جایگزینی کامیونهای فرسوده ۲۰ هزار میلیارد تومان هزینه دارد
تین نیوز | چند سالی است که اصلاح ساختار و نوسازی ناوگان حمل و نقل جاده ای کشور قرار است اجرا شود و اواسط آبانماه سال قبل سازمان راهداری و حمل و نقل جاده ای طرح منع تردد کامیونهای بالای 40 سال سن را به پایانه های سراسر کشور ابلاغ کرد. با این اتفاق صدای اعتراض مالکان این کامیونها بلند شد. عمر ابلاغیه سازمان راهداری و حمل و نقل جادهای اما کمتر از 5 ماه بود. اواخر سال گذشته و زیر فشار کامیونداران این سازمان مجبور به عقب نشینی از موضع خود شد. عقب نشینی که یک نماینده مجلس هم در آن نقش مهمی بازی کرد؛ بهروز نعمتی نماینده اسد آبادی و سخنگوی هیات رئیسه مجلس. دلیل
فشار و پیگیری او برای لغو این مصوبه در یک چیز خلاصه میشود؛ آمار بالای کامیونهای حوزه انتخابیهاش. جایی که گفته میشود به تنهایی 3 هزار کامیون بلای 40 سال دارد. به همین بهانه موضوع لغو ابلاغیه منع تردد کامیونهای بالای 40 سال در بنادر را در گفت و گویی با این نماینده مجلس در میان گذاشتهایم.
شما تلاش زیادی برای برداشته شدن ممنوعیت تردد کامیونهای بالای 40 سال به بنادر انجام دادید و در مقطعی هم با وزارت کشور به مشکل برخورد کردید. دلیل این اصرارهای شما در مجلس برای این کار چه بود؟
این موضوع یك موضوعی است كه باید با مطالعه جلو برود و ما اعتقاد داریم كه چنین مطالعاتی انجام نشده بود. وزارت كشور برای ایجاد چنین محدودیتی یك طرفه به قاضی رفته بود. به رغم اینكه باید زیرساختهایی برای ایجاد چنین ممنوعیتی انجام میشد به یكباره این تصمیم گرفته شد.
چه زیر ساختهایی لازم بود؟
الان بیش از 50 هزار كامیون بلای 40 سال در كشور تردد میكنند. ما هم در ناوگان جادهای خود در كشور محدودیتهای زیادی را به لحاظ تعداد كامیون داریم. حالا وقتی این تعداد كامیون هم از خدمات دهی منع میشوند قرار است چه چیزی جای آنها را پر كند. ضمن اینكه اگر در نظر بگیریم هر كامیون به طور متوسط برای دو نفر اشتغال ایجاد كند چه كسی جواب 100 هزار نفر نیرویی كه به مشكل كار بر میخورند را خواهد داد؟ این افراد باید از این پس چه كنند؟ بعد آیا كارخانجات ما این توان را دارند كه بتوانند خلا این 50 هزار كامیون را پر كنند تا ناگان كشور دچار كاهش تعداد كامیون موثر در حمل و نقل
نشود؟ خب وقتی زیرساختهای اولیه برای این كار اماده نشده ما نمیتوانیم بر اساس یك دستورالعل و یك بخشنامه چنین كاری را انجام دهیم.
برای اینكه نهایتا بتوانیم شاهد تردد كامیونهای جدید و نوساز در بنادر كشور باشیم، برآورد شما از اعتبار و زمان لازم چقدر است؟
ببینید برای جایگزینی هر كامیون باید حداقل 400 میلیون تومان را در نظر بگیریم. چون به هر حال قسمت قریب به اتفاق این كامیونها وقتی قرار است جایگزین شوند باید به شكل اقساطی انجام شود. این یعنی 20 هزار میلیارد تومان نیاز است تا چنین جایگزینی صورت بگیرد. این فقط پولی است كه باید از سوی كامیونداران تامین شود. زیرساختهای لازم مانند تسهیلات کم بهره و کامیونهای استاندار ساخت کشورهای معتبر باید فراهم شود تا رانندگان حاضر به اسقاط ماشینهای خود شوند. در كنار این بنادر ما برای چنین كاری نیاز به زیر ساخت دارند و جادههای ما هم همینطور.
برآورد زمانی آن را چطور ارزیابی میكنید؟
من فكر میكنم اگر همتی انجام شود میتوان در یك برنامه سه تا چهارساله چنین كاری را انجام داد.
با وضعیت بودجه وزارتخانهها و از جمله وزارت راه و صنعت آیا چنین كاری امكانپذیر است؟
ببینید وزارتخانهها كه قرار نیست بودجه بیاورند. برای این مورد باید وام آن مشخص شود و البته سازوكار جایگزینی هم طراحی گردد. چون صحبت درباره بیش از 50 هزار كامیون است و این یك حجم بالایی از اعتبار و البته تحرك مدیریتی و برنامهریزی را طلب میكند. البته یك معضل دیگر هم وجود دارد و آن هم كیفیت برخی از تولیدات جدیدی است كه وارد ناوگان كشور میشوند. برخی از كامیونها و كشندههای چینی كه در ظاهر هم نوساز و جدید هستند، اما به لحاظ ایمنی و كیفیت حتی بعضا از برخی كامیونهای بالای 40 سال هم وضعیت بدتری دارند. یعنی صرفا اینكه یك كامیون جدید است متضمن كیفیت و
ایمنی آن نیست و تجربه چند سال اخیر این را ثابت كرده است.
شما برای برداشته شدن این ممنوعیت خیلی تلاش و رایزنی كردید. با توجه به اینكه در حوزه انتخابیه شما یعنی اسدآباد بیش از 3 هزار كامیون بالای 40 سال حضور دارند، آیا میتوان تحرك شما را در این موضوع دال بر تلاش برای ایجاد محبوبیت منطقهای دانست؟
خیلیها چنین برداشتی را میكنند. اما ما به هر حال نماینده مردم هستیم و باید مشكلات آنها را حل و فصل كنیم. به هر حال با توجه به حجم بالای كامیونداران در حوزه انتخابیه بنده، مطالبه بسیار زیادی در این خصوص وجود داشت و من هم اصولا نمیتوانستم آن را نادیده بگیرم. چون به هر حال مشكل مردم منطقهای بود كه من نماینده آنها در مجلس هستم. این البته مشكل بسیاری از نقاط دیگر كشورر هم بود، اما در منطقه ما به دلیل تعدد كامیونداران بیشتر به چشم میآمد.
با توجه به اینكه شما نماینده منطقهای هستید كه كامیون داران زیادی دارد، برای حل این مشكل راه حلی هم ارائه دادهاید؟
به هر حال پیشنهاداتی ارائه شده است. روی این پیشنهادات هم بحثهایی صورت میگیرد. بزرگترین مشكل ما همین بحث نبود تسهیلات مناسبی است كه بتواند كامیون داران را ترغیب به اسقاط خودروی خودشان كند. نبود شرکتهای حمل و نقل بزرگ مشکل اصلی این بخش از صنعت حمل و نقل است. یعنی بیشتر تریلرها خود مالک هستند و قدرت مالی رانندگان ضعیف است و در نتیجه اجرای چنین طرحی به سختی انجامپذیر خواهد بود.