برترین خطوط هوایی جهان در سال ۲۰۱۴
تین نیوز | این روزها مسافرین پروازهای بینالمللی، حق انتخاب زیادی دارند و میتوانند از میان چندین شرکت برتر هوایی که پروازهای منظمی را به مقاصد بسیاری در جهان برقرار کردهاند، خط هوایی دلخواه خود را برگزینند. چنین رقابتی هر چند از دید مسافرین خوشایند است، اما فشار زیادی را به شرکتهای هوایی وارد میکند و آنها را ناچار میسازد برای جلب مسافر بیشتر، بهترین سرویسها را با کمترین هزینه ارائه کنند.
در این میان شاید یافتن برترین خط هوایی دشوار باشد، اما موسسه Skytrax که در زمینه رتبهبندی صنعت هوانوردی فعالیت میکند، این تصمیمگیری را کمی آسان کرده است. این موسسه مشاورهای که دفتر آن در لندن است، هر ساله با نظرسنجی از مسافرین پروازهای بینالمللی، برترین خطوط هوایی جهان از نظر مسافرین را اعلام میکند و برای سال جاری نیز با نظرسنجی از مسافرین در 160 کشور جهان، فهرستی از برترین خطوط هوایی را منتشر کرده است که در میان آنها، برتری مطلق با آسیاییها است، امری که نشان میدهد اقتصادهای نوظهور به خوبی راه رشد را در بازار حمل و نقل بینالمللی
یافتهاند.
10- لوفتهانزا (Lufthansa)
شاید دیدن خط هوایی مشهور لوفتهانزا در رتبه 10 این لیست، کمی عجیب به نظر برسد، اما این شرکت آلمانی برای رسیدن به همین رتبه هم تلاش زیادی کرده و توانسته جایگاه یازدهم سال گذشته خود را بهبود ببخشد و البته با همین رتبه دهم، برترین خط هوایی اروپای غربی به شمار میرود.
لوفتهانزا که بخشی از گروه Star Alliance و البته یکی از موسسین این اتحاد بزرگ از شرکتهای هوایی است، بر اساس اطلاعات منتشر شده از سوی یاتا، هفتمین خط هوایی از نظر حجم مسافر در سال 2013 بوده و از این نظر بالاتر از بسیاری از شرکتهای حاضر در این لیست جای میگیرد، اما براساس ارزیابیهای انجام گرفته، این خط هوایی نتوانسته در این فهرست، جایگاهی بهتر از دهمی را در سال 2014 از آن خود کند.
این شرکت که فعالیت خود را از سال 1953 آغاز کرده است، در سالهای اخیر دوران بحرانی را پشت سر گذاشته که زیان 381 میلیون یورویی در سه ماهه نخست سال 2010 را میتوان نمونهای از وخامت اوضاع در این شرکت آلمانی قلمداد کرد، زیانی که البته به شکل کمتر، در سال بعد از آن نیز ادامه پیدا کرد تا در نهایت این شرکت ناچار به حذف 3500 شغل شد. این شرکت زیان نزدیک به 700 میلیون یورویی را در سال 2013 ثبت کرده، بنابراین سفارش 59 هواپیمای پهنپیکر به ارزش بیش از 14 میلیارد یورو را میتوان یک قمار بزرگ برای این شرکت قلمداد کرد؛ آن هم در شرایطی که بدانیم ارزش کل داراییهای این شرکت حدود 21
میلیارد یورو برآورد میشود. با این حال، مدیران لوفتهانزا همچنان به آینده خوشبین هستند.
اعتراضها و اعتصابهای خلبانان این شرکت در سال 2014 که به سیاستهای انقباضی معترض بودند، باعث لغو شماری از پروازهای بینالمللی آن شد تا بتوان پیشبینی کرد دامنه مشکلات به سال 2015 نیز کشیده شود.
9- هواپیمایی اتحاد (Etihad Airways)
امارات عربی متحده اکنون هاب منطقهای خاورمیانه است، اما حاکمان این شیخنشین به هیچ عنوان قصد عقبگرد از برنامههای توسعهای خود را ندارند و در این راستا، گسترش حضور در بخش حمل مسافر و کارگو، یکی از مهمترین بخشهای برنامههای بلندپروازانه این کشور کوچک است. در این میان رقابت سختی نیز میان امارتهای مختلف وجود دارد و سردمدار این رقابت را باید هواپیمایی اتحاد و هواپیمایی امارات دانست؛ اما حداقل در این لیست، ابوظبی در رتبه پایینتری از دوبی جای گرفته است.
