یک شیوه از غنیسازی
تین نیوز | امارات متحده عربی را میتوان یکی از برترینهای خاورمیانه در حوزه لجستیک و حملونقل دانست. دسترسی امارات به آبهای خلیجفارس و قرارگیری بر سر راه جریانهای تجاری قارههای آسیا، اروپا و آفریقا آن را به مکان مطلوبی برای انتقال کالاها از طریق هوا و دریا تبدیل کرده است؛ تا آنجا که رویکرد اصلی این شیخنشین، تبدیل شدن به هاب مسیرهای تجاری از طریق هوایی و دریایی است. به همین دلیل نیز بخش عمدهای از سرمایهگذاریهای این کشور، صرف توسعه لجستیکی هوایی میشود.
حملونقل هوایی کشور امارات به طور مستقیم و غیرمستقیم نقشی 7/14 درصدی در تولید ناخالص داخلی این کشور دارد. به طوری که سهم خطوط هوایی امارات 2/2 درصد، فرودگاهها و خدمات زمینی مرتبط چهار درصد و بالاخره نقش آن به واسطه عمل به عنوان کاتالیزور بخش توریسم این کشور 5/8 درصد است.
همچنین میزان اشتغالی که این بخش در امارات ایجاد کرده با در نظر گرفتن نقش آن در توریسم کشور حدود 500 هزار نفر است که 8/13 درصد از کل نیروی کار را شامل میشود. از این مقدار 2 درصد در خطوط هوایی، 1/5 درصد در فرودگاهها و 7/6 درصد در بخش توریسم فعالیت میکنند.
فرودگاهها
تعداد 22 فرودگاه غیرنظامی (عمومی یا خصوصی) فعال (و دو فرودگاه نظامی) در کشور امارات وجود دارند که در تعدادی از آنها پروازهای تجاری مرتب توسط خطوط هوایی صورت نمیگیرد. هفت فرودگاه این کشور بینالمللی هستند. به عبارتی به جز شیخنشین امالقیوین، تمامی هشت امارت دیگر، حداقل دارای یک فرودگاه بینالمللی بوده و برخی مانند ابوظبی و دوبی نیز هر کدام دو فرودگاه بینالمللی دارند. در ادامه تعدادی از مهمترین و متمایزترین فرودگاههای این کشور معرفی خواهد شد.
فرودگاه بینالمللی ابوظبی- این فرودگاه در سال 1968 با نام فرودگاه البتین آغاز به کار کرد و در حال حاضر دومین فرودگاه بزرگ در کشور امارات است. بخش حملونقل بار این فرودگاه در سال 2010 به عنوان فرودگاه برتر در این زمینه شناخته شد. برنامه جاری توسعه این فرودگاه در افق سال 2011 تا 2015 میلادی و در راستای برنامه توسعه ابوظبی در افق سال 2030 طرحریزی شده که مهمترین آن ایجاد مجموعه ترمینال میدفیلد (Midfield Terminal Complex) با مشخصات ذیل است:
- مساحت بیش از 630 هزار متر مربع
- مساحت فروشگاهها: 20 تا 250 هزار مترمربع
- مساحت ساختمانهای بخشهای پشتیبان: 800 هزار مترمربع
- ظرفیت ترافیک مسافر: 27 تا 40 میلیون مسافر در سال
- ظرفیت ترافیک بار: 5/1 میلیون تن در سال
فرودگاه بینالمللی دوبی- این فرودگاه به عنوان یک هاب هوایی مهم در خاورمیانه شناخته شده و دارای ظرفیت انتقال سالانه 60 میلیون مسافر و دارای تسهیلات به وسعت 35 هزار متر مربع است که به جابهجایی و نگهداری بار اختصاص داده شده و ظرفیت جابهجایی سالانه 5/2 میلیون تن کالا را ایجاد میکند. ترافیک سالانه مسافر و بار این فرودگاه در سال 2013 برابر 87/65 میلیون نفر و 43/2 میلیون تن بوده است که از این لحاظ به ترتیب رتبه دوم و پنجم دنیا را به خود اختصاص داده است
بیش از 35 خط هواپیمایی حمل بار در این فرودگاه نمایندگی دارند. خدمات کارگو این فرودگاه از زمان تاسیس در سال 1991، موفق به دریافت بیش از 25 جایزه بینالمللی شده است. هدف برنامهریزان، رساندن ظرفیت سالانه مسافری و کالایی این فرودگاه به 5/98 میلیون نفر و چهار میلیون تن کالا تا سال 2020 است.
