◄ ایرتاکسی، از رویا تا واقعیت
تین نیوز |" ایرتاکسی در راه است " عنوان یادداشتی بود به قلم خلبان مجید یوسفیمهر مدیرعامل ایرتاکسی اطلس که تین نیوز به نقل از روزنامه آرمان منتشر کرد.
در این یادداشت آمده بود: " صنعت هوانوردی کشور در مسیر تعالی خود، علاوه بر توسعه و بهروزرسانی ناوگان شرکتهای هواپیمایی، نیازمند ایجاد فضاهای نوین هوانوردی است. گسترش هوانوردی عمومی به وسیله هواپیماهای فوق سبک در فرودگاههای خصوصی در سالهای اخیر و استقبال مردم از این موضوع، نشاندهنده ظرفیتهای خوبی است که متاسفانه به آنها توجهی نشده است. " ایرتاکسی" یا همان "تاکسی هوایی"، نیز از نیاز حضور ایدههای نوین در صنعت هوانوردی نشات میگیرد و البته باید به این نکته توجه کرد که ایرتاکسی در کشورهای
دیگر سابقهای طولانی دارد و در گذشته نیز نمونه ایرانی آن وجود داشته که مورد بهرهبرداری صحیح قرار نگرفت.آنچه در مقطع کنونی سبب میشود تا نگاهی دیگر به ایرتاکسی، به عنوان بخشی مستقل از شرکتهای هواپیمایی داشته باشیم، ضرورت حضور مسافر در مقاصدی است که هواپیماهای بزرگ شرکتهای هواپیمایی کشورمان، مسیر پروازی ندارند."
پس از انتشار این مطلب کاربران تین نیوز نیز دیدگاه خود را در این مورد بیان داشتند که به شرح زیر است:
1- احیای ایر تاکسی منوط به تعریف فضای General Aviation در کشور است.
ما در حال حاضر برای تعریف استریپ های پرواز فوق سبک هنوز مشکل داریم
سازمان هواپیمائی کشوری باید اقتدار خود را در این زمینه به اثبات ادعای ارث ( ایر تاکسی ) نمایند.
2- هوانوردی عمومی باید از منظر نرم افزاری و نه سخت افزاری در هواپیمایی ایران نهادینه شود. گرچه از نظر حقوقی و قانونی مانعی وجود ندارد، اما دستگاه ها در این زمینه توجیه نیستند و این از اصلی ترین وظایف سازمان هواپیمایی کشوری است.
همچنین هوانوردی ایران در حوزه اجرایی و عملیاتی، در حوزه مالی و هزینه، ارزی است و درآمدهای ریالی هوانوردی ایران و اختلاف ارزش ریال و ارز، ضربات جبران ناپذیری بر پیکره هوانوردی ایران وارد می کند که نشان از ضعف اقتصاد کشور است و بخش حاکمیت نمی تواند تمهیداتی از خود اعمال نماید و تنها با جلب نظر دستگاه بالادستی، باید این فشار را به حداقل برساند. وزارت اقتصاد، شورای عالی پول و اعتبار، بانک مرکزی و معاونت برنامه ریزی ریاست جمهوری، نقش اساسی را ایفا می کنند.
ضمن این که ایرتاکسی در ایران منجر به شکست است چرا که هزینه های عملیاتی فرتر از بستر درآمدی است و طبق قانون هواپیماهای تا سقف 19 صندلی در این کتگوری قرار می گیرند. استفاده از هواپیماهای پیستونی نیز با معضل تامین سوخت 100 ال ال مواجه است و بهره بردار چاره ای جز تخلف قانونی و استفاده از سوخت با اکتان پایین تر و البته ارزان تر ندارد و این خود در استانداردهای موتور و استفاده مجاز از یک نوع سوخت خاص، در تضاد است و البته شنیده شده سازمان هواپیمایی در این تخلف بی تقصیر نیست. از طرفی در چنین شرایطی، بهره بردار مجبور است هواپیمای خود را به شرکت های دولتی و یا خصوصی به عنوان
مثال، شرکت نفت، جهت جابه جایی مدیران یا متخصصین خود، چارت دهد و با برنامه چارتر کننده اقدام به پرواز نماید که این خود به استناد قانون هواپیمایی کشوری، تخلف است. شرکت ایر تاکسی، همچون ایرلاین ها هستند با این اختلاف که :
الف) حق فروش بلیت پیش از موعد پرواز را ندارند
ب) پروازهای برنامه ریزی شده انجام ندهند
پ) محدودیت وزنی استفاده از نوع هواپیما را رعایت کنند
در چنین شرایطی، شرکت دیگر ارتاکسی نام ندارد و مجوز باید در غالب ایرچارتر ارائه شود. این تخلف در شرکت های هواپیمایی که فعالیت چارتری می کنند نیز دیده می شود که خود نشان از تخلف آشکار از قانون است.
در نهایت با درایت دولت محترم با ایجاد فضای امن در حوزه بهره برداری و کاهش ریسک سرمایه گذاری و تقویت امور اقتصادی در این زمینه، می تواند حوزه هوانوردی عمومی را فعال نماید و در آن زمان، ایرتاکسی نیاز کشور خواهد بود.
هوانوردی عمومی می تواند به عنوان پشتوانه ای برای موفقیت و اعتلای ایرلاین و البته مجموعه فرودگاه های کشور، اقتصاد هوانوردی و اشتغال جامعه متخصص عمل کند.