| کد خبر ۴۶۸۳۰
کپی شد

◄ انتخاب مدیران سیاسی در بخش هوانوردی؛ نادیده گرفتن الزامات تخصصی / واقع‌بین باشیم!

◄ انتخاب مدیران سیاسی در بخش هوانوردی؛ نادیده گرفتن الزامات تخصصی / واقع‌بین باشیم!
|

تین نیوز | اعضای گروه " مدیریت هوایی " که گروهی متشکل از فعالان و متخصصان بخش هوانوردی کشور و در یکی از شبکه‌های موبایلی فعال است در یکی دیگر از بحث‌های گروهی خود این پرسش را مطرح و به آن پاسخ داده‌اند که " عامل اصلی و نخست تفاوت ما و کشورهای پیشروی صنعت هوانوردی در چیست؟" . پاسخ برخی از اعضای گروه به این پرسش در ادامه آمده است:

-  تفاوت کشورهای پیشرو در صنعت هوانوردی با دیگران در استفاده از ساختار علمی به جای نظرات شخصی، تدوین و اجرای راهبردها و برنامه اجرایی به جای سلیقه های فردی، استفاده از کارشناسان آموزش دیده به جای کارمندان اداری و ثبات مدیریت با تجربه و بالا آمده در سلسله مراتب به جای تغییر سالانه و وارداتی و همچنین رعایت اخلاق حرفه ای به جای انگ زدن به متخصصین و احساس خود برتر بینی است.

- چطور این پیشروی نمایان شده است؟ سوال من این است آیا مرکز یا ارگان با شخصیتی حقوقی بوده است که تا به امروز کشورهای پیشرو را بررسی و ساختار و دلیل موفقیت آنان را کنکاش و مطالعه کند؟

- نتیجه عملکرد هر کشور در جهت آسایش و ایمنی هوایی مردم و همچنین اجماع بین المللی این تفاوت را مشخص می کند.

- دقیقا این گونه است. اما چه ساختار و سیستمی؟ چه سیاست و حاکمیتی؟ چه نظارت و حمایتی عامل این آسایش و رشد ایمنی شده است؟

-  در ایکائو برای انتخاب اعضای شورای ایکائو کشورها را دسته بندی کرده اند. دسته اول پیشرفته در هوانوردی و حمل و نقل هوایی، دسته دوم فعال در حمل و نقل هوایی، دسته سوم به جهت وجود کشورها از مناطق مختلف جهان

-  هوانوردی در کشورهای توسعه یافته و حتی در حال توسعه به عنوان دلیلی اجتناب ناپذیر در رشد اقتصاد ملی و درآمد ناخالص ملی و البته عاملی موثر در رشد فرهنگی و اجتماعی مورد درک واقع شده است. اما مادامی که نهایت هوانوردی ایران آمار جابه جایی دولت برای مجلس و انجام پرواز به 4 شهر اقتصادی و زیارتی و محلی باشد، نتیجه همین است.

-  کشورهایی که از سوی اعضای ایکائو در دسته اول در جلسه مجمع انتخاب می شوند می توانند پیشرو تلقی شوند. یعنی حدود 150 کشور!

- فکر اصلاح شود این صنعت رشد می کند.

- تفاوت در سیاستگذاری‌هاست. تفاوت در افکار و نگاه جزیره ای ماست.  تفاوت از برنامه ریزی‌های کوتاه، میان و بلند مدت است. تفاوت در چشم اندازهاست.  تفاوت در قانون گذاریی‌ها، جذب و به کارگیری نیروها، اخذ بیلان و عملکردها، اعتیاد به روزمرگی، پیروی از ساختارهای کهنه و معیوب است.

- ما پسرفت نداشتیم تنها سرعت رشد منوقف شده و سرعت جهانی شدت گرفته است.

- یعنی باید تفکر توسعه یافتگی پیدا کنیم.

- دليل عمده در پيشرفت صنعت هوانوردی در كشورهای ديگر، مشخصا به هدف گذاری آن كشورها مربوط می شود. به عنوان نمونه شما به انتخاب مديران در دو دهه گذشته نگاه كنيد. انتخاب سياسی يعنی ناديده گرفتن الزامات تخصصی.

- تدوین استراتژی با پارامترهای حقیقی و نه متغیر و پایبندی به آن.

- نگاه مسئولین اصلی کشور باید اولویت بالا دادن به هوانوردی باشد. 

