واگذاری مشاغل فعلا متوقف شده است
تین نیوز| دهمین برنامه "مهمان هفته" كه با حضور معاون توسعه مدیریت و منابع شركت فرودگاهها و ناوبری هوایی ایران برگزار شد، محلی بود برای رد و بدل شدن پرسشها و پاسخهایی كه برای پرسنل این شركت و مدیران آن از اهمیت بسیار زیادی برخوردار بود.محورهای اصلی سوالات همكاران را كه به صورت حضوری و مكتوب(توسط مجریان برنامه) مطرح شد، وضعیت شغلی و رفاهیات آنان تشكیل میداد.
به گزارش تین نیوز به نقل از روابط عمومی شرکت فرودگاه ها و ناوبری هوایی ایران، در بخش دوم گزارش حضور دكتر محمدرضا امامی، معاون توسعه مدیریت و منابع شركت فرودگاهها و ناوبری هوایی ایران در برنامه مهمان هفته، سوالات مطرح شده از طرف همكاران و پاسخهای ارائه شده از طرف امامی را با هم مرور میكنیم:
ارزیابی شما و همکارانتان از سطح کیفی شرکت فرودگاهها و کارکنان آنها چگونه است؟
من همیشه نگاه کلینیکی به سازمانها دارم و از راس راهبردی شروع میکنم تا مدیران میانی و کارکنان اجرایی میانجامد. شرکت فرودگاهها و ناوبری هوایی ایران٬ شرکت عظیم، استراتژیک و پیچیده در حوزه عملیاتی است و حاکم آسمانهای کشور بهشمار میآید. تجهیزات این شرکت در نوع خود در کشور بینظیر است، لیكن استفاده از این تجهیزات و رادارها برای افزایش ایمنی و بدون تاخیر پروازها بدون حضور نیروی انسانی متعهد، شایسته متخصص و پایبند به قوانین شرکت امکانپذیر نیست.
اگر بخواهم وضعیت شرکت فرودگاهها را ترسیم کنم آن را شرکتی با درجه A در کشور میدانم که دو قانون و استاندارد بینالمللی و ملی اداره میشود. بنابراین ارزش کار در این شرکت ارزش ملی و بینالمللی دارد و در زنجیره ارزش ملی نقشآفرین است. برای کسب سهم در زنجیره ارزش بینالمللی شرکت فرودگاهها باید اتفاقاتی رخ دهد كه از جمله آنها برنامهریزی برای ارتقای سطح كیفی نیروی انسانی در سطح استانداردهای ملی و بینالمللی است. البته این واقعیتی است که نیروی انسانی در شرکت فرودگاهها مثل بقیه شرکتهای فعال در كشور و بیشتر شرکتهای دولتی٬ فراتر از
حد نیاز است.
ما اصلا به این مبحث ورود پیدا نمیكنیم كه نیروهای انسانی فراوان به چه طریقی به شرکت فرودگاهها و ناوبری هوایی ایران تزریق شدهاند، ولی نگاه ما این است كه اگر به آنها توجه نشود و در سکون تجربی و علمی بسر ببرند شاید یک نوع تهدید محسوب شوند اما از نگاه ما نیروی مازاد یک فرصت است زیرا در فضای امروز کشور برای بکارگیری از یک نیرو در بخش دولتی باید کفش آهنین پا کرد و همه سازمانهای استخدامی را طی کرد تا یک فرد را استخدام کرد در حالی که ما تعدادی نیرو در اختیار داریم که تنها نیاز به توانمندسازی دارند، لذا برای بهرهمندی از این افراد٬ مدلی را تحت عنوان مدل
توانمندسازی نیروهای موجود طراحی کردهایم.
