| کد خبر ۲۳۳۹۰
کپی شد

دلایل برداشت‌های متفاوت از مذاکرات

|

تین نیوز | مذاکرات نیویورک، فرصت مطلوبی برای دیپلماسی هسته‎ای ایران به وجود آورد تا به موازات طرح موضوعات چند‌جانبه، مسائل دو‌جانبه نیز در فرآیند رسیدن به توافق عمومی بین ایران و کشورهای 1+5 به وجود آید.در شرایطی که تا زمان نهایی شدن موافقتنامه مشترک ایران و گروه 1+5 کمتر از 2 ماه دیگر باقی مانده است، در سفر نیویورک تیم دیپلماتیک وزارت امور خارجه، شرایط برای پیگیری ساز و کارهای نیل به توافق به‌وجود آمد؛ اما جهت‌گیری ایران و اعضای 1+5 در مورد تعداد سانتریفیوژها، جایگزینی سانتریفیوژهای نسل سوم و ایجاد گسست بین آبشارهای غنی‌سازی را باید در زمره اختلافات موجود در روابط ایران با کشورهای 1+5 دانست.
در این مرحله تلاش می‌شود تا موقعیت ایران به لحاظ قابلیت‎های تولیدی در روند غنی‌سازی اورانیوم کاهش یابد اما تجربه تعلیق فرآیند غنی‌سازی اورانیوم در سال 2003 بیانگر آن است كه آمریكا و جهان غرب هیچ‌گونه امتیاز واقعی در برابر انعطاف‌های راهبردی ایران ایجاد نمی‌كنند. در این شرایط حتی می‌توان این موضوع را مطرح كرد كه اگر ایران روند غنی‌سازی خود را در وضعیت تعلیق قرار دهد، آیا آمریكایی‌ها تمامی تحریم‌ها و محدودیت‌های اعمال‌شده علیه ایران را حذف خواهند كرد؟ ارزیابی‌های تاریخی سیاست راهبردی آمریكا بیانگر آن است كه انجام چنین اقدامی حتی در شرایطی كه ایران غنی‌سازی را در وضعیت تعلیق كامل قرار دهد، كار دشواری خواهد بود. این در حالی است که سیاست رسمی کشور در ادامه روند غنی‌سازی به موازات ادامه مذاکرات هسته‎ای قرار گرفته است. ایران اعتقاد دارد که راستی‌آزمایی هیچ مغایرتی با روند غنی‌سازی و ارتقای سانتریفیوژها ندارد. مذاكرات هسته‌ای ایران و كارگزاران دیپلماتیك كشورهای گروه 1+5 از 15 سپتامبر 2014 آغاز شد. طبعا فرآیند جدید مذاكرات هسته‎ای باید ماهیت ملموس، عینی و معطوف به حل موضوعات داشته باشد.  اما در روزهای آخر مذاکرات هسته‎ای در نیویورک، شاهد موضع‎گیری‎های متفاوت مقام‎های غربی در رابطه با پیشرفت مذاکرات بودیم؛ از یک طرف اشتاین مایر وزیر امور خارجه آلمان از نزدیکی بی‌سابقه مواضع طرفین به یکدیگر سخن می‌گوید و از طرف دیگر لوران فابیوس، وزیر امور خارجه فرانسه اعلام کرده که پیشرفت چشمگیری در گفت‌وگوهای هسته‌ای به وجود نیامده است. در این رابطه باید توجه کرد که مواضع کشورهای 1+5 نسبت به یکدیگر، هماهنگ است، اما در این بین تفاوت در پردازش موضوع وجود دارد. تمامی اعضای گروه بر کاهش قابلیت ایران در غنی‌سازی اورانیوم تاکید دارند؛ اما چگونگی و فرآیند نیل به این وضعیت متفاوت به نظر می‎رسد. به همین دلیل است که در مذاکرات دو جانبه ممکن است بعضی توافقات به وجود آید اما روندهای معطوف به مذاکرات چند‌جانبه، ماهیت کاملا متفاوتی خواهد داشت. این در حالی است که روند تصمیم‌گیری در قالب مذاکرات هسته‌ای، ماهیت جمعی دارد و بنابراین مذاکرات دوجانبه را نمی‌توان محور تصمیم‌گیری گروه 1+5 دانست.

ارسال نظر
  • دیدگاه های ارسال شده توسط شما، پس از تایید تین نیوز، تا ۲۴ ساعت بعد منتشر خواهد شد.
  • تین نیوز نظراتی را که حاوی توهین یا افترا است، منتشر نمی‌کند.
  • پیام هایی که به غیر از زبان فارسی یا غیر مرتبط باشد منتشر نخواهد شد.
  • انتشار مطالبی که مشتمل بر تهدید به هتک شرف و یا حیثیت و یا افشای اسرار شخصی باشد، ممنوع است.
  • جاهای خالی مشخص شده با علامت {...} به معنی حذف مطالب غیر قابل انتشار در داخل نظرات است.
  • در نوشتن نظرات، لطفا بعد از هر کلمه، یک فاصله خالی بگذارید.
  • در انتقال تخلفات دستگاه‌ها، موارد تخلف را با ضمیمه نمودن اسناد تخلف به آدرس info@tinn.ir ارسال نمایید تا امکان پیگیری بصورت مستند فراهم شود.