- دستگاه های بالادستی و مشخصا امنیتی و نظامی نیز باید تغییر نگرش دهند و به ابن باور برسند هوانوردی غیرنظامی یک فرصت است و نه تهدید.

- زنجيره عدم پيشرفت كاملا به هم وابسته می باشد. انتخاب سياسی، مديريت كوتاه مدت، عدم برنامه ريزی بلند مدت، عدم سياست گذاری بلند مدت، نگاه گذرا را موجب می شود و تقريبا در اين سال ها، فرد اولويت ها را مشخص نمود نه يك سيستم.

- دنیا می داند از هوانوردی چه می خواهد.

- ما هم ظاهرا می دانیم. اما چرا ناموفقیم؟

- تعریف دقیق و جامعی از حاکمیت و تصدی و توزیع وظایف برای دولت و بخش خصوصی وجود ندارد. 

- نتیجه نگاه گذرا، اين می شود كه هر فرد در صدد اجرای افكار خود بوده و در اين سال ها بيشتر از ذخيره استفاده كرده ايم و امروز از سازمان هواپيمايی كشوری، يك بنر با عنوان مظهر حاكميت، در مسير فرودگاه مانده است. ايرلاين‌ها هم در بيشتر حوزه‌ها دچار روزمرگی و تلاش برای به پايان رساندن همان روز می باشد و مديريت calm & cavok  شده است.

- استفاده درست از فناوری روز، تفکیک تصدی های حمل و نقلی و فرودگاهی و ناوبری هوایی و قرار دادن هر یک در جایگاه واقعی خود، اصلاح سیستم های آموزشی و هزینه کردن برای آن می تواند از جمله راهکارهای برون رفت از وضعیت فعلی باشد.

- وقتی نه تکنولوژی ساخت داربم نه حرفی برای گفتن در ناوگان مجبوریم به آمارهای کذایی دلخوش کنیم، در ضمن مقایسه باید با کشورهای مشابه ایران انجام شود.

- به نظر من همه چیز داریم. تنها توان فکری بهره برداری در مدیران و مسئولین تصمیم‌ساز و تصمیم‌گیر دیده نمی شود. لایه ای از این مدیران بر روی بهترین کارشناسان و متخصصان خوابیده است. چرا باید تنها با کشورهای مشابه مقایسه شود؟ ما تا خط کش مقیاس را بزرگ نکنیم وضع همین است.

- اتفاقا کشور ما در داشتن استعدادها و افراد متخصص و امکانات از بیشتر کشورهای مشابه بالاتر است ولی نظام مدیریتی برای استفاده ار آنها نداریم.

- جالب اینجاست که از کشورهای مشابه هم عقب تر هستیم.

- بهترین متخصصین را داریم. بهترین سخت افزار عملیاتی در حوزه فرودگاهی و هوانوردی را داریم . چرا پس این همه چالش؟

- فراموش نشود ما فقط اپراتوریم.

-  به ساخت اعتقاد ندارم. در حوزه بهره برداری باید ابتدا شکوفا باشیم.

-  استفاده صحیح و سرمایه گذاری درازمدت با درآمد پروازهای عبوری به جای هزینه های جاری ضروری است.

- استفاده درست از فناوری؟ شاید بهتر باشد بگوییم نبود برنامه ریزی برای برآورده کردن نیازهای آینده به دلیل تصمیمات عمدتا غیر تخصصی سیاسی و ....آینده نگری در کجای سیستم هوانوردی وجود دارد؟ مدیریت‌ها روزمره شده و خریدها  بین بد و بدتر ! و نه بر مبنای استفاده از شرایط و برنامه ریزی. بعضا هم شرکت های خارجی خوب  بر سرما کلاه گذاشتند و یا ما خیلی ناشیانه فکر کردیم در خریدها صرفه جویی کنیم. مثلا سیستم رادار خریداری شده از فرانسه ولی پک کامل نبود یا خرید از شرکت آلمانی الان برنامه ASBU است ما چقدر مطابق این برنامه حرکت می‌کنیم؟

- البته باید از معضل تحریم هم یاد کنیم.

- تحریم واژه ای است برای فریب عوام! مشکلات ما بیش از آنکه منتج از تحریم باشد ناشی از سو مدیریت است و البته سو استفاده از منابع مالی!

- کمی واقع بین باشیم توان علمی و عملی ما هم محدود است.