در واقع بر اساس مدل «ارتقای کیفی نیروهای قراردادی» برنامهای تهیه شده است تا مدیران بخشهای مختلف٬ نیروهایی که میتوانند آزاد کنند را در اختیار حوزه معاونت توسعه مدیریت و منابع بگذارند. این نیروها را با برگزاری دورههای کیفی آموزش میدهیم و به فرودگاهها میفرستیم تا سطحی که بتوانند در قسمتهای مختلف به صورت کیفی فعالیت کنند، برای آنها کلاسهای آموزشی تعریف و برگزار میکنیم. قول میدهم ظرف یکسال، نیروهایی که میگفتند تحمیل شده، بر سر جذب آنها دعوا شود. اگر برای این اقدام اعتبار لازم را تخصیص دهند، یقین میدانم در
آینده نیازهای شرکت از داخل مجموعه تامین میشود.
همه سازمانها آنتروپی منفی دارند. افراد اگر احساس کنند در یک فضای جنبشی در حال کارند و اگر حركت نكنند و تلاش لازم را نداشته باشند، رقبای آنها جلوتر از آنها خواهند بود و اینها به تدریج حذف خواهند شد و اگر احساس کنند که امنیت شغلی آنها در این آموزشها نهفته است حتما حرکت میکنند و قطعا برای نقشآفرینی در آن تلاش میکنند. گمان نمیکنم که فردی اگر احساس کند که آینده شغلیش تضمین خواهد شد و امکان کاریش ارتقاء خواهد یافت، دنبال آموزش نرود.
اغلب برنامهها در حوزه منابع انسانی زمانبر است، آیا از ابتدا در نظر گرفتهاید که هر فرد جدیدی به جای شما در سیستم مدیریتی قرار گیرد، طرح ادامه یابد؟
بله. طرحهایی که شروع شده سیستماتیک است و به نفع سیستم است. طرح مدیران کلیدی، طرح سیستمی است و سیستم قابلیت دارد تا افراد را معرفی کند. طرح مدیران آینده طرح سیستمی است البته ممکن است به مرور زمان برخی مدیران نگرشهایی روی افراد خاص داشته باشند اما برای حوزههای تخصصی ناگزیرند از افراد متخصص بهره ببرند.
تعدادی از مشاغل را افراد بدون تخصص میتوانند برعهده بگیرند اما مشاغل تخصصی را نمیتوان به افراد غیر متخصص واگذار کنیم. بنابراین، طرحهایی که شروع شده طرحهای کوتاه، میان و بلند مدتاند. برنامههای کوتاه مدت به نتیجه رسیده و سایر برنامهها نیاز به زمان دارند و با كمك و همراهی همه همكاران باید به نتیجه رسید.
البته سازمان از نظر ساختار و آموزشها، فرهنگ سازمانی و اخلاق حرفهای نیاز به کار زیادی دارد. وقتی فرهنگی در سازمانی نهادینه میشود، تغییر آن یک شب و یک ماه محقق نمیشود؛ در این راستا باید نگرشها مورد هدف قرار داد که برای تغییر آن بسترهای زیادی نیاز است.
لذا نباید عجله کرد و باید بستر درست طراحی شود تا افراد بعدی احساس لغزش نکنند و حس کنند بر بستری که حرکت میکنند بستر محکمی است.
همچنین تصور نمیکنم نیازی باشد كه نیرو از بیرون تزریق شود. شرکت فرودگاهها نیروهای خوبی دارد. در واقع نیرو با کیفیتهای گوناگون در آن وجود دارد اما انسجام سازمانی در آن وجود ندارد و نگاه در آن جزیرهای و بخشی است. باید با فرهنگ سازمانی تحمل ارتقای سازمانی همکاران را بیشتر کرد. همچنین همکاران شرکت فرودگاهها که به سازمانهای دیگر رفتند منشا خیر و برکت شدهاند اما ضریب تحمل ارتقای همكار در سیستم یکی از شاخصههاست که باید به آن توجه کرد.