خط هوایی اتحاد را میتوان جزو خطوط هوایی تازه تاسیس و جوان ارزیابی کرد؛ چرا که این شرکت از سال 2003 کار خود را آغاز کرده و به نوعی متناسب با رشد امارات عربی متحده به بلوغ رسیده است، اما با سرمایهگذاریهای زیاد شیخنشین ابوظبی که مالک این خط هوایی است، توانسته پیشرفتهای بزرگی در سالهای اخیر داشته باشد و اکنون نیز با در اختیار داشتن بیش از یکصد هواپیما و درآمد بیش از 6 میلیارد دلاری در سال گذشته، جزو خطوط هوایی توانمند در جهان به شمار میرود. اتحاد وضعیت مالی خوبی دارد و به هیچ عنوان هم از نمایش آن ابایی به خود راه نمیدهد؛ تا جایی که در سال 2008 و
در جریان یک نمایشگاه هوایی در انگلستان، با سفارش 205 هواپیما که بخشی از آنها را هم اکنون تحویل گرفته است، بزرگترین سفارش در تاریخ صنعت هوایی را به نام خود ثبت کرد.
8- Asiana Airlines
باز هم عضوی دیگر از گروه بزرگ شرکتهای Star Alliance و این بار یکی از دو خط هوایی اصلی کرهجنوبی در جایگاه یکی از برترین خطوط هوایی سال 2014 قرار گرفته است. این شرکت که پیش از این با نام «سئول ایرلاینز» شناخته میشد، در سال 1988 شروع به کار کرده است و در آغاز به نوعی با هدف شکستن انحصار شرکت Korean Air در بازار هوانوردی کرهجنوبی تاسیس شد و اکنون توانسته جایگاه مناسبی را در صنعت هوانوردی به دست آورد.
این شرکت در آغاز بیش از هر چیز بر مسیرهای کوتاه میان کره و کشورهای اطراف این جزیره متمرکز بود، اما به تدریج با گسترش روابط تجاری کشور کرهجنوبی با سایر کشورهای جهان و البته محکمتر شدن جا پای این شرکت در همکاری با Star Alliance، تمرکز شرکت بر پروازهای راه دور قرار گرفت و در همین راستا هم سفارش خرید هواپیماهای پهنپیکر از سوی آسیانا افزایش پیدا کرد که شامل خرید A380 ایرباس هم میشود.
این شرکت البته شاهد افت 3 پلهای در این ردهبندی نسبت به سال پیش است که شاید بتوان بخشی از آن را به بیاعتمادی نسبی میان مسافرین ثابت این خط هوایی پس از حادثه سقوط منجر به مرگ سه مسافر در سال 2013 مربوط دانست، حادثهای که در پرواز سئول- سانفرانسیسکو رخ داد و دادگاهی در آمریکا این خط هوایی را به عنوان مقصر آن، محکوم به پرداخت جریمه کرد.
7- Garuda Indonesia
شاید این شرکت هواپیمایی در بازار هوانوردی ایران چندان شناخته شده نباشد، اما جایگاه مستحکمی در میان بزرگان صنعت هوانوردی دارد و یکی از هفت شرکت هواپیمایی است که از سوی Skytrax به عنوان شرکتهای پنج ستاره انتخاب شده است؛ ضمن آنکه چندی پیش نیز عنوان «بهترین شرکت هوایی از نظر پیشرفت در سطح خدمات» را از همین موسسه دریافت کرد.
"گارودا" کار خود را به عنوان یک خط هوایی در سال 1947 و به عنوان یکی از زیرمجموعههای شرکت هلندی KLM در منطقه آغاز کرد. اندونزی از مستعمرات هلند بود که پس از جنگ جهانی دوم با رهبری سوکارنو اعلام استقلال کرد. هر چند پذیرش این استقلال از سوی هلند چهار سال به طول انجامید، اما در میانه کش و قوسهای سیاسی و نظامی میان دو طرف، KLM برای بسط و توسعه حضور خود در بازار این منطقه، شرکت Garuda Indonesia را تاسیس کرد، شرکتی که البته دو سال بعد و با استقلال رسمی اندونزی، ملی اعلام شد.
