| کد خبر ۳۲۷۲۹۶
کپی شد

◄ ضرورت گذار از پراکندگی نهادی به هم افزایی اقتصادی در زیست بوم ملی لجستیک و کریدورها

مهدی قدمیاری با بررسی تفاوت میان تشکل‌ های صنفی و ساختارهای کنسرسیومی، توسعه کریدورهای ملی را مستلزم سازمان‌ دهی ظرفیت‌ ها در قالب زیست‌ بوم‌ های لجستیک می‌ داند. وی بر ضرورت تجمیع سرمایه و توان اجرایی برای ارتقای جایگاه ترانزیت ایران تمرکز دارد.

ضرورت گذار از پراکندگی نهادی به هم افزایی اقتصادی در زیست بوم ملی لجستیک و کریدورها
تین نیوز |

توسعه کریدورهای ترانزیتی و لجستیکی، صرفاً به زیرساخت، تعدد شرکت ها یا تشکیل نهادهای تخصصی وابسته نیست؛ بلکه مستلزم هم راستاسازی راهبردی بازیگران، تجمیع ظرفیت ها و ایجاد پیوند مؤثر میان سرمایه، زیرساخت، خدمات، بازار و عملیات است.

زیست بوم، تشکل یا مجموعه ای از اعضای یک سازمان نیست؛ شبکه ای از ذی نفعان مستقل و مکمل است که در آن صاحبان کالا، سرمایه گذاران، شرکت های حمل ونقل، بنادر، راه آهن، پایانه ها، بانک ها، بیمه گران، شرکت های فناوری، نهادهای حاکمیتی و مراکز علمی، از طریق همکاری اقتصادی و تقسیم نقش در زنجیره ارزش به یکدیگر متصل می شوند.

تشکل ها و انجمن های تخصصی، وظیفه نمایندگی اعضا و پیگیری مطالبات صنفی را دارند. اتاق بازرگانی و کمیسیون های آن نیز بستر گفت وگو، سیاست پیشنهادی و تعامل بخش خصوصی با حاکمیت اند. این نهادها ضروری و اثرگذارند؛ اما کارکرد نمایندگی و مطالبه گری آنها با سازمان دهی سرمایه، ایجاد ظرفیت مشترک و اجرای عملیات اقتصادی تفاوت دارد. ذی نفعان یک زیست بوم نیز بسیار فراتر از اعضای یک تشکل هستند.

در این میان، فعالیت کنسرسیومی یک ضرورت راهبردی برای اقتصاد لجستیک است؛ زیرا توسعه کریدورها به سرمایه گذاری های بزرگ، تقسیم ریسک، تجمیع توان تخصصی، اتصال شیوه های حمل ونقل و ارائه خدمات یکپارچه نیاز دارد. کنسرسیوم با سازمان دهی مشارکت اقتصادی و عملیاتی، امکان عبور از ظرفیت های پراکنده و اجرای پروژه هایی فراتر از توان منفرد بنگاه ها را فراهم می کند. این ساختار نه یک انجمن صنفی است و نه صرفاً یک شرکت یا هلدینگ چندمنظوره؛ بلکه سازوکاری برای هم افزایی سرمایه، ظرفیت و قدرت اجراست.

کنسرسیوم کریدور شمال–جنوب و شرق با مشارکت حدود ۱۰۰ سهامدار حقیقی و حقوقی، حضور بخش خصوصی و ظرفیت های نهاد های ملی و سازمان دهی در قالب سه شرکت هلدینگ ثبت شده با شخصیت حقوقی مستقل، بر همین مبنای مشارکت و تجمیع ظرفیت ها شکل گرفته است. مأموریت راهبردی این ساختار، پیوند دادن توان مالی، تخصصی، زیرساختی و عملیاتی در زنجیره لجستیک، ترانزیت و کریدورهاست.

البته کنسرسیوم به تنهایی تمام زیست بوم ملی نیست؛ بلکه می تواند هسته ای اقتصادی و عملیاتی برای توسعه و اتصال آن باشد. زیست بوم زمانی تحقق می یابد که نهادهای حاکمیتی، تشکل ها، بنگاه ها، سرمایه گذاران و سایر ذی نفعان، ضمن حفظ استقلال خود، در چارچوب حکمرانی شبکه ای و همکاری مؤثر به یکدیگر متصل شوند.

چالش اصلی ایران، صرفاً کمبود زیرساخت یا نهاد نیست؛ پراکندگی ظرفیت ها و ضعف در تبدیل آنها به قدرت اقتصادی و عملیاتی یکپارچه است. مزیت جغرافیایی کشور زمانی به مزیت رقابتی کریدوری تبدیل می شود که سرمایه، خدمات، اپراتوری و بازار در یک معماری هماهنگ قرار گیرند؛ معماری ای که هم زمان به توسعه ترانزیت، خلق ارزش افزوده، تاب آوری زنجیره تأمین و ارتقای جایگاه منطقه ای ایران کمک کند.

تشکل نماینده اعضای خود است؛ اتاق و کمیسیون بستر گفت و گو و سیاست پیشنهادی اند؛ کنسرسیوم ظرفیت ها را برای اقدام اقتصادی مشترک سازمان دهی می کند؛ و زیست بوم، شبکه فراگیر همه این بازیگران و سایر ذی نفعان است. گذار از پراکندگی نهادی به هم افزایی اقتصادی، شرط تبدیل ظرفیت های لجستیکی کشور به قدرت عملیاتی و رقابت پذیری کریدوری است.

* مهدی قدمیاری پژوهشگر و تحلیلگر حوزه کریدورها، ترانزیت و لجستیک

آخرین اخبار حمل و نقل را در پربیننده ترین شبکه خبری این حوزه بخوانید
ارسال نظر
  • دیدگاه های ارسال شده توسط شما، پس از تایید تین نیوز، تا ۲۴ ساعت بعد منتشر خواهد شد.
  • تین نیوز نظراتی را که حاوی توهین یا افترا است، منتشر نمی‌کند.
  • پیام هایی که به غیر از زبان فارسی یا غیر مرتبط باشد منتشر نخواهد شد.
  • انتشار مطالبی که مشتمل بر تهدید به هتک شرف و یا حیثیت و یا افشای اسرار شخصی باشد، ممنوع است.
  • جاهای خالی مشخص شده با علامت {...} به معنی حذف مطالب غیر قابل انتشار در داخل نظرات است.
  • در نوشتن نظرات، لطفا بعد از هر کلمه، یک فاصله خالی بگذارید.
  • در انتقال تخلفات دستگاه‌ها، موارد تخلف را با ضمیمه نمودن اسناد تخلف به آدرس info@tinn.ir ارسال نمایید تا امکان پیگیری بصورت مستند فراهم شود.