آیا سیاست شرکت فرودگاهها در قبال پرسنل حمایتی است؟ اگر اینگونه است چرا باید برای تامین معاش به دنبال بخشنامههای جدید در سیستم باشیم تا وضعیت حقوقی بهتر شود؟ چرا نباید احکام به درستی ابلاغ شود تا ما بخشی از زمانمان را صرف آن کنیم؟
سرمایه این معاونت نیروی انسانی شرکت است و باید در این مسیر حرکت کرد. شاید در برخی مواقع و جلسات برای احقاق حقوق همکاران با برخی مدیران شرکت به چالش میرسیم. در حقیقت موظفیم در این جایگاه به سمت پرسنل نگاه کنیم. ابتدا بندها و راهکارهای قانونی و زیربندها را در نظر بگیریم سپس به سمت قسمتهای دیگر گام برداریم.
در خصوص صدور احکام هم باید گفت که تاکنون حدود ۶۴۰۰ احکام تهیه شده است، باید مشخص شود چند درصد آن اشتباه است و دلیل اشتباه در آنها چیست؟ اگر مصادیق آن ارایه شود، حتما رسیدگی میکنیم و قطعا آقای دلوریانزاده به دنبال اصلاح سیستم است. قطعا خطا در سیستم وجود دارد و هیچ سیستمی بدون خطا نیست، ولی مهم این است كه شجاعت داشته باشیم و آن را بپذیریم، علت را بررسی و عذرخواهی کرده و آن را رفع کنیم.
درست گفتید که دغدغه خاطر کارکنان نباید حوزه اداری باشد بلکه باید از همه تبصرهها و بندها استفاده شود تا سطح دریافتی شرکت فرودگاهها را ارتقا دهد. مجبوریم در قالب چهارچوب مدیریت خدمات کشوری باشیم، در قالب این چهارچوب پیشینیان ما اقدامات خوبی داشتند و توانستند احکام را اصلاح کنند و جای تشکر دارد. در دوره جدید هم آقای دلوریانزاده سعی کردند از پتانسیل مدیریت خدمات کشوری استفاده کند اما ظرفیت قانونی محدود است.
در واقع ما در شرکتی فعالیت میکنیم که در برخی مواقع وظایفی فراتر از قانون داریم اما باید در محدوده قانون گام برداریم. بنابراین، سعی شد تا قانون خاص نوشته شود و قانون خاص ظرفیت استفاده از پتانسیلها را فراهم میکند و حقوقها منطقی میشود. در واقع هر فردی که در مسیر رسیدن به اهداف شرکت تلاش بیشتری کرده است، دریافتی بیشتری خواهد داشت. هر فردی که کارش را انجام میدهد درآمد خودش را دارد. در نظر داریم در مسیر رسیدن به اهداف شرکت به شایستگان رسیدگی خوبی کنیم. در قانون خاص، افراد معطل یا بیكار نداریم و هر كس بر اساس نقشی كه در درآمدزایی و تحقق اهداف شركت بر
عهده دارد٬ براساس درصد تحقق آن، از شركت برداشت خواهد داشت.
جناب دلوریانزاده وعده داده بودند که از ابتدای مهرماه قراردادهای کارکنان قراردادی تجمیع میشود. چند روزی تا ابتدای مهرماه فرصت داریم آیا به افرادی که قرار است مشاغلشان واگذار شود، اطلاع داده شده است؟ وضعیتآنها به لحاظ حقوقی و جایگاه چگونه خواهد بود؟
آقای دلوریانزاده هر قولی دادند حتما انجام میشود اما فعلا مشاغل یا نیرویی به هیچ شرکتی واگذار نمیشود و بحث واگذاری نداریم و مشابه سال قبل استمرار قراردادها وجود دارد. همه قراردادهای همکاران به شکل سال گذشته خواهد بود. یعنی قراردادهای معین به روال سابق خود و قراردادهای مشخص به شکل گذشته خود برقرار است.
