین لازم را به دولت و مجلس  ارایه بدهند برای تصویب، در زمینه نیروی انسانی خیلی مشخص است وضع چگونه است نیاز به سالها مطالعه ندارد آیا حاضرند قدمی برای اصلاح بردارند؟ وقتی که سانحه رخ می دهد همه اظهار نظر می کنند ولی وقتی موضوع ایمنی امطرح می شود احساس مسئولیت دیده نمی شود یا موثر واقع نمی شود!  من اگر قدرت داشتم اول از همه به وضع مراکز آموزشی رسیدگی می کردم و بهبود آنها را اولویت اساسی قرار می دادم، بعد سعی می کردم اوضاع نابه سامان HRM را درست کنم و اگر هم می دیدم نمی توانم یا نمی گذارند استعفا می دادم ! هر کس احساس کند در کاری که پذیرفته و سزاوار آن نیست کنار نرود خیانت کرده  است!

- مدىرىت حاصل فرهنگ است. اگر مدىر نالاىق وارد کار مى شود ىا مدیرى بدون تخصص مسئولىتى را مى پذیرد حاصل فرهنگ است.

- مدیریت دور تسلسل است! اصل بقای مدیریت هیچ مدیری عوض نمی شود مگر این که از پستی به پست دیگه منتقل شود! قدرت و سیاست ( رابطه ) حرف اول را می زنند! مدیریت های ما حاصل انتقال سینه به سینه مطالب و رفاقتهاست نه حاصل خروج سیستماتیک که در آن علم جایگاه اول را داشته باشد! این ضعف یزرگ ماست که در رفتار مدیریت موثر است و اشکالش به همه برمی گردد! مدیر کجا باید آموزش های قبلی را ببیند؟ دانشگاه آزاد، پیام نور دانشگاه تهران ؟ خیلی از کسانی که درس مدیریت را تدریس می کردند در ساده ترین مسایل مدیریت هوانوردی حرفی نداشتند!

- باید به واقع دید که چه هستیم و چه می خواهیم، اگر آرزوی طلا شدن در سر داریم، ملاک سنجش تنها و تنها سنگ مهک طلاست، نه چیز دیگر، هر شی که رنگ طلایی دارد طلا نیست. باید تصمیم گیران را به این ادراک رساند که حاصل مدیریت طلاییشان طلا نبوده، فقط رنگ طلا داشته، باید دوران بازیگری در نقش مدیریت در هوانوردی فوراً خاتمه پیدا کند.

- جامعه ما با فقر فرهنگی در امور اقتصادی و صنعتی مواجه است و منظور از فرهنگ، هنر و رسانه نیست، چرا که هنر زاییده فرهنگ است. فرهنگ به تمامی آداب و روش فکری جامعه گفته می شود و هوانوردی کشور نیز از این امر مستثنی نیست. دوستان در فرمایشات خود از بی تدبیری مدیران و خلا جایگاه علمی مدیران سخن گفتند و باید به این نکته اشاره کنم که تمامی این موارد و خلاهای موجود از ضعف فرهنگی است. به گفته دکتر چمران: بی تقوایی، پذیرفتن مسوولیتی است که در آن آگاهی و علم نباشد.باید به این نکته نیز اشاره کرد که مدیران از کره مریخ بر مسند ریاست نازل نشده اند، بلکه از میان خودمان وارد عرصه شده اند. پس بهتر است این نکته را یادآور شویم که در کنار تمامی رشته ها و شاخه های هوانوردی که نیاز به بازبینی دارد، جایگاه امور فرهنگی به معنای بسترسازی فکری و نه به معنای امور مذهبی و عقیدتی و برنامه های مناسبتی بسیار خالی است. مدیریت فرهنگی به معنای اجرای برنامه های مناسبتی و سایر موارد روابط عمومی نیست بلکه مدیریت فرهنگی در هوانوردی می تواند به محلی برای تربیت افکار و نحوه تفکر مدیران آینده تبدیل شود. مدیریت فرهنگی در هوانوردی، می تواند فضای مسموم جامعه را نسبت به این صنعت اصلاح کند و در برخی موارد جامعه را باحقایق اشنا کند.

 - به هر حال کارمندان، کارشناسان و مدیران همگی محصول یک سیستم هستند و ما نباید این اصل را فراموش کنیم که به هر حال همگی مطابق با آنجور نگاه سیستمی دیده می شوند و پرورش می یابند، راه ترقی هم از درک و تلقی این نگاه، برای علاقه مندان به رشد، متصور می گردد،حال اگر شخصی به نوعی زرنگی کرده و بعضاً درایت و دانشی کسب کرده که مورد عنایت سیستم قرار گرفته، به نوعی شاید قابلیت بالای تطبیق آن شخص با شرایط و راه تعیین شده باشد، شاید هم خیلی از این دوستان از اقوام و نزدیکان خودمان باشند که مورد محبت ما هم قرار داشته باشند، ولی، اگر حال به این نتیجه رسیدیم که با این روش دیگر هیچ اتفاق خوبی در صنعت هوانوردی نمی افتد، باید چه کار کرد!؟ آیا باید بسوزیم و بسازیم و در حسرت و حسادت پیشرفت و برخورداری کشورهای منطقه بمانیم!؟ طبیعی است سازوکار برون رفت از این وضعیت هم باید اخلاقی و منطقی باشد و در هر صورت به بهانه رشد و اعتلا کسانی را که پاسخگو آنجور نگاه سیستمی بودند  کلا نفی کنیم. ما نیاز مبرم به الگو جامع و کامل داریم و این اصلا مشکل نیست، مشکل تغییر نگاه کلان سیستمی است.  تغییر هم تبعات وتنش دارد، بعضاً تنش فشاری،کششی، پیچشی و شاید ترکیبی از همه آنها.

- سوختن و ساختن نشانه تسلیم است. به عقیده بنده باید نگاه را تغییر داد و باید به این نکته نیز اشراف داشت که تغییر در ابتدا با مقاومت مواجه خواهد شد ولی حرکت فرهنگی در بلند مدت جواب خواهد داد.

ارسال نظر
  • دیدگاه های ارسال شده توسط شما، پس از تایید تین نیوز، تا ۲۴ ساعت بعد منتشر خواهد شد.
  • تین نیوز نظراتی را که حاوی توهین یا افترا است، منتشر نمی‌کند.
  • پیام هایی که به غیر از زبان فارسی یا غیر مرتبط باشد منتشر نخواهد شد.
  • انتشار مطالبی که مشتمل بر تهدید به هتک شرف و یا حیثیت و یا افشای اسرار شخصی باشد، ممنوع است.
  • جاهای خالی مشخص شده با علامت {...} به معنی حذف مطالب غیر قابل انتشار در داخل نظرات است.
  • در نوشتن نظرات، لطفا بعد از هر کلمه، یک فاصله خالی بگذارید.
  • در انتقال تخلفات دستگاه‌ها، موارد تخلف را با ضمیمه نمودن اسناد تخلف به آدرس info@tinn.ir ارسال نمایید تا امکان پیگیری بصورت مستند فراهم شود.