| کد خبر ۶۰۸۲۵
کپی شد

پاسخ محسن هاشمی به شایعات حضورش در انتخابات مجلس: بستگی به شرایط دارد

پاسخ محسن هاشمی به شایعات حضورش در انتخابات مجلس: بستگی به شرایط دارد
|

وبلاگ تین نیوز | محسن هاشمی پسر ارشد آیت‌ا... هاشمی است كه بسیاری از ویژگی‌های پدر را دارد، از جمله صبوری و بارها هم این صبر را نمایان كرده است. محسن هاشمی سال‌های زیادی مدیریت متروی تهران را بر عهده داشت كه با دخالت دولت قبل ترجیح داد این سمت را به فرد دیگری بدهد تا امور مردم درگیر چالش‌های سیاسی نشود.

پس از آن به دانشگاه آزاد رفت و در آنجا معاونت عمرانی را عهده‌دار شد. محسن هاشمی عضو شورای مركزی حزب كارگزاران است اما آنچنان تمایل ندارد كه فعالیت‌های سیاسی او پررنگ شود. چند روز پیش بود كه به نقل از او خبری مبنی بر كاندیداتوری‌اش در انتخابات مجلس منتشر شد اما اكنون آن خبر را به‌طور كامل صحیح نمی‌داند و می‌گوید كه با توجه به دعوت‌های زیادی كه از او شده است با در نظر گرفتن شرایط كشور تصمیم نهایی را خواهد گرفت.

حكم مهدی هاشمی، انتخابات مجلس دهم و عملكرد دوساله دولت موضوعاتی بود كه فرزند ارشد آیت‌ا... هاشمی به آنها پاسخ داد. متن كامل گفت‌وگو محسن هاشمی با «آرمان» را در ادامه می‌خوانید:

اخیرا خبر حضور شما در انتخابات مجلس منتشر شده است. آیا این خبر صحت دارد؟
همچنان كه قبلا‌ گفتم حضورم در انتخابات قطعی نیست. دعوت‌های زیادی صورت گرفته است اما تصمیم نهایی من برای ثبت نام بستگی به شرایط دارد. به دعوت‌كنندگان گفته‌ام حضور من در انتخابات وابسته به شرایط كشور است، اما در صورت نیاز ، خدمت به نظام را رد نمی‌كنم. متاسفانه مشكل كشور دعواهای سیاسی است كه بر مسائل مردم اولویت پیدا كرده است و به ویژه در ده سال اخیر وقت اصلی مسئولان به دعوا یا جواب دادن به دعواها گذشته است. لذا حال كه خداوند با همت مردم و دلسوزان واقعی انقلاب مجددا‌ مدیریت كشور را به ریل اصلی خود بازگردانده است، اعتدالیون و اصلاح‌طلبان معتدل نباید به دنبال انتقام‌گیری و كینه‌توزی سیاسی باشند چون دوباره همان تنش‌ها در كشور تكرار می‌شود.

پس تكلیف سیاست‌ورزی و سیاست‌بازی گروه‌های سیاسی برای كسب قدرت چه می‌شود؟
درست است كه سیاست به معنی مبارزه برای كسب و نگهداری قدرت است، اما اصولی هم دارد. زیرا در همه دنیا، سیاست، ابزاری برای اداره موثركشور است، اما متاسفانه در ایران این فرهنگ جا افتاده كه سیاست ابزاری برای تسویه حساب‌های شخصی و گروهی است و میدان كینه‌توزی و انتقام جویی شده است. متاسفانه بعضی از بزرگان نیز به آن دامن می‌زنند.

باید یاد بگیریم كه احساسات و خوشامد یا بدآمدن رجال سیاسی از همدیگر را از اولویت مسائل مدیریتی پایدار كشور خارج كنیم. اگر اصلاح‌طلبان به دنبال بازگشت به قدرت برای گرفتن انتقام وتسویه حساب مصائبی كه در ده سال گذشته سر آنها آمده باشند، شكست شان از همین حالا قطعی است. باید به‌دنبال حل مسائل كشور ومعیشت مردم باشند و برای این هدف مهم باید بتوانند با بقیه تعامل كنند و كم‌كم خود را برای اهداف توسعه پایدار كشور و واقع گرایی آماده فعالیت نمایند. بسیاری از كینه‌توزی‌ها ودعواها به خاطر آن است كه ما شخصیت یك فرد را با عملكرد سازمان زیرمجموعه او گره می‌زنیم و اگر آن سازمان بد عمل می‌كند آن را به حساب شخصیت بد و غرض‌ورزی آن مدیر و شخص مسئول می‌گذاریم در حالی كه در اكثر موارد این‌طور نیست و عملكرد سازمان تابع بسیاری از عوامل فراتر از قدرت و اختیار رئیس و مسئول است.