این شرکت در آغاز بیشتر بر پروازهای داخلی و منطقهای تمرکز کرده بود، اما با توسعه نسبی کشور در دهه 80 و البته رونق اقتصادی در منطقه، این شرکت نیز توسعه مسیرهای پروازی را در دستور کار قرار داد؛ که البته در این راه، با مشکلات متعددی نیز مواجه شد. نخستین دردسرها به دنبال دو سقوط در دهه 90 رخ داد و پس از آن نیز حوادث تروریستی در بالی، زلزله و سونامی در اقیانوس هند و بیماری سارس، بازار توریسم در اندونزی را مختل کرد و همین موضوع تاثیر ناخوشایندی بر پروازهای این شرکت داشت. بدتر از آن، کشته شدن یک فعال حقوق بشر در پرواز این شرکت در سال 2004 بود که در آن مدیران ارشد شرکت به جرم
کوتاهی در فرود هواپیما برای نجات جان وی مقصر شناخته شدند.
روزهای بدتر هم در راه بود؛ جایی که به دنبال سقوط بویینگ 737 در پرواز شماره 200 این شرکت در سال 2007 و کشته شدن 21 مسافر، اتحادیه اروپا پروازهای این شرکت به قاره سبز را ممنوع کرد، ممنوعیتی که تا سال 2009 ادامه داشت. تصور اینکه شرکتی پس از این حجم بحرانهای پیاپی بتواند بار دیگر بر روی پاهای خود برخیزد، دشوار است؛ اما گارودا توانست با یک برنامهریزی پنج ساله (که شامل تغییر تقریبا همه چیز از لوگو و یونیفورم پرسنل تا هواپیماها) بود، جایگاه خود را بهبود بخشد و پس از پیوستن به گروه SkyTeam در همین سال، وجهه بینالمللی این شرکت بهبود چشمگیری یافت تا جایی که اکنون و در پایان
این برنامه پنج ساله در جایگاه برترین خطوط هوایی جهان ایستاده است.
6- All Nippon Airways
صنعت ژاپن هر چند پس از پایان جنگ جهانی دوم به طور کامل تخریب شد، اما این کشور خیلی زود توانست خود را بازیابد و از میان ویرانههای پس از جنگ، ژاپن جدید متولد شد. در این میان صنعت هوانوردی این کشور نیز در سالهای پس از جنگ، تولدی دوباره یافت و با توجه به وابستگی اقتصادی به آمریکا، با همکاری شرکتهای این کشور به صحنه آمد که در این میان،All Nippon Airways که بیشتر با عنوان ANA در جهان مشهور است، یکی از موفقترین شرکتهاست.
این شرکت در سال 1952 تاسیس شد، اما پیش از آن با استفاده از بالگردهای آمریکایی، خطوط پروازی خود را تاسیس کرده بود. ژاپن در سالهای پس از جنگ جهانی دوم، هنوز از نظر زیرساختهای هوانوردی تجاری در وضعیت مطلوبی نبود و این مساله با توجه به ویرانیهای پس از جنگ شدیدتر هم شده بود. بنابراین با در نظر گرفتن این شرایط، خطوط بالگردی میتوانست بهترین پاسخ به موج رو به افزایش تقاضا برای سفرهای هوایی داخلی باشد؛ چرا که در غیاب فرودگاههای مناسب، بالگرد تنها وسیلهای بود که میتوانست نیازهای ژاپن را برآورده کند.
این وضعیت اما در دهه 50 به آرامی رو به تغییر گذاشت و شمار فرودگاههای مناسب در این کشور افزایش یافت و به این ترتیب بود که در آغاز دهه 50، صنعت هوانوردی ژاپن رونق بیشتری گرفت.
شروع کار ANA با هواپیماهای آمریکایی بود و در آغاز، بیشترین تمرکز این شرکت بر پروازهای داخلی قرار گرفت؛ چرا که ژاپن کشوری کوهستانی است و رفت و آمد زمینی در آن میتواند بسیار زمانبر باشد. به همین دلیل بود که خطوط هوایی داخلی ژاپن در دوران رشد اقتصادی این کشور نقش مهمی را ایفا میکردند، اما این وضعیت در میانههای دهه 80 که ژاپن حضور پر رنگی در اقتصاد جهانی داشت، تغییر کرد و باعث شد توجه مدیران ANA به بازارهای بینالمللی جلب شود.