در زمان گذشته دو بخشنامه در این حوزه بود. طبق یک بخشنامه شرکت باید حقوق قبلی را کاهش میداد که شركت برای كمك به همكاران این حقوق ها را کاهش نداد و به نفع عدهای از همکاران شد. در حال حاضر موضوع قرارداد همکارانی است که حقوق کمتری دریافت میکنند و ما به دنبال طرح مطالعاتی برای یکسانسازی قراردادهای آنها هستیم اما با تصویب قانون خاص شرایط تغییر میکند، بر اساس قانون خاص حرکت میکنیم و دیگر افراد قراردادی نخواهیم داشت و تمامی کارکنان پیمانی و رسمی میشوند. در حقیقت، قانون خاص شدن باعث می شود دریافتیها منطقی و بر اساس شایستگی ها باشد.
احکام کارکنان پیمانی مدت زیادی است در گزینش مانده است، آیا مساله حقوقی و آرای دیوان عدالت اداری در این خصوص موثر بوده است؟
پاسخ این موضوع با مسئول گزینش است كه حتما دلایلش را هم دارند و توضیح خواهند داد. در حوزه ما فکر نمیکنم حکمی مانده باشد، اگر هست اعلام کنند تا بررسی شود.
اعمال مدرک تحصیلی کارکنان جدید الاستخدام که پیش از این وضعیت قراردادی داشتند، چه زمانی صورت میگیرد؟
بخشی افراد، قراردادی با شركت دارند که مفهوم این قرارداد این است كه «در یک دوره زمانی مشخص برای یک وظیفه مشخص با یک حقوق مشخص مشغول به کار شدهاند» یعنی بودجه آن طراحی شده و قابل تغییر نیست. لذا در صورت ارتقای مدرک٬ پروسه اصلاح بودجه طولانی است و در صورت نیاز به این سطح از تحصیلات برای این نوع قرارداد، اول دوره بعد به شرط هماهنگی و نیاز شرکت اعمال میشود.
البته در برخی مشاغل ارتقای فعالیت تخصصی قابل اعمال است اما اعمال مدرک تحصیلی غیر تخصصی قطعا امکانپذیر نیست. اعمال مدرک برای برخی کارها تعریف شده و کمیته سرمایه انسانی آن را تایید میکند. این اقدام در دست افراد نیست بلکه سیستم و آییننامهها تعیین کنندهاند.
نظر شما در خصوص نیروهای حجمی که با حقوق یک میلیون و سیصد هزار تومان کار میکنند و در کنار آن دغدغه بیمه تکمیلی هم دارند٬ چیست؟
اکنون هزینه بیمه تکمیلی برای یک نفر ۱۲۰ تا ۱۳۰هزار تومان در ماه است اما هزینه بیمه تکمیلی شرکت برای هر فرد ۵۰ هزار تومان میشود و بیش از ۵۰ درصد حق بیمه کارکنان را شرکت فرودگاهها تقبل میکند. یعنی شرکت به هر نفر یارانه بیمهای با رقم ۷۰ هزار تومان پرداخت میکند. باید توجه داشت كه بیمه تكمیلی یكی از هزینهزاترین نوع بیمهها برای شركتهای بیمهای است. ضمن اینکه بیمه كردن نیروهای حجمی از دست ما خارج است چراکه ما با شركتهای آنها قرارداد داریم٬ بنابراین این شركتها باید خود اقدام کنند.
آیا امکان خرید مسکن با حمایت و همکاری شرکت برای کارکنان وجود دارد؟
دو دغدغه اصلی کارکنان دندانپزشکی و مسکن است، اگر این دو موضوع حل شود خیلی از دغدغهها از بین میرود. برای دندانپزشکی باید با یک طرح ویژه دندانهای همکاران ترمیم شود. بحث مسکن جدی است و افراد با داشتن مسکن بسیاری از مشکلاتشان حل میشود. دكتر مهآبادی و دكتر باقریان برای تامین مسکن کارکنان نگاه مثبتی دارند اما تامین مسکن افراد بدون همکاری آنها امکانپذیر نیست.