مثالی می‌زنم، در طول ده سال گذشته من وخانواده‌ام وحتی شخص آیت‌ا... هاشمی آسیب فراوانی از عملكردهای جهت‌دار و تخریب‌ها و تهمت‌های ناجوانمردانه خوردیم وتحمل كردیم. آقای ضرغامی كه من بیش از 25 سال است او را می‌شناسم. در صنایع موشك‌سازی همكار بودیم و می‌دانم خود او در باطن از بسیاری از دروغ هایی كه به آیت‌ا... هاشمی و فرزندان ایشان نسبت داده می‌شد راضی نبود. گرچه آقای ضرغامی هم بی‌تقصیر نبود اما الان نباید نسبت به ایشان كینه و كدورتی داشته باشم، فكرمی كنم آیت‌ا... هاشمی هم همین گونه است و با وجود انتقاداتی كه به برخی از دستگاه‌ها دارند، حساب عملكرد این دستگاه‌ها را از دیگران جدا می‌دانند، اما افراد تندرویی كه بعضا مسئول هم هستند کارهایی انجام داده‌اند، بنابراین ایشان با وجود همه این مسائلی كه در چند سال اخیر اتفاق افتاده است همواره با سعه‌صدر رفتار كرده است. من نیز بسیاری از همكاران و دوستان قدیم را كه در جبهه مقابل قرار می‌گیرند را مقصر واقعی نمی‌دانم. درباره اصلاح‌طلبان در طول سال‌های 76 تا 84 نیز چنین است.

پس چینش نیروهای سیاسی همكار را چگونه می‌بینید؟
خط كشی بین اصلاح‌طلبان میانه رو و اصولگرایان معتدل معنایی ندارد. اگر قرار است ما امثال آقای لاریجانی را به خاطر عملكرد 10 سال گذشته حذف كنیم، باید خیلی از اصلاح‌طلبان را هم در اواخر دهه هفتاد و اوائل دهه80 که تندرویی‌هایی كردند و منجر به روی كار آمدن تفكر احمدی‌نژادی شد، حذف كنیم، برعكس باید از اعتدال ومیانه روی هرفردی استقبال كرد و به جای گذشته‌گرا بودن، آینده‌گرا باشیم. می‌بینیم كه آقای ناطق هم با وجود ظلمی كه به او در گذشته شد برای اعتلای كشور جوانمردانه بعضی از ناجوانمردی‌ها را فراموش كرده است و با تمام فشاری كه از بعضی از قدرتمندها بر او وارد می شود باز هم به وظایف خود در این مسیر عمل می‌كند.

یكی از اتفاقات مهم كشور در طی این ماه‌ها توافق هسته‌ای بود كه میان ایران و كشورهای 1+5 صورت گرفت. چقدر این توافق را در پیشرفت كشور موثر می‌دانید؟
توافق هسته‌ای نیز می‌تواند محور همان وحدت ملی باشد كه آیت‌ا... هاشمی در سال 1388 در نماز جمعه و بارها در سخنان بعدی مطرح كرد. اگر فارغ از مسائل جناحی و تعصبات به این موضوع نگاه كنیم می‌بینیم كه واقعا كشور دستاورد مهمی به دست آورده و از پرتگاه خطرناكی عبور كرده است و آنچه را كه حق او بوده به دست آورده است. البته برخی نمی‌خواهند این موضوع به نفع اعتدالیون تمام و ثبت شود و از این سو اعتدالیون هم نباید مساله را جناحی كنند، باید آن را به اسم نظام تمام كنند تا بتوان مسائل روابط خارجی كشور در ابعاد مختلف را حل كرد. اگر دوراندیشی رهبرمعظم انقلاب و تخصص رئیس‌جمهور و همكارانش در وزارت‌خارجه و شورای امنیت و وزارت اطلاعات نبود به اینجا نمی‌رسید.