در اواخر این دهه با ورود نسل جدید هواپیماهای پهنپیکر به ناوگان ANA این شرکت توانست پرواز به قاره آمریکا را نیز در برنامههای خود بگنجاند؛ ضمن آنکه حضور پررنگی نیز در کشورهای همسایه ژاپن از جمله چین داشت. پس از آن روند رشد ANA آغاز شد؛ تا جایی که اکنون بیش از 200 هواپیما را در ناوگان خود دارد. با وجود حضور پررنگ ANA در بازارهای جهانی، هنوز هم پروازهای داخلی در ژاپن یکی از نقاط قوت این شرکت است؛ تا جایی که براساس گزارش یاتا، این شرکت یکی از ده خط هوایی برتر در پروازهای داخلی است.
5- ترکیش ایرلاینز
در میان شرکتهای هوایی جهان، Turkish Airlines یکی از قدیمیترین خطوط هوایی است؛ چرا که تاسیس این خط هوایی به سال 1933 بازمیگردد. تاسیس چنین خط هوایی از آرزوهای آتاتورک، رهبر ترکیه مدرن بود بنابراین از آغاز تاکنون، تحت حمایتهای دولت ترکیه قرار داشته و به این ترتیب توانسته متناسب با رشد اقتصادی ترکیه، رشد کند. پیش از جنگ جهانی دوم، خطوط هوایی بیشتر مفهومی داخلی داشتند؛ اما پس از جنگ، به مرور پروازهای منطقهای و فراقارهای نیز به لیست پروازهای این شرکت اضافه شد.
پروازهای این شرکت تا میانههای دهه 80 میلادی به ایمنی پایین و سرویسدهی نامناسب مشهور بودند و در این میان، فاجعه باز شدن درب بخش بار پرواز 981 این شرکت در سال 1974با 346 کشته در کشور فرانسه، یکی از نقاط سیاه در کارنامه این شرکت بود.
اما بهتدریج این وضعیت تغییر کرد؛ ترکیه برنامههای بلندمدتی برای تبدیل شدن به یک قطب اقتصادی و گردشگری داشت و در این میان سران این کشور به هیچ عنوان نمیخواستند ظرفیتهای هوایی ترکیه را به خطوط هوایی خارجی بسپارند. به این ترتیب برنامه بهسازی آغاز شد که شامل نوسازی کامل ناوگان و راهاندازی یکی از بزرگترین مراکز تعمیراتی و مراقبتی هوایی بود، ضمن اینکه مقاصد جدیدی از جمله در قاره آمریکا نیز به لیست این شرکت اضافه شد.
امروزه این خط هوایی به یکی از خطوط هوایی اصلی منطقه تبدیل شده است، ضمن آنکه با پیوستن به گروه Star Alliance روند توسعه آن سرعت بیشتری گرفته است. این شرکت در سالهای اخیر توانسته عناوین متعددی از جمله برترین خط هوایی اروپا، برترین خط هوایی اروپای شرقی، برترین خط هوایی در پروازهای Economy و البته برترین خط هوایی جهان در سال 2013 را از آن خود کند و رتبه خود را در لیست Skytrax نیز بهبود ببخشد. علاوه بر این جزو 10 شرکت بزرگ در جابهجایی مسافرین در پروازهای بینالمللی است.
4- Emirates
بزرگترین خط هوایی خاورمیانه، چهارمین خط هوایی بزرگ جهان از نظر حجم مسافر بینالمللی، سومین خط هوایی جهان از نظر مسافت پیمایش، بیشترین پرواز بدون توقف از خاورمیانه به آمریکا، بزرگترین بهرهبردار هواپیماهای پهنپیکر در جهان و ... همه اینها عناوینی است که خط هوایی Emirates در سالهای اخیر به دست آورده است. با این حساب شاید منطقی باشد فکر کنیم این شرکت که دولت امارات عربی متحده، مالک آن است از ابتدا با پولهای فراوان شیخنشین دوبی کار خود را با قدرت آغاز کرده است، اما بر خلاف تصور، این خط هوایی در آغاز با هواپیمای اجارهای وارد دنیای هوانوردی شد و
جالبتر آنکه تاسیس آن نه یک برنامهریزی بلندمدت، که از سر نیاز بود.
