| کد خبر ۱۲۷۱۴۹
کپی شد

◄بی‌سوادی فضیلت نیست!

◄بی‌سوادی فضیلت نیست!
|

تین‌نیوز| دکترمحمدرضا سرگلزایی*
 

در راهروی هواپیما پیش می‌روم تا به صندلی‌ام برسم. جلوی من یک خانم عرب دنبال صندلی اش می گردد. مهماندار صندلی‌اش را به او نشان می‌دهد و می‌گوید: "اجلس!" به مهماندار هواپیما می‌گویم که ایشان خانم هستند و به جای اجلس باید بگوید "اجلسی"، مهماندار با بی‌اعتنایی می‌گوید: "خوب! اجلسی!" که یعنی " چه فرقی می‌کند حالا؟!" 

من با خودم فکر می کنم وقتی بیشترین مسافران خارجی پروازهای مشهد عرب هستند نباید این شرکت های هواپیمایی حداقل سی کلمه اولیه و ضروری را به مهمانداران شان بیاموزند؟!

روی صندلی‌ام که می نشینم مسافر بغلی ام از مهماندار دیگری می پرسد: "چرا اینقدر تأخیر داشت این پرواز؟"، مهماندار جواب می‌دهد: "از مقصد تأخیر داشت"، منظورش از "مقصد" همان "مبدأ" است! می فهمم که مشکل بلد نبودن زبان خارجی ها نیست، زبان رایج خودمان هم مهجور است!

از یک آژانس هواپیمایی بلیط می خرم، بلیط را برایم ایمیل می کنند، عنوان فارسی ایمیل  غلط املایی دارد، از دو کلمه عنوان یکی اش غلط است! 

متن بلیط به زبان انگلیسی است و در اولین نگاه من سه غلط املایی دارد! 

به صادر کننده بلیط تلفن می زنم و می گویم متن بلیط غلط دارد، می گوید " ما این متن را از روی متن فلان شرکت هواپیمایی ترکیه ای برداشته ایم". 

می گویم: "سرکار خانم، مرجع درستی واژه های انگلیسی که شرکت های ترک نیستند، شما متن را در نرم افزار word هم که بزنید غلط ها را به شما نشان می دهد!" ، با عصبانیت پاسخ می دهد: " شما چه کار به غلط های متن بلیط دارید، اسم شما و تاریخ و ساعت پروازتان که درست است!"


دوستی دارم که مهندس مکانیک است و بسیار باهوش و دقیق اما هر وقت برایم پیامک میزد (با حروف فارسی) در هر پیامکش حداقل یک غلط املایی داشت!

 بررسی کردم دیدم دچار "خوانش پریشی" (dyslexia) است و خودش خبر ندارد!

 چطور می شود یک نفر تا مدرک کارشناسی پیش برود و "خوانش پریشی" اش کشف نشده باشد؟! 
وقتی غلط گویی و غلط نویسی برایمان عادی شود طبیعی است که درجات خفیف و حتی متوسط خوانش پریشی را تشخیص ندهیم!

من هم ممکن است کلمات زیادی را غلط بنویسم ولی به غلط نویسی افتخار نمی کنم و وقتی کسی غلط هایم را تذکر دهد خوشحال می شوم که سوادم بیشتر شده است. 

همین امروز از صفحه آخر روزنامه همشهری یاد گرفتم که "خوار و بار" ترکیب غلطی است و "خواربار" درست است.

این که بی سوادی را عیب ندانیم و با لجاجت بر بی سوادی خود اصرار کنیم یک بیماری فرهنگی است. 
شاید ذهن من زیادی "سیاست زده" شده است ولی من فکر می کنم وقتی یک مقام اجرایی یک کشور به "مدرک دانشگاهی" بگوید "کاغذ پاره"، بی سوادی را تبدیل به یک فضیلت کرده است! 

بیایید علیه "فضیلت بی سوادی" ایستادگی کنیم، از گویندگان و نویسندگان "منبع" طلب کنیم و غلط های گفتاری و نوشتاری شان را تصحیح کنیم. بیایید "تن ندهیم" به هر چه "عادی" می شود.

*روانپزشک

ارسال نظر
  • دیدگاه های ارسال شده توسط شما، پس از تایید تین نیوز، تا ۲۴ ساعت بعد منتشر خواهد شد.
  • تین نیوز نظراتی را که حاوی توهین یا افترا است، منتشر نمی‌کند.
  • پیام هایی که به غیر از زبان فارسی یا غیر مرتبط باشد منتشر نخواهد شد.
  • انتشار مطالبی که مشتمل بر تهدید به هتک شرف و یا حیثیت و یا افشای اسرار شخصی باشد، ممنوع است.
  • جاهای خالی مشخص شده با علامت {...} به معنی حذف مطالب غیر قابل انتشار در داخل نظرات است.
  • در نوشتن نظرات، لطفا بعد از هر کلمه، یک فاصله خالی بگذارید.
  • در انتقال تخلفات دستگاه‌ها، موارد تخلف را با ضمیمه نمودن اسناد تخلف به آدرس info@tinn.ir ارسال نمایید تا امکان پیگیری بصورت مستند فراهم شود.

  • fatemi۵۰۵ch۲۰۰۲ @ yahoo. com پاسخ

    به مطلب جالب و مهمی اشاره کردید ولی در حقیقت آقای دکتر بیشتر از سیاست زده گی، انگیزه است که اهمیت دارد که شما بیش از هر کسی بر اهمیت آن در رفتار واقف هستید. حقیقت امر این است که در جهان پر رقابت امروز اگر در جاهای دیگر دنیا شاهد اینگونه بی ادبی نیستیم علاوه بر فرهنگ آن کشور، فرهنگ سازمانی آن شرکت هم مهم است. بدین معنا که بی ادبی با مشتری به معنی از دست دادن مشتری و از دست مشتری به معنی از دست شغل و تجارت است.