- تحريم در بعضی از بخش ها اثر گذار بوده اما در حال حاضر در بخش هايی كه اصلا به خارج مربوط هم نمی شود مشكلات جدی وجود دارد. بارها در برج مراقبت خلبان ها اعتراض می كنند كه ماشين فلان و بهمان با سرعت و خيلی خطرناك در مهرآباد از جلوی ما عبور كرده است. آيا اين آشفتگی ايرسايد  هم به تحريم ربط دارد؟

- ما نه توان علمی آنچنانی داریم و نه توان عملی فرودگاه سازی هواپیماسازی.

- فرودگاه در سطح ایالت متحده فعال است و جالب اینکه تنها 600 فرودگاه به صورت مستقیم فعالیت جابه جایی مسافر انجام می دهند و مابقی در اختیار  general aviation و aerial work است.

- مگر خریدها بر مبنای نتایج کارشناسی یک گرو کارشناس خبره انجام می شود؟

- گروه کارشناسی همیشه تصمیم گیر نیستند یا خیلی دیر وارد عمل می شوند یا فکر می کنند باید صرفه جویی کنند این است که بعدا مشخص می شود چه کلاهی سر سیستم رفته است!

- فرودگاه می سازیم و بعد مجبوریم کوه را کوتاه کنیم، دریا را خشک کنیم!

- مگر برای کارشناس ارزش قایل هستند؟ مگر نظر کارشناس را محترم می شمارند؟

- در آمریکا دولت ردیف اعتباری کمک به صنعت را در اختیار اف ای ای یلنی حاکمیت گذاشته تا در چارچوب برنامه اجرای مطالعه شده در صنعت برای ارتقای آن هزینه کند.

-  آیا واقعا ما فرودگاه می سازیم. یک باندی که آن هم سالی هزار بار باید وصله پینه شود  با چند تا ساختمان می سازیم به اسم فرودگاه!

- مشکل امروز ما کسب رتبه 144 از نظر سو استفاده و فساد است، مشکل ما نقدینگی نیست مشکل نشتی نقدینگی است. مشکل عدم اولویت بندی پروژه ها و ارزیابی اقتصادی و جایگاه فراموش شده آن است.

- ما هنوز مشکل پارکینگ مسافران را نمی توانیم حل کنیم! تا مدت های مدید سرویس های بهداشتی ترمینال فرودگاه اصلی کشور مشکل داشت! علایم راهنمایی کننده داخل فرودگاه هزار تا مشکل داشت  2 تا گیت گذاشته بودند که از بس شلوغ می شد مسافران با عملیات کاراته و تکواندو با هم برخورد می‌کردند!

- اینها نتیجه دولتی اداره کردن است تصدی و مدیریت آن را باید در اختیار بخش غیردولتی قرارداد.

- جالب اینجاست که در تمام بحث ها اتفاق نظر به سو مدیریت، نبود انسجام، غرور کاذب، حلقه مفقوده زنجیر توسعه و... وجود دارد، این موضوع می تواند نزدیک شدن به اجماع در آسیب شناسی باشد.

- هنوز در پارک هواپیماها به خاطر کمبود جای پارک مشکل درایم. سوالم این است چند سال نیاز هست تا پارکینگ هواپیما تکمیل بشهود؟ یک سال، 2 سال یا 10 سال؟ برای چند تا محل پارک؟ ما خودمان را فریب می دهیم، بودجه های میلیاردی کشور و هدر دادن بودجه ها به خاطر اینکه فکر می کنیم فرودگاه سازیم!

- كارشناسان ما در صنعت معمولا بلااستفاده و يا بعضا بی سواد تلقی می شوند. اما همين افراد در شركت های مشاور نصفه و نيمه داخلی در حوزه هوانوردی، به عنوان كارشناس، پروژه ای همكاری می كنند. مشكل كجاست؟

- آیا ما می دانیم که جایگاه مد نظرمان کجاست یا خیر؟ آیا می دانیم در مثلا سال ۱۴۰۴ چه می خواهیم باشیم؟

- پاسخ روشن است. اول در منطقه از منظر حمل و نقل، آموزش، گردشگری و...

- اينكه فرودگاه حضرت امام (ره) را در بيابان و خالی از سكنه در حال ساخت است و آنجا دوباند ساخته ايم كه فاصله استاندارد را از هم ندارند و مجبور شديم يكی را تاكسی رو اعلام كنيم تقصير تحريم هاست؟

 - می خواهیم اول در منطقه باشیم اما چگونه الان 10سال است می خواهیم....

- آیا سند چشم انداز هدف ملموس برای حمل و نقل هوایی مطرح کرده است؟

- هدف ملموس هدفی است که لازمه هایی دارد از جمله قابلیت ارزیابی به کمیت.