داستان به میانههای دهه 80 بازمیگردد، زمانی که امارات هنوز از صدقه سر دلارهای توریستها، ثروتمند نشده بود و درآمد محدودی از محل فروش نفت داشت. پروازهای بینالمللی امارات در این دوران از سوی شرکت هواپیمایی بحرین انجام میشد، اما این شرکت در 1985 از ادامه همکاری با امارت سر باز زد و این مساله زمینهساز تاسیس خط هوایی امارات شد.
خاندان سلطنتی امارات که نمیتوانستند چنین برخوردی را تحمل کنند، با سرمایه 10 میلیون دلاری، تصمیم به تاسیس خط هوایی مستقل و ملی امارات گرفتند. چنین سرمایهای حتی در معیارهای دهه 80 برای خرید هواپیما بسیار اندک بود و به همین دلیل در شروع کار، شرکت تازه تاسیس به سراغ پاکستان رفت و با اجاره دو فروند هواپیما، کار خود را آغاز کرد و اولین پرواز این خط هوایی هم از دوبی به کراچی در بود.
البته امارات وقتی از سر ناچاری وارد بازار خطوط هوایی شد، تصمیم گرفت قدرتمند ظاهر شود و به همین دلیل Maurice Flanagan را به عنوان مدیر اجرایی خود منصوب کرد. وی که پیش از این در بریتیش ایرویز و گلفایر تجربه مدیریت داشت، با اختیارات کامل از طرف خاندان سلطنتی امارات، مسوول تاسیس و گسترش خط هوایی جدید شد و تا سال گذشته نیز در همین مجموعه مشغول فعالیت بود. خط هوایی تازه تاسیس به مرور توانست جا پای خود را در پروازهای منطقهای محکم کند، اما هنوز اقتصاد امارات کوچکتر از آن بود که بتواند این خط هوایی را به یک بازیگر جهانی تبدیل کند.
با این حال، رشد اقتصادی امارات در دهه 90 فرصت مناسبی را برای این خط هوایی فراهم کرد و به این ترتیب دورهای از رشد آغاز شد و در سال 1993، با همکاری US Airways آمریکا، پروازهای بینالمللی Emirates گسترش یافت، روندی که در قرن بیست و یکم، شتاب بیشتری به خود گرفت.
این شرکت در حال حاضر بیش از 200 فروند هواپیما را در ناوگان خود دارد، اما برنامههای توسعه این شرکت به هیچ عنوان محدود نشده است تا جایی که با سفارش 140 دستگاه هواپیمای غولپیکر ایرباس A380، بیش از 40 درصد از تولیدات این هواپیما را در اختیار خواهد داشت.
Emirates البته سال گذشته در همین لیست، رتبه نخست را در اختیار داشت، اما سقوط سه پلهای این شرکت را نمیتوان نشانه ضعف آن دانست؛ روند پیشرفت این خط هوایی در سالهای اخیر آنقدر سریع بوده که اکنون میتوان دورانی از آرامش را برای آن تصور کرد؛ ضمن آنکه تنزل رتبه این خط هوایی بیشتر نشانه تلاش شرکتهای دیگر است که بعضا الگوی همین شرکت را در توسعه پیگیری میکنند.
2- سنگاپور ایرلاینز
سنگاپور را میتوان نمادی از توسعه در آسیا دانست، کشوری که جمعیت و مساحتش از شهر تهران کمتر است، اما درآمد سرانه 40 هزار دلاری مردمانش، آن را در زمره ثروتمندترین کشورهای جهان قرار میدهد. در صنعت حمل و نقل، شاید سنگاپور بیشتر به دلیل بندر مشهورش شناخته شده باشد، اما در کنار این، در کشوری که سالانه بیش از 15 میلیون توریست از آن دیدن میکنند، نمیتوان از نقش صنعت هوانوردی چشمپوشی کرد. با چنین پشتوانهای است که خط هوایی سنگاپور اکنون در جایگاه یکی از قدرتمندترین و البته محبوبترین خطوط هوایی جهان نشسته است.
