◄ هیچ مسئولی کمبود پارکینگ در تهران را گردن نمیگیرد!
برای مشاهده وضعیت بیسر و سامان پارک خودرو در تهران نیازی نیست به محدودههای مرکزی شهر بروید؛ کافی است از پنجره خانه یا محل کار خود نگاهی به کوچه و خیابان بیندازید تا عمق فاجعه را به خوبی درک کنید.
تهران سال هاست با بحرانی به نام کمبود پارکینگ دست و پنجه نرم می کند. این بحران دیگر تنها یک مسئله ترافیکی نیست و به یک معضل اجتماعی و حتی انتظامی تبدیل شده است. کافی است غروب ها سری به محله های مسکونی بزنید تا ببینید رانندگان چگونه چندین بار دور یک بلوک می چرخند، مقابل درِ خانه ها توقف می کنند، خودروها را روی پیاده رو یا در کوچک ترین فضای ممکن جا می دهند و در نهایت نیز با همسایه هایی که فضای جلوی منزلشان را پارکینگ اختصاصی قلمداد می کنند، وارد مشاجره می شوند.
این مشاجره ها دیگر به چند ناسزا و فریاد ختم نمی شود و در سال های اخیر بارها اخبار درگیری های خونین بر سر جای پارک منتشر شده است. نزاع هایی که گاهی با چاقوکشی، ضرب و جرح و حتی قتل پایان یافته اند. وقتی یک نیاز اولیه شهری به کالایی کمیاب تبدیل می شود، طبیعی است که تنش اجتماعی نیز افزایش پیدا کند. جای پارک در بسیاری از محله های تهران امروز از یک حق عمومی به امتیازی تبدیل شده که هر کس برای تصاحب آن می جنگد.
در خیابان های مرکزی شهر اوضاع پارکینگ به مراتب وخیم تر است و پارک دوبله و حتی سوبله خودروها در معابر شلوغ به منظره ای عادی تبدیل شده است. خودروهایی که بدون کوچک ترین نگرانی از جریمه پلیس یک لاین و گاهی دو لاین کامل خیابان را اشغال می کنند، ترافیک را تشدید کرده و عبور خودروهای امدادی را نیز با مشکل مواجه می سازند. پلیس راهور نیز نمی تواند این حجم تخلف را مدیریت کند و البته که جریمه کردن راهکار حل این مشکل نیست. عجیب تر آنکه در برخی نقاط، حاشیه بزرگراه ها، ورودی و خروجی ها و حتی روی پل ها نیز به پارکینگ غیررسمی خودروها تبدیل شده است. وضعیتی که علاوه بر بی نظمی، مخاطرات جدی ایمنی به همراه دارد.
با این حال، در میان تمام مدیرانی که هر کدام بخشی از مسئولیت مدیریت شهری را بر عهده دارند، کمتر کسی حاضر است مسئولیت این بحران را بپذیرد. کمبود پارکینگ سال هاست میان شهرداری، پلیس، شورای شهر و دستگاه های مختلف دست به دست می شود، اما راه حلی جدی برای آن ارائه نشده است.
بحران کمبود پارکینگ یا باید با روش دولتی و به صورت غیرانتفاعی حل و فصل شود یا مدل اقتصادی کارآمدی برای سودآور شدن پارکینگ سازی در تهران توسط مسئولان و سیاست گذاران تدبیر شود .
در این میان، شهردار تهران، علیرضا زاکانی، در ماه های اخیر با تصمیم هایی مانند رایگان کردن مترو تلاش کرده است تصویری از مدیریت خلاق و مسئله محور ارائه دهد. اما درباره یکی از ملموس ترین مشکلات روزمره شهروندان، یعنی کمبود پارکینگ، سکوتی قابل تأمل حاکم است.
شاید مانور دادن بر زیرساخت هایی که سال ها پیش توسط دیگران ساخته شده، ساده تر از طراحی و اجرای راهکاری نو برای بحرانی باشد که هر روز زندگی میلیون ها تهرانی را مختل می کند. مدیریت شهری زمانی معنای واقعی خود را پیدا می کند که مدیران بتوانند برای مسائل پیچیده و انباشته شهر راه حل های عملی و خلاقانه ارائه دهند، نه اینکه از ظرفیت پروژه های گذشته بهره برداری تبلیغاتی کنند.
