رویای ناکام «ایران ۱۴۰»
تین نیوز | سانحه دلخراش «ایران 140» یا بهطور دقیقتر «آنتونف 140» هواپیمایی سپاهان، چهارمین سانحه هوایی مرگبار جهان در طول هفتههای اخیر به شمار میرفت. این سانحه در نوع خود ششمینسانحه «آنتونف 140» و چهارمینسانحه این هواپیما در ایران بود. در حال حاضر تنها چهار فروند «ایران 140» دیگر شامل دو فروند در ناوگان نیروی انتظامی و دو فروند دیگر در سپاهان در وضعیت عملیاتی هستند. هنوز خیلی زود است که بشود علت واقعی سانحه اخیر را به جرات بیان کرد، اما اینطور که شواهد میگویند ازکارافتادن موتور شماره 2 هواپیما علت اصلی سانحه
بهشمار میرفته است. این سانحه هوایی اگرچه شاید هیچ ربطی به خوب یا بد بودن «ایران 140» نداشته باشد، اما به صورت غیرمستقیم بار دیگر این بحث را پیش میکشد که آیا اساسا «آنتونف 140» هواپیمایی مناسب شرایط و نیاز ایران بود؛ هواپیمایی منطقهای که مدتها منتظر مشتری بود و به هزارویک دلیل بیربط سر از ایران درآورد تا مثلا بهطور همزمان هم حلال مشکل کمبود هواپیماهای مسافربری برای پروازهای داخلی باشد و هم مشکل کمبود هواپیمای ترابری نظامی را جبران کند. درنهایت نیز معلوم شد هیچکدام از خطوط هوایی مهم داخلی یا حتی نیروهای نظامی حاضر به خریدن آن،
دستکم با مشخصات فعلی نیستند. اما آیا این هواپیما واقعا مناسب نیازهای صنعت هوایی ایران بود؟
«ایران 140» تفاوت زیادی با «آنتونف 140» ندارد جز اینکه به دلیل تحریمها، «آنتونف 140» از تجهیزات هدایت و ناوبری بهتری در کابین خود برخوردار است. نمیشود گفت هواپیما به معنای واقعی برای آبوهوای ایران دستکم با موتور فعلی آن مناسب بود. کاپیتان «عباسعلی عبدالهیفر» زمانی گفته بود که کارخانجات «آنتونف» اعلام کرده حداکثر درجه حرارت برای عملیات این هواپیما در وضع ISA+30 در اهواز- آبادان 45درجه و در تهران 37، کرمان 31، تبریز 36 و در شیراز 35درجه است. همه میدانند در شهرهای ذکرشده در تابستان درجه حرارت به راحتی از این رقمها فراتر
میرود. این درحالی است که هواپیما مثل بسیاری دیگر از هواپیماهای ساخت اوکراین تعمیر و نگهداری نسبتا پردردسر و پرهزینهای نیز دارد. «آنتونف 140» اوکراینی در ژوئن 1997 ساخته شد و در سپتامبر همان سال نیز اولین پرواز خود را انجام داد. هواپیما با ظرفیت نهایی 52نفر براساس گواهینامههای هوانوردی ایالات متحده، اروپا و همچنین روسیه ساخته شده و از دو موتور توربوپراپ هرکدام با قدرتی برابر 1839کیلووات بهره میگیرد. «آنتونف» تا به امروز پس از 16سال از نخستین پرواز هواپیما تنها توانسته 31فروند از این هواپیما تولید و 25فروند آن را به تنها مشتریانش یعنی روسیه و
ایران صادر کند. نمونه ایرانی این هواپیما یعنی «ایران 140» در ایران توسط شرکت صنایع هواپیماسازی ایران (هسا) مونتاژ میشد.
در ابتدا گفته شده بود که ایران تولیدکننده 70درصد هواپیما در داخل خواهد بود، اما عملا تنها 20درصد قطعات در داخل تولید میشد و مابقی بهصورت مستقیم از اوکراین میآمد. «هسا» پس از تولید «ایران140» مدتها به دنبال مشتری در میان خطوط هوایی داخلی بود، اما هیچکدام علاقهای به این هواپیما نشان ندادند. ضمن آنکه جامجم در سال 89 گزارش داده بود که کاپیتان «خانلری»، رییس وقت سازمان هواپیمایی کشوری بهعلت عدم اطمینان ایمنی مانع تایید سازمان هواپیمایی کشوری برای پرواز «ایران 140» در ناوگان مسافری کشور شده بود. اما با این حال حتی طرفداری
سفت و سخت «حمید بهبهانی»، وزیر راه و ترابری دولت دهم نیز نتوانست گشایشی در برنامه تولید پرهزینه هواپیما که قرار بود نیاز به هواپیماهای دست دوم را برطرف نماید، حاصل کند.
در نهایت چون در فرآیند انتخاب هواپیما به نیاز واقعی شرکتهای هوایی بیتوجهی شده بود «ایران 140» نتوانست به اهداف از پیش تعیینشده خود دست یابد. البته امیدواریم خبرهایی که این روزها در مورد ساخت هواپیمای 100 تا 150 نفر به گوش میرسد به سرنوشت «ایران 140» دچار نشود. فراموش نکنیم که صنعت هواپیماسازی، خودروسازی نیست که با هر استانداردی بشود تولید کرد.
آره همش تقصیر محمود احمدی نژاده مگه اینکه خلافش ثابت بشود