این شرکت نخست با عنوان Malayan Airways Limited و در سال 1947 تاسیس شد. در این دوران سنگاپور هنوز مستعمره انگلستان بود و البته آنقدر بزرگ نبود که بتواند یک خط هوایی مستقل را تاسیس کند. به همین دلیل با همکاری مالزی، خط هوایی مشترکی را تاسیس کردند، خطی که پس از تغییراتی، در نهایت در 1972 از هم پاشید و سنگاپور توانست خط هوایی مستقل خود را تاسیس کند.
از همان آغاز، تمرکز اصلی خط هوایی تازهتاسیس، بر گسترش پروازهای بینالمللی بود؛ چرا که سنگاپور آنقدر کوچک است که پروازهای داخلی در آن تقریبا خندهدار به نظر میرسد. به همین دلیل این شرکت با در اختیار گرفتن هواپیماهای باقی مانده از همکاری با مالزی، پروازهای اروپایی خود را آغاز کرد و البته در این مسیر از همکاری انگلستان هم بهرهمند بود تا جایی که در دهه 70، یک فروند هواپیمای کنکورد به طور مشترک از سوی دو شرکت برای پرواز میان سنگاپور و لندن مورد بهرهبرداری قرار میگرفت. با روند رو به رشد اقتصاد سنگاپور، فعالیتهای این شرکت هم گسترش یافت؛ تا آنجا
که در سال 2004 نخستین پرواز مستقیم از سنگاپور به آمریکا را برقرار کردند.
این شرکت که بخشی از گروه بینالمللی Star Alliance نیز هست، البته روزهای سختی هم داشته که نمونه آن را میتوان در سال 2009 دید، جایی که با بحران اقتصاد جهانی، این شرکت ناچار شد با فروش بخشی از ناوگان خود، شمار پروازهای خود را برای کاهش هزینهها محدود کند؛ هرچند عنوان شد این مساله تاثیری در دریافت سفارشات پیشین از شرکتهای سازنده هواپیما نخواهد داشت.
این شرکت همچنین نخستین بهرهبردار از هواپیمای A380 است و این مساله برای مدیران این شرکت آنقدر اهمیت داشت که در سال 2006 حتی شعار شرکت را هم برای گنجاندن نام این هواپیما در آن تغییر دارند. خط هوایی سنگاپور در سالهای اخیر با خرید سهام شرکتهای هواپیمایی دیگر، حوزه فعالیتهای خود را به شکل قابل توجهی گسترش داده، ضمن آنکه در جدیدترین اقدام، خط هوایی Vistara را با همکاری گروه تاتا هند راهاندازی کرده است.
2- قطر ایرلاینز
رقابت در صنعت هوانوردی هر چند فشار زیادی را به شرکتهای هوایی وارد میکند، اما قطعا برای مشتریان و البته تولیدکنندگان هواپیماهای تجاری بسیار خوشحالکننده است و نمونه این رقابت را هم میتوان میان قطر و امارات دید، جایی که قطریها در پاسخ به گسترش فعالیتهای امارات در صنعت هوانوردی و در سال 1993، خط هوایی Qatar Airways را تاسیس کردند.
قطر بر خلاف امارات کشور توریستپذیری نیست و هنوز هم بیشتر درآمد این کشور کوچک، از محل منابع فراوان نفتی و گازی تامین میشود و با این حساب شاید مشتریان اصلی خط هوایی این کشور، در مدیران و کارمندان شرکتهای بینالمللی این حوزه خلاصه شود، اما قطریها با سرمایهگذاریهای زیاد، میخواهند به هاب منطقه خاورمیانه تبدیل شوند، عنوانی که اکنون در اختیار امارات است.
این شرکت که سرمایهگذاری و البته حمایت مستقیم خاندان پادشاهی قطر را پشت سر خود میبیند، با بیش از 140 فروند هواپیما، به حدود 150 مقصد در جهان پروازهای منظم دارد، ضمن آنکه فرودگاه بینالمللی حمد در دوحه هم در اختیار همین شرکت است و به این ترتیب هواپیمایی قطر میتواند برنامههای بلندپروازانه خود را اجرا کند و در این میان نسل جدید هواپیماهای ایرباس شامل A350 و البته غول آسمانها، A380 که میتوانند پروازهای مستقیم به تمامی نقاط جهان (از جمله آمریکا) داشته باشند، نقش تعیینکنندهای دارد.