چراکه دوستان اگر بخواهند صاحبخانه شوند باید از صفر شروع کنند و یک نگاه پارادایمی است. لذا بخشی از آن به همکاری ما و بخش از آن به همکاری کارکنان نیاز دارد. البته چند منطقه را مورد بررسی قرار دادیم اما در حوزه قیمت به تفاهم نرسیدیم. امیدواریم بتوانیم در این زمینه کاری انجام دهیم. در حقیقت، تامین مسکن کارکنان را در سه سطح مورد توجه قرار دادیم که تامین مسکن هر سطح امکانات جانبی و همكاریهای بخشهای دیگر را میطلبد و فقط در اختیار این حوزه نیست.
آیا ساعت کار بانوان کاهش مییابد؟
این موضوع بر اساس قوانین در حال اجراست. طبق قوانین افرادی که بیماری خاص دارند میتوانند از ظرفیت قانون بهره ببرند مانند از کار افتادگی. اگر فردی با بیماری خاص نمیخواهد از ظرفیت از كارافتادگی استفاده کند، ما راهکار قانونی دیگری برای کمک به آنها نداریم.
آیا برنامهای برای یکسانسازی پرداخت رفاهیات به کارکنان مجرد و متاهل دارید؟
همه باید یکسان شوند اما هنوز به وفاق نرسیدیم. معتقدم همه باید بهطور منظم سازمانی سرکار حاضر شوند و این نظم سازمانی برای همه هزینه دارد، نه برای فقط بعضیها.
چرا هزینه سفر و لباس میان نیروهای معین، مشخص و پیمانی تفاوت زیادی دارد؟
قاعدهای از گذشته بود و دخالتی بر آن نداشتم البته در این زمینه ابلاغ کردم که پرداخت شود. در همه سازمانها در ابتدای سال تنظیم بودجه صورت میگیرد، بلوکی از بودجه در اختیار حوزه مربوطه قرار میگیرد و بر آن مدیریت میکنند. باید روی سیستم شرکت فرودگاهها در این زمینه کار شود، اکنون اختیار در ابلاغ رفاهیات متناسب با جاهای دیگر، در اینجا وجود ندارد که باید پیگیری شود.
با توجه به اینکه ایرلاینها حدود یک هزار میلیارد تومان به شرکت فرودگاهها و ناوبری هوایی ایران بدهکارند. چرا کارکنان این شرکت نمیتوانند از سهمیه بلیت مانند سنوات گذشته استفاده کنند. تهاتر چطور؟
همچنین امکان تهاتر بر سر مطالبات فراهم نیست زیرا این مطالبات باید وارد خزانه کشور شود. در غیر این صورت تخلف محسوب شده و کار به نهادهای نظارتی کشیده میشود.
یکی از همکاران از دیوان عدالت اداری رای آورده است که صرفا برای این شخص اعمال شده٬ آیا میتوان این رای میتواند وحدت رویه باشد و برای دیگران هم اعمال شود؟
یک حکم برای یک فرد برای یک شغل صادر شده است. راهکارهای آن بررسی شده است و به راهکارهایی رسیدیم که بتوانیم نهایی کنیم. قطعا هر کس دیگری بخواهد حکم مشابه را بگیرد در کشور امکانپذیر نیست. البته نگاه مثبتی در این زمینه داریم و آن رای را برای یک نفر اجرا کردیم اما این رای وحدت رویه نیست. بنابراین کار سخت و زمانبری است، به طور عادی نمیتوان عمل کرد و باید با دقت پیش رفت که کار خراب نشود.
چرا بخشنامه ۱۰۰/۴۸۴۶ مورخ ۸۶/۱/۲۰ در خصوص پرداخت حقوق کارکنان قرارداد مشخص٬ همسطح با حقوق کارکنان پیمانی اجرا نشده است؟
با اجرای این قانون٬ حقوق بسیاری از همکاران کاهش مییافت و نمونههای آن محاسبه شد. بنابراین اجرا نکردیم.