- کم و بیش و به صورت کلی،در سند توسعه هوا فضا یک چیزهایی دیده شده است.

- با اين اتلاف منابعی كه ما در حوزه هوانوردی داريم، اصلا نگاه رو به جلو داريم؟

- هدف خوب است نقشه راه چیست؟ با اعمال دیدگاه های سلیقه ای موفق نیستیم نیار به کاردان داریم.
مثلا بخشی از اهداف کشورهای اطراف برای حمل و نقل هوایی حساب روی مسافر کشور ماست.

- در روند پیش بینی شده هم واقع گرایی را به نظرم دور انداختیم. اگر بدون در نظر گرفتن مشکلات پیش آمده و شرایط تغییر کرده چند ساله اخیر بخواهیم صرفا به اهداف سند جشم انذاز برسیم حرکت کاملا ابتری خواهد بود. پیشنهاد اول این است که ابتدا دست از تفکر ملی برداریم و جهانی فکر کنیم. با تفکر ملی خیلی کارها توجیه پیدا می کند، مثلا ساخت فرودگاه در قم. مثلا تعریض اپرون و ترمینال فرودگاه‌های ضررده و...

- از هواپیمایی فقط هواپیماش وارد کشور ما شده و تجهزات اصلی و مهمش هنوز در هواپیمایی ما یا نیست یا اگر هست خیلی کم و ضعیف است!

- آیا اگر scale کارهایمان را جهانی کنیم و تفکر cost benefit دنیای امروز را داشته باشیم، آیا کماکان کارها و تصمیماتمان توجیه دارد؟

- مربی و یا مشاور خارجی در بخش مدیریتی لازم نداریم؟

- صنعت وارداتی باید روش مدیریت وارداتی هم برای شروع داشته باشد.

- باید واقعیت های کشور خود را بازشناسایی کنیم. رویه های غلط را با در نظر گرفتن تجربیات بین المللی اصلاح کنیم. آموزش نیروی انسانی را جدی بگیریم. انگیزه کارشناسان را برای کار افزایش دهیم. نظام مدیریت خسته و وامانده را پویا کنیم. تا از استعدادها و امکانات خدادادی بهره کافی ببریم و به سرعت در کنار کشورهای پیشرو قرار گیریم. این نیارمند اراده ای جدی از طرف همه از بالا تا پایین است. زیرا اصلاح نرم افزاری مهمتر از نکات سخت افزاری است. از تجربیات و دیدگاه های خارجی هم باید بهره برد.

- همه می دانند که مربی خارجی برای تیم ملی ما لازم هست چون توان مربیان ما برای میادین بین المللی کافی نیست. حالا برای صنعتی که تمام المانهای آن وارداتی است و پیشینه ما اندک چرا از خارجی ها استفاده نکنیم؟ ایران ایر در گذشته آن شرکت معظم بود چون مشاوران خارجی با آن همکاری می کردند.

- راهکارها: نظارت پایدار، مدیریت ماندگار، برنامه صحیح، قانون گذاری منطقی.

-  باید کار را سپرد به همان خارجی ها چون سواد و علمش را دارند بعد ما از کنارشان کار یاد بگیریم ! مگر هر کشوری در اروپا خودش فرودگاه می سازد؟

ادامه دارد...

ارسال نظر
  • دیدگاه های ارسال شده توسط شما، پس از تایید تین نیوز، تا ۲۴ ساعت بعد منتشر خواهد شد.
  • تین نیوز نظراتی را که حاوی توهین یا افترا است، منتشر نمی‌کند.
  • پیام هایی که به غیر از زبان فارسی یا غیر مرتبط باشد منتشر نخواهد شد.
  • انتشار مطالبی که مشتمل بر تهدید به هتک شرف و یا حیثیت و یا افشای اسرار شخصی باشد، ممنوع است.
  • جاهای خالی مشخص شده با علامت {...} به معنی حذف مطالب غیر قابل انتشار در داخل نظرات است.
  • در نوشتن نظرات، لطفا بعد از هر کلمه، یک فاصله خالی بگذارید.
  • در انتقال تخلفات دستگاه‌ها، موارد تخلف را با ضمیمه نمودن اسناد تخلف به آدرس info@tinn.ir ارسال نمایید تا امکان پیگیری بصورت مستند فراهم شود.

  • عباس پاسخ

    احسنت. واقعیتی است. صنعت هوائی بدست نااهلان و نامحرمان افتاده. خدا بخیر کند