این شرکت در میان خطوط هوایی یکی از بالاترین امکانات رفاهی را برای مسافرین در پروازها در نظر گرفته است تا جایی که سرویسهای Economy این شرکت دو سال پیاپی عنوان برترین سرویس را در میان تمامی خطوط هوایی از آن خود کردهاند.
1- Cathay Pacific
هنگکنگ سالها است جایگاه قابل توجهی در اقتصاد جهانی دارد و اگر بتوان آن را کشوری مستقل در نظر گرفت، ساکنینش در زمره ثروتمندترین مردم کره زمین جای میگیرند. تنها کافی است به آمار بیش از 36 میلیون مسافر وارد شده به این جزیره در سال 2010 و البته حدود 20 میلیون توریست چینی که هر ساله برای دیدن این بخش از کشورشان میآیند، نگاه کنید تا حجم ترافیک هوایی هنگکنگ برایتان ملموستر شود. با بهرهگیری از همین ترافیک گسترده و البته با برنامهریزی مناسب و سطح بالای خدمات است که Cathay Pacific توانسته عنوان برتر این لیست را از آن خود کند و مهمتر از آن با پنج پله صعود
نسبت به سال پیش، بیشترین پیشرفت را نیز به نام خود ثبت کند.
کاتای پاسیفیک در سال 1946 و در زمانی که هنگکنگ هنوز در قیومیت انگلستان بود، توسط دو خلبان جنگنده استرالیایی و آمریکایی تاسیس شد هر چند مدتی بعد برای توسعه فعالیتها، بخشی از سهام آن خود را به Swire Group انگلستان و خط هوایی استرالیایی واگذار کرد.
نخستین پروازهای شرکت با یک فروند هواپیمای DC-3 توسط موسسین آن انجام میشد، اما به مرور با خرید خط هوایی هنگکنگ، دامنه فعالیتها گسترش پیدا کرد و کشورهای منطقه شرق آسیا به عنوان اصلیترین مقاصد این خط هوایی در نظر گرفته شدند و کار تا آنجا پیش رفت که پروازهای فراقارهای هم به لیست برنامههای آنها اضافه شد. البته در این میان مهمترین مقصد هواپیماهای این شرکت همچنان کشور چین بود و به همین دلیل در 1990، شرکت بخش عمدهای از سهام Dragonair را در اختیار گرفت که بیش از هر چیز به پروازهای منظم میان هنگکنگ و چین مشهور بود.
نسل جدید هواپیماهای خریداری شده توسط این شرکت در اواخر دهه 90، قدرت بالاتری به آن داد و به این ترتیب دامنه فعالیتهای آن گستردهتر شد، اما رونق بزرگ با حوادث 11 سپتامبر از راه رسید، جایی که برخلاف بسیاری از خطوط هوایی جهان، نه تنها آسیبی به فعالیتهای این شرکت وارد نشد، بلکه در دوران سقوط رقبای جهانی، این شرکت توانست مقاصد بیشتری را پوشش دهد. سال 2006، پروسه خرید کامل سهام "دراگون ایر" کلید خورد و با در اختیار گرفتن کامل این خط هوایی، این شرکت هنگکنگی توانست حضور خود در یکی از بزرگترین بازارهای جهان را افزایش دهد.
روند موفقیتهای این شرکت البته در سال 2009 متوقف شد، جایی که افزایش بهای سوخت مشکل بزرگی را برای اقتصاد بدون نفت هنگکنگ ایجاد کرد، اما مشکل بزرگ هنوز در راه بود؛ چرا که این شرکت در یک رشته دادگاه که بر علیه سیاستهای ثبات قیمت در خدمات حمل و نقل بار برگزار شد، شکست خورد و مجبور به پرداخت حدود نیم میلیارد دلار جریمه شد، هر چند در نهایت توانست همه این مشکلات را پشت سر بگذارد و تنها یک سال بعد به سوددهی برسد.
این شرکت با سفارش 21 دستگاه بوئینگ 777-9X و البته بیش از 60 هواپیمای دیگر از ایرباس و بوئینگ، تلاش زیادی در توسعه جایگاه بینالمللی خود دارد و با دریافت آنها، شمار هواپیماهای تحت مدیریت این شرکت به حدود 200 فروند میرسد.