سانحه یی دیگر
وبلاگ تین نیوز، احمد خرم | لازم می دانم وقوع سانحه سقوط هواپیمای ایران- 140را به بازماندگان تسلیت بگویم و امیدوارم كه آخرین سانحه در صنعت هوانوردی كشور باشد. 10 سال است كه ریسك هوانوردی صفر شده است. در زمان تصدی وزارت راه ابلاغ كردم كه سازمان هواپیمایی و ایرلاین ها، هیچ خلبانی، هیچ مسوول برج مراقبتی و هیچ كارمندی حق ریسك كردن ندارد. به محض اطلاع از وجود مشكل پرواز ممنوع اعلام شود كه البته موثر هم بود. رخداد این گونه حوادث به وضعیت موجود در هوانوردی برمی گردد. متوسط عمر هواپیماهای كشور ما 20 سال است. این در حالی است كه امارات ایرلاین و تركیش ایرلاین به ندرت
هواپیماهای بالای پنج سال دارند. آنها عمر هواپیماهایشان به 10 سال كه می رسد اقدام به فروش آن می كنند. اگر بخواهیم این حادثه را به بحث تحریم ها مرتبط كنیم باید گفت كه از اول انقلاب هم تحریم ها در صنعت هواپیمایی كشور وجود داشته است كه دقیقا از زمان اشغال سفارت امریكا در تهران آغاز شد. در سال 80 و 81 با ادامه یافتن تحریم ها راهكارهایی هم برای دور زدن آن وجود داشت كه البته تنها هواپیمایی ماهان توانست این كار را انجام دهد و موفق هم شد. محمد خاتمی، رییس دولت اصلاحات نیز در سفر به فرانسه در دیدار با ژاك شیراك قول خرید چهار فروند ایرباس 330 را گرفت. اما بعد از بازگشت وی به ایران،
فرانسه با فروش این چهار فروند مخالفت كرد و این انتقال انجام نشد. اما احتمال بروز این گونه حوادث چند مساله است: 1- از 216 فروند هواپیمایی كه در كشور وجود دارد 110 فروند زمین گیر است و بیش از 95 فروند هم مشكل موتور دارد. پیشنهاد دادیم كه این موتورها را خود نمی توانیم تعمیر كنیم باید خارج كنیم تا در یك فرصت چند ساله این اقدام صورت بگیرد، اما جوابی داده نشد. یك زمانی در منطقه، جنبوجت 747 ، 737 و 707 ایران كه در فرودگاه های منطقه می نشست تمام كارمندهای هواپیمایی به نظاره هواپیماهای غول پیكر ایرانی می نشستند، اما امروز درست برعكس این ماجرا شده است. در حالی كه ایران برای هاب منطقه
مناسب ترین كشور و كوتاه ترین مسیر اروپا به خاور دور بود كشورهایی مانند امارات و تركیه توانسته اند به این مهم دست یابند.
2- در زمان وزارت خود از هواپیمای كشوری خواستم كه بررسی فنی بر این نوع از هواپیماها داشته باشد. بعد از بررسی ایران -140 و عدم تایید آن به تمام ایرلاین های كشور ابلاغ شد كه از این نوع هواپیما استفاده نشود و این گونه هم شد.