فرودگاه بینالمللی آل مکتوم- این فرودگاه که یکی از شش بخش شهر لجستیکی دوبی محسوب میشود، در سال 2010 گشایش یافت. آغاز به کار این فرودگاه با فعالیت 17 شرکت خدمات بار هوایی همراه بود. این فرودگاه در نهایت پس از تکمیل پروژه، به بزرگترین فرودگاه جهان با ظرفیت جابهجایی سالانه 160 میلیون مسافر و 12 میلیون تن کالا تبدیل خواهد شد که اولین پلتفرم یکپارچه حملونقل چندوجهی (دریا، زمین، هوا) در منطقه خواهد بود.
هزینه تخمینی برای ساخت کل این فرودگاه برابر 82 میلیارد دلار برآورد شده است. طبق برنامه ساخت، این فرودگاه قرار است تا سال 2017 به پایان برسد، اما با توجه به بحرانهای موجود، ممکن است این زمان تا تا سال 2022 یا 2025 به تاخیر بیافتد. وضعیت نهایی امکانات این فرودگاه در پایان بدین شکل خواهد بود:
- پنج باند
- سه ترمینال مسافر و 16 ترمینال کارگو
- ظرفیت سالانه جابهجایی 160 میلیون نفر مسافر
- ظرفیت سالانه جابهجایی 12 میلیون تن بار
- امکانات خاص برای هواپیماهای خصوصی
- هتلها و مراکز خرید
- تسهیلات پشتیبانی و تعمیرات هواپیما (تنها هاب منطقه در این زمینه)
- اتصال به سیستم راهآهن سریعالسیر
فرودگاه بینالمللی شارجه- این فرودگاه، هاب کالایی شماره یک منطقه خاورمیانه است. مهمترین ویژگی این ترمینال، موقعیت استراتژیک آن نه تنها در سطح بینالمللی، بلکه در خصوص قرارگیری آن بین هاب تجاری دوبی و دیگر امارتهای شمالی است. شارجه از «سیاست آسمان باز» بهره میگیرد. این فرودگاه یکی از طولانیترین باندها را در منطقه داراست که امکان نشست و برخاست هواپیماها را با ظرفیت کامل و در بدترین شرایط آبوهوایی را فراهم میکند. این فرودگاه یکی از بزرگترین هابهای کارگو دریا- هوا در آسیاست و از اولین فرودگاههای خاورمیانه است که امکان ردگیری
محموله را به صورت آنلاین در فرودگاه فراهم نموده است.
خطوط هوایی
کشور امارات دارای چهار شرکت هواپیمایی ملی با نامهای الامارات (Emirates Airlines)، الاتحاد (Etihad Airways)، راک (RAK Airways) و ایرعربیا (Air Arabia) است که 100 درصد مالکیت سه شرکت اول و 45 درصد سهام شرکت چهارم را که با مشارکت چند کشور عربی بر عهده دارد. خطوط الامارات بزرگترین خطوط هواپیمایی خاورمیانه بوده و دولت امارت دوبی، مالک آن است. خطوط الاتحاد متعلق به شیخنشین ابوظبی و خطوط راک متعلق به امارت راسالخیمه است. دفتر مرکزی خطوط ایرعربیا در شارجه واقع شده است. بدین ترتیب چهار امارت دوبی، ابوظبی، شارجه و راسالخیمه، مالک ناوگان هواپیمایی مختص خود هستند.
تعداد و متوسط ناوگان این خطوط هوایی به شرح ذیل است:
- الامارات: 206 هواپیمای مسافری، 12 هواپیمای باری و یک جت اختصاصی؛ 375 هواپیمای سفارش داده شده؛ 3/6 سال متوسط عمر ناوگان.
- الاتحاد: 91 هواپیمای مسافری، 10 هواپیمای باری فعال؛ 216 هواپیمای سفارش داده شده؛ 2/4 سال متوسط عمر ناوگان.
- ایر عربیا: 34 هواپیمای مسافری، 16 هواپیمای سفارش داده شده؛ 1/3 سال متوسط عمر ناوگان.
- راک: دو هواپیمای مسافری (در ابتدای 2014 کلیه فعالیتهای خود را به دلیل ملاحظات اقتصادی و با هدف بازسازی، به حالت تعلیق درآورد).
شبکه خطوط هوایی
کشور امارات دارای شبکه گستردهای از مسیرهای حملونقل هوایی به تمامی قارههای پنجگانه جهان است که این موجب میشود کشور بتواند نقش هاب ترانزیتی هوایی مهم بینقارهای در جهان عمل کند. تعداد این مسیرها بیش از 180 عدد است.