مساله كشور ما روی كار آمدن اصولگرایان واصلاح‌طلبان نیست، بلكه 3میلیون بیكار، 2میلیون معتاد، وجود بیش از 20درصد جامعه زیر خط فقر، نابودی محیط زیست، بحران آب، ورشكستگی صنعت، اقتصاد زیرزمینی، فرار سرمایه، ركود و بحران هویت نسل جوان و از این نوع مسائل است و مشخصا با این روندی كه ما در ده سال گذشته داشتیم نه تنها این مسائل حل نمی‌شود بلكه اضافه می‌شود. باید به فكر حل این مسائل باشیم. آنها كه من را برای شهرداری كاندیدا كردند واقعا‌ اهداف سیاسی نداشتند. دنبال استفاده از تخصص من كه در طول 20سال در حمل و نقل عمومی انبوه‌بر پیدا كرده بودم، برای تهران بودند تا مشكل حمل و نقل تهران و در نتیجه محیط زیست و آلودگی هوا در حداقل یك یا دو دوره حل شود. با ارتباط مثبتی كه با دولت به وجود آمده بود این كار واقعا‌ امكان پذیر بود. برای مثال درباره شهر تهران كه من خود حدود دو دهه به طور مستقیم درگیر مدیریت شهری وحمل‌ونقل آن بودم، شاهد روند خطرناكی هستیم و آن ركود ساخت زیربناهای حمل و نقل انبوه بر، بحران آلودگی هوا و هزاران مساله و معضل دیگر است و البته مسئولیت این موضوع را نباید تماما به گردن شهردار تهران یا شورای شهر یا دولت بیندازیم، بلكه باید روندها و تصمیمات نادرست را شناسایی و از آنها اجتناب كرده و به سمت راه‌حل‌های درست برویم.

در دولت چطور؟
بخش عمده‌ای از سرمایه‌های ایران و مردم در بخش‌های گوناگون در حال از بین رفتن است. به‌طور مثال بخشی از ذخایر نفتی در مخازن مشترك و ذخایر گاز ایران در حال سوختن در سرچاه وبخشی هم توسط قطری‌های و سایر كشورهای همسایه در حال برداشت است و صنعت نفت به‌جای داشتن حمایت برای حل مساله، تبدیل به میدان برخورد جناحهای رقیب شده است یا بخش عمده‌ای از ظرفیت سیستم حمل ونقل كشور كه می‌تواند توسعه یابد درآمد زایی كند و معضلات اساسی مثل تصادفات، سوانح و اتلاف سوخت و را حل كند، معطل مسائل مدیریتی وسیاسی مانده است.

توضیحات شما در حوزه اقتصادی است. تاثیرات توافق در حوزه‌های سیاسی و اجتماعی را چطور تعریف می‌كنید؟
در فضای سیاسی هم به نظر می‌رسد گذشت و پایان كینه‌توزی و تسویه حساب راه‌حل بن‌بست فضای سیاسی كشور باشد، نمی‌شود ما معیاری را بگذاریم كه اكثر مسئولان سابق و فعلی كشور را مساله‌دار جلوه دهیم و بخش زیادی از جامعه را كه هواداران این مسئولان هستند در برابر نظام قرار دهیم وهزینه را به نظام تحمیل كنیم، به نظرم تنها راه‌حل خاتمه مساله پایان دادن به دعوای گذشته با نگاه وحدت بخش به آینده است.

آیت‌ا... هاشمی چه دیدگاهی در این موضوع دارند؟
تا جایی كه من می‌دانم موضع اصلی آیت‌ا... هاشمی، حل مساله مردم و حفظ كشور و نظام است و مسائل شخصی و خانواده ایشان برایشان در درجه دوم قرار دارد و به همین خاطر دیدیم كه ایشان هم در انتخابات ده سال قبل و هم در مسائل قبل از انتخابات 1384 در عین اینكه نظرشان را گفتند، پیگیری نكردند و درباره عدم تایید صلاحیت خود در انتخابات گذشته هم سكوت وتحمل كردند و درباره پرونده مهدی هم سكوت می‌كنند، كه خدای نكرده مسائل شخصی ایشان وخانواده منجر به ضربه خوردن به انقلاب و ایران نشود، هرچند حرف‌های زیادی برای گفتن دارند و داریم. البته موضع آیت‌ا... هاشمی كه در ماه مبارك رمضان هم اعلام كردند، سكوت در این موضوع است، تا تندروها به این بهانه که در كشور در مرحله حساس اجرای توافق است، دعوا وتنش ایجاد نكنند. اگر این رویه یك مبنا در كشور بشود كه مسائل شخصی در درجه دوم وبعد از مصالح جامعه قرار گیرد بسیاری از معضلات واتفاقات قابل حل است.

با توجه به گذشت دو سال از دولت آقای روحانی چه نمره‌ای به او می‌دهید؟
با توجه به اینكه از دانشگاه در دوره نخست‌وزیری مهندس موسوی در زمان جنگ تحمیلی و دفاع مقدس به صنایع موشكی سپاه و در دولت هاشمی‌رفسنجانی رئیس بازرسی ویژه و رئیس دفتر رئیس‌جمهور و در دولت اصلاحات و احمدی‌نژاد رئیس هیات‌مدیره و مدیرعامل شركت راه‌آهن شهری تهران و حومه (مترو) بودم و هم‌اكنون در دولت آقای روحانی خوشبختانه در انتهای 28‌سال خدمت، به دانشگاه برگشتم می‌توانم در نمره‌دهی بهتر شركت كنم ولی باید بگویید كه در چه زمینه ای؟!