چرا رای ۵۵۵ دیوان عدالت اداری در جهت پیمانی شدن کارکنان با سابقه کاری زیاد اجرایی نشده است؟
تمام کسانی که بر اساس رای ۵۵۵ دیوان عدالت اداری حکم تبدیل وضع آنها وجود دارد٬ به امور اداری ابلاغ شده و باید تبدیل وضع شوند.
نظام مدیریت شرکت چه زمانی میخواهد از روابطش برای حل قدری از مشکلات رفاهی همکاران اقدام کند؟
ما از امکاناتی که دیگران دارند میتوانیم استفاده کنیم و نیز امکاناتمان را در اختیار آنها قرار دهیم. در این زمینه با چند سازمان صحبت کردیم و در دستور کار قرار خواهیم داد.
استفاده از امکانات ورزشی باشگاه شرکت منوط به پرداخت حق ورودی است، چرا شرایط را برای کارکنان این شرکت آسان نمیکنید؟
طبق قانون داشتن ورزشگاه و مهمانسرا غیرقانونی است. طبق مصوبه هیات مدیره، مجموعه ورزشی واگذار و مقرر شد در این واگذاری شرایط آن بهتر شود. باید گزارش از واگذاری آن ارایه شود تا دید نتیجه واگذاری به نفع همکاران بوده و سیستماتیک شده است یا نه و بعد تصمیمگیری شود.
ولی اینکه پولی بابت ارایه خدمات گرفته نشود امکانپذیر نیست. زیرا هزینه نگهداری این مجموعه بزرگ ورزشی فارغ از خرید تجهیزات، ۷۰ – ۸۰ میلیون تومان بابت نگهداری از ورزشگاه در ماه لازم است. شرکت نمیتواند این هزینه را بپردازد. بنابراین بخش خصوصی وارد کار شد تا این موضوع را حل کند و باشگاه و استخر اختصاصیسازی شد.
پاداش شش ماهه بر اساس بخشنامه ۱۴ سال پیش است، معیار پاداش در شرکت فرودگاهها بر اساس دریافتی حکم درست است؟
از این پس معیار پاداش بر اساس عملکرد نیروهای کلیدی است. یعنی پاداش بر اساس نقش افراد در درآمد و اهداف شرکت ارزیابی میشود. سیستم ارزیابی طراحی شده و بر اساس این سیستم از این به بعد كلیه رفاهیات اقدام خواهد شد.
در خصوص اصلاح وضعیت کارکنان از لحاظ معیشتی و ارتقای سازمانی توضیح دهید.
آقای دلوریانزاده باید برای بحث رفاه همکاران فکری کنند. کار مهمی است، ولی همكاری همه بخشها را میطلبد.
برای انتخاب افراد از حوزههای مختلف شرکت فرودگاهها در سطح مدیریت کلان چه امکانی میتوان در نظر گرفت؟
انتخاب مدیران کلان در سطح هیات مدیره بر عهده وزیر و مجمع است. در شرکت هم زمینه برای ارتقای همکاران در حوزههایی که مشغولند باید فراهم شود. اکنون یکصد مدیری که قرار است آموزش ببینند و پرورش یابند، از همه حوزهها انتخاب شدهاند و در این مسیر قدم های خوبی برداشته شده است.
قرارداد کارکنان معین چگونه خواهد شد؟
فرمتهای لازم برای شروع یکسانسازی قراردادهای معین و مشخص آماده شده بود. اکنون واگذاری مشاغل متوقف شده است٬ البته یکسانسازی در دستور کار قراردارد ولی تصمیم قطعی آن باید در مجمع گرفته شود. برای تحقق این موضوع باید منتظر بود. امنیت شغلی همکاران سرجایش هست و اگر همكاری قرار باشد از این شرکت بیدلیل برود، من نخستین نفر خواهم بود