توافق تاریخی کربن هوانوردی، یک گام به پیش
ژنو – انجمن بینالمللی حملونقل هوایی (IATA) در مورد نهایی شدن توافق بر روی طرح جبران و کاهش کربن برای حملونقل هوایی (CORSIA)، در گردهمایی سران کشورها در سی و نهمین اجلاس سازمان بینالمللی حملونقل مدنی در اواخر این ماه ابراز خوشبینی میکند.
به گزارش پایگاه خبری ایرلاین اینترنشنال پیشنویسی که متن CORSIA را مورد مذاکره قرار میدهد در دوم سپتامبر سال ۲۰۱۶ انتشار یافت و به طور گسترده با درخواست صنعت هوانوردی برای یک طرح اجباری کاهش جهانی کربن بهعنوان ابزاری برای کمک به مدیریت تشعشعات این صنعت همسو است زیرا به دنبال رشد عاری از کربن است.
با این حال، این متن پیشنویس به جای آنکه از ابتدا اجباری باشد، یک دوره «مقدماتی و پیادهسازی» را تعریف میکند (۲۰۲۱-۲۰۲۷) که پس از آن، مشارکت کلیه ایالات واجد شرایط اجباری میشود (از سال ۲۰۲۷ به بعد) .الکساندر دجونیاک رئیس و مدیر عامل IATA ابراز داشت «من خوشبین هستم که روی لبه یک توافق تاریخی قرار داریم – آغازی برای یک بخش صنعت در سطح جهانی.
صنعت هوانوردی زمانبندی بلندپروازانهتری نسبت به آنچه درحالحاضر در متن پیشنویس مطرح شده است را ترجیح میدهد. با این حال، آنچه از بیشترین اهمیت بر خوردار است آن است که اصل متن بحث مذاکره، اجازه مدیریت معنادارتر جای پای کربنی هوانوردی را میدهد. خطوط هوایی از آن حمایت میکنند و به دولتها اصرار میورزند تا وقتی در اچلاس ICAO با آن توافق کنند.»
IATA دولتها را تشویق میکند تا به محض امکان به مشارکت داوطلبانه خود متعهد شوند. دجونیاک گفت «توافق مورد ستایشش پارسال تغییر جوّ پاریس، ترکیبی از شاخصهای داوطلبانه بود که اکثریت گسترده کشورها از بقل خود را به آنها متعهد نمونه بودند.
ما انتظار پیامدهای کمتری از اجلاس ICAO نداریم. این صنعت آماده است. در واقع دلیلی برای دولتها وجود ندارد که داوطلب نشوند. در حقیقت، آمریکا، چین، کانادا، اندونزی، مکزیک، جزایر مارشال و ۲۴ کشور اروپایی قبلاً اشتیاق خود به مشارکت را نشان دادهاند. اکنون زمان آن است تا سایر ایالتها با حضور در اجلاس و تعهد به مشارکت در آن، حتی در صورتی که این طرح به صورت داوطلبانه در مرحله آغازین باشد، رهبری سیاسی خود را تطبیق دهند».
دجونیاک بیان کرد که «خطوط هوایی متعهد به مسئولیتپذیری محیطی هستند، اما رسیدن به آن نیازمند همکاری دولتها است. این مسئله در رشد یک شاخص مبتنی بر بازار جهانی مثل CORSIA واضح است. و برای عملیاتهای روزمره نیز همینگونه است.
خطوط هوایی شدیداً روی فناوری جدید، رشد سوختهای جایگزین پایدار و کارآمدی عملیاتی سرمایهگذاری میکنند. پیام ما به ایالتهای حاضر در اجلاس ICAO آن است که آنها باید با تلاشهای ما تطبیق یابند. این امر بهویژه با سرمایهگذاریهای با هدف مدرنسازی زیرساختارهای ناوبری هوایی که موجب فواید مقرون به صرفه همراه با عملکرد محیطی بهتر میشود مصداق دارد.
به همین شکل، انگیزههای دولت برای تجاریسازی سوختهای جایگزین پایدار برای دستیابی به فواید محیطی آنها با ظرفیت تولید بیشتر و هزینههای کمتر بسیار مهم است». ICAO، زیرمجموعه ملل متحد است که مسئول مدیریت تأثیر تغییر جوّ هوانوردی به علت پیچیدگی تشعشعات ناشی از پروازهایی است که میتواند در کشورهای متعدد و دریاها رخ دهد.
به همین گونه، هوانوردی بینالمللی مشمول توافقی که در معاهده چارچوب ملل متحد در باب تغییر جوی (UNFCCC) در ماه دسامبر سال ۲۰۱۵ بهدست آمد نمیباشد. ICAO توسط ۱۹۱ کشور در حال معاهده در ۳۸مین اجلاس (۲۰۱۳) برای ارائه پیشنهادی برای یک شاخص مبتنی بر بازار جهانی برای مدیریت ردپای کربنی هوانوردی در ۳۹مین اجلاس اجباری شد. آن پیشنهاد، طرح جبران و کاهش کربن بری هوانوردی بینالمللی (CORSIA) است.
در ژوئن سال ۲۰۱۶، اکثریت قاطع اعضای IATA تمایل خود برای به اجرا درآمدن یک طرح اجباری، واحد و جهانی جبران کربن از سال ۲۰۲۰ را تکرار کردند. این مسئله یک رکن از راهبرد چهار رکنی این صنعت در باره تغییر جوّی را به انجچام میرساند. این چهار رکن عبارتاند از:
۱.بهبود در فناوری و گسترش سوختهای جایگزین پایدار
۲.کارآمدی عملیاتی
۳.بهینهسازی زیرساختار
۴.یک شاخص مبتنی بر بازار جهانی
لینک خبر:
http://transportationweekly.ir/fa/Main/Detail/7617