برای مثال عملكرد اقتصادی دولت یازدهم را چگونه می‌بینید؟!

البته من اقتصادی نیستم و باید این موضوع را از اقتصاددانان سوال كنید، ولی به عنوان یك شهروند و مدیر اجرایی می‌توانم اولویت‌های اقتصادی كشور را شمرده و نظر بدهم. برای حل مشكل اشتغال و ایجاد شغل كه اولویت اول مردم است، حمایت از تولید و افزایش آن اهمیت بسزایی دارد، این موضوع مهم می‌تواند باعث حل مشكل گرانی و تورم هم بشود. لذا برای تقویت تولید ملی باید واردات كنترل شده باشد و كالاهای ساخته شده كمتر وارد شود. موضوع دوم طرح‌ها و پروژه‌های عمرانی توسعه‌ای كشور است كه هم مشكل كشور را در درازمدت حل می‌كند و رفاه و آسایش برای مردم می‌آورد و هم مشكل اشتغال را حل می‌نماید.

برای این منظور ابتدا اولویت‌بندی این پروژه‌ها كه تعداد ناتمام‌ها زیاد است، لازم است و برای به نتیجه رساندن آن باید به سرمایه‌گذاران داخلی و خارجی اهمیت دارد تا به كمك دولت بیایند. دولت‌ در این دو سال عمدتا به سیاست خارجی پرداخته است. ضمن اینكه برنامه‌ریزی برای آینده نیز كرده است. باید دید در دو سال مانده به انتهای دولت، برای اشتغال، تولید و طرح‌های زیربنایی چه می‌كنند؟ در این موارد تابه‌حال نمره قابل قبولی نمی گیرد. البته 14 از 20 می‌توان داد. ولی توقع مردم بالای 17 می‌باشد، كه اگر به آن دست نیابد برای دور دوم دچار مشكل رأی خواهد شد. انتظارها بعد از توافق هسته‌ای به‌شدت بالا می‌رود و دولت باید بتواند آن‌ها را برآورده كند، لذا توصیه می‌كنم كه از نیروهای جوان‌تر و باانگیزه‌تر استفاده شود. 

اخیرا‌ گردهمایی كارگزاران برگزار شد و جنابعالی نائب رئیس شورای مركزی این حزب هستید. میزان تاثیرگذاری حزب كارگزاران را چه‌اندازه می‌بینید؟
حزب كارگزاران سازندگی ایران كه در سال 1374 مطرح شد، چند سال بعد به‌طور قانونی ثبت شد. در طول 20 سال گذشته فراز و نشیب هایی را داشته است ولی امروز خود را آزادیخواه، معتدل، متدین، توسعه گرا، عدالت خواه، اصلاح طلب و صلح طلب می‌داند و از اصولی حمایت می‌كند كه در گردهمایی اخیر مشخص و تاكید شد كه تعداد آن به 40 اصل رسید. این اصول در اندیشه سیاسی، دینی، اقتصادی، اجتماعی، حقوقی، سیاست داخلی و خارجی تعریف می‌شوند كه هر یك از این موارد جای بحث جدّی دارد و متاسفانه در این مصاحبه كه طولانی شد نمی گنجد. ان شاءا... یك بار دیگر مفصل‌تر صحبت خواهم كرد.

گفتگو از: احسان انصاری

ارسال نظر
  • دیدگاه های ارسال شده توسط شما، پس از تایید تین نیوز، تا ۲۴ ساعت بعد منتشر خواهد شد.
  • تین نیوز نظراتی را که حاوی توهین یا افترا است، منتشر نمی‌کند.
  • پیام هایی که به غیر از زبان فارسی یا غیر مرتبط باشد منتشر نخواهد شد.
  • انتشار مطالبی که مشتمل بر تهدید به هتک شرف و یا حیثیت و یا افشای اسرار شخصی باشد، ممنوع است.
  • جاهای خالی مشخص شده با علامت {...} به معنی حذف مطالب غیر قابل انتشار در داخل نظرات است.
  • در نوشتن نظرات، لطفا بعد از هر کلمه، یک فاصله خالی بگذارید.
  • در انتقال تخلفات دستگاه‌ها، موارد تخلف را با ضمیمه نمودن اسناد تخلف به آدرس info@tinn.ir ارسال نمایید تا امکان پیگیری بصورت مستند فراهم شود.