| کد خبر ۸۱۶۱
کپی شد

صرفه‌جویی‌ها مقیاس در گردشگری

|

وبلاگ تین نیوز | وقتی كه صرفه‌جویی‌ها مقیاس 4 زیاد است ما انتظار فشارهایی برای سطح بالاتری از مدیریت داریم. یكی از روندهای جالب توجه در این جا تغییراتی در طول زمان است كه با توسعه گردشگری در یك مقصد خاص رخ می‌دهد. در مراحل نخستین توسعه به فراهم‌سازی كالاهای زیرساختی نیاز است كه این امر صرفه‌جویی‌های مقیاس را تجویز می‌كند، یعنی وقتی كه برای نخستین بار گردشگری در دستور كار قرار می‌گیرد به مداخله وسیع حكومت نیاز است.

وقتی گردشگری تثبیت می‌شود، صرفه‌جویی‌های مقیاس ضرورت خود را از دست می‌دهد و مداخله حكومت‌ باید كاهش یابد (تا زمانی كه بحث آثار خارجی شروع می‌شود). همچنین صرفه‌جویی‌های مقیاس احتمالاً به تبیین تغییر فضایی كمك می‌كند. مقصدهای بسیار كوچك یا توسعه‌نیافته می‌توانند با پیوستن به یكدیگر صرفه‌جویی‌های مقیاس را در بازاریابی محقق سازند. مقصدهای بزرگ‌تر یا بسیار پیشرفته می‌توانند صرفه‌جویی‌های مقیاس را بدون چنان تمركزگرایی تحقق بخشند.

فشارهای تمركززدایی باید نشان‌دهنده ناهمگنی در تقاضا برای فراهم‌سازی كالاهای عمومی محلی باشد. درك این نكته حایز اهمیت است كه متغیر مهم در این جا نوع كالای عمومی محلی مورد نظر است. ما صرفاً پرسش نمی‌كنیم كه آیا فعالیت گردشگری خواهان حمایت حكومت است یا نه. تقریباً همه‌ بازیگران، به منظور افزایش رانت خود، خواهان حمایت حكومت هستند. بلكه پرسش ما درباره‌ شكل كالاهای عمومی محلی است زیرساخت و بازاریابی دو نمونه‌ مهم است. مقصدهایی با ناهمگنی جغرافیایی (سواحل در مقابل پیست‌های اسكی) انواع بسیار متفاوتی از زیرساخت را می‌طلبند. به همین ترتیب، مقصدهایی كه از بازار گردشگری انبوه پذیرایی می‌كنند خواهان اشكال قوانین حكومتی ـ در مورد شركت‌های چندملیتی، مالیات‌ها، منطقه‌بندی و نظایر آن‌ ـ متفاوت‌تری از مقصدهایی خواهند بود كه پذیرای بازار گردشگری لوكس یا حساس به محیط زیست هستند. مقصدی كه بخشی از بازار را هدف می‌گیرد نیز ناهمگنی در تقاضا برای نوع بازاریابی ایجاد خواهد كرد.  انتظار داریم كه هر چه ناهمگنی بیشتر باشد به تمركززدایی بیشتر بینجامید، چون جاهایی كه خواهان كالاهای عمومی متفاوت هستند مداخله‌ متمركز را ناكارآمد خواهند یافت.

عامل اقتصادی مهم تعیین‌كننده‌ الگوهای مدیریت، صرفه‌جویی‌های مقیاس است. وقتی كه گردشگری جدید یا كوچك است، حكومت‌های مركزی اقتدار بیشتری دارند، زیرا آنها احتمالاً بیشتر می‌توانند منابع را در مقیاس لازم برای اثرگذاری بر بازار جهانی تولید كنند. آثار خارجی در درون كشورها محدود به نظر می‌رسد، بنابراین فشار زیادی در جهت سیاست‌گذاری‌ تهاجمی حكومت مركزی اعمال نمی‌كنند. معهذا، گاهی حكومت مركزی نقشی فعال‌تر بازی می‌كند تا از رقابت‌های مخرب اقتصادی یا زیست محیطی در میان مناطق جلوگیری كند، در چنین شرایطی آثار خارجی آنقدر زیاد می‌شود كه حكومت را وادار به عمل می‌كند. به علاوه، در طول زمان الگوهایی ظاهر شده‌اند. روند به سوی تمركززدایی و خصوصی‌سازی آشكار و متداول است. نبود آثار خارجی قوی به همراه افزایش شدت گردشگری به خوبی در این الگو جا می‌گیرد، زیرا افزایش شدت به این معناست كه صرفه‌جویی‌های مقیاس را می‌توان در سطوح پایین‌تر مدیریت تحقق بخشید. ناهمگنی سلیقه‌ها و اولویت‌ها در مورد كالاهای عمومی محلی انتقال به سوی سطوح پایین‌تر را ترغیب می‌كند.

ارسال نظر
  • دیدگاه های ارسال شده توسط شما، پس از تایید تین نیوز، تا ۲۴ ساعت بعد منتشر خواهد شد.
  • تین نیوز نظراتی را که حاوی توهین یا افترا است، منتشر نمی‌کند.
  • پیام هایی که به غیر از زبان فارسی یا غیر مرتبط باشد منتشر نخواهد شد.
  • انتشار مطالبی که مشتمل بر تهدید به هتک شرف و یا حیثیت و یا افشای اسرار شخصی باشد، ممنوع است.
  • جاهای خالی مشخص شده با علامت {...} به معنی حذف مطالب غیر قابل انتشار در داخل نظرات است.
  • در نوشتن نظرات، لطفا بعد از هر کلمه، یک فاصله خالی بگذارید.
  • در انتقال تخلفات دستگاه‌ها، موارد تخلف را با ضمیمه نمودن اسناد تخلف به آدرس info@tinn.ir ارسال نمایید تا امکان پیگیری بصورت مستند فراهم شود.