|
کد خبر
۶۷۱۰۰
کپی شد
صنعت توریسم جایگزین مناسب نفت
وبلاگ تین نیوز | امروزه گردشگری یكی از پارامترهای مهم اقتصاد یك كشور است كه میتواند بر عرصههای سیاسی، اجتماعی و فرهنگی جامعه هم اثرگذار باشد. در این میان، كشور ایران، به دلیل برخورداری از تمدنی هفت هزار ساله و داشتن فرهنگی غنی جزو معدود كشورهایی است كه مورد توجه گردشگران خارجی قرار دارد. گذشته از این، كشور ایران در حوزه گردشگری، مزایایی دارد كه موقعیت آن در میان كشورهای منطقه را تا حد قابل توجهی متمایز و ممتاز كرده است.
وجود جاذبههای تاریخی، فرهنگی، مذهبی، اقتصادی، تفریحی، علمیو درمانی، پایین بودن هزینههای گردشگری در ایران برای گردشگران خارجی و مهمتر از همه وجود امنیت پایدار در ایران اسلامی، فقط بخشی از این امتیازات منحصر به فرد ایران در منطقه است. باید در نظر داشت كه توسعه گردشگری، میتواند برای كشور هم دارای منافع زیادی باشد، كه از جمله آن میتوان به ایجاد درآمد ارزی برای كشور، ایجاد اشتغال به ویژه برای جوانان، تعامل فرهنگها و آشنایی گردشگران خارجی با فرهنگ و آداب ایرانیان، جذب سرمایهگذاری خارجی و رونق اقتصاد ایران در بخش گردشگری اشاره كرد. با وجود ظرفیتهای جذاب در حوزه گردشگری، متاسفانه این مقوله در سالهای بعد از انقلاب، هرگز بهطور جدی مورد توجه نبوده و همواره در توسعه صنعت گردشگری كوتاهی تاریخی صورت گرفته است.
این در حالی است كه كشورهای همسایه ایران، بسیار جدی در این حوزه سرمایهگذاری كرده و درآمدهای ارزی زیادی هم از این بخش حاصل كردهاند. درآمد سالانه تركیه از محل دریافتهای ارزی در حوزه گردشگری، مبلغی معادل 100 میلیارد دلار میشود، در حالی كه درآمد ارزی ایران در حوزه گردشگری، مبلغی كمتر از 28 میلیارد دلار در سال است. در عین حال، تركیه در میان 113 كشوری كه دارای صنعت توریسم هستند، رتبه نهم را دارد، حال آنكه رتبه ایران در این حوزه، 114 است.
بخشی از دلایل ركود صنعت گردشگری در ایران، به ضعف اساسی ما در تجهیز زیرساختهای مورد نیاز در این بخش، همچون ساخت و تجهیز هتلهای مقبول و مطلوب، بازسازی ناوگان هوایی، ارتقای سطح رفاهی و تامین امكانات ممتاز گردشگری باز میگردد. جز این موارد، نبود برنامه جامع و مناسب كه مطابق با الگوهای اسلامیباشد، عدم شناسایی جاذبههای توریستی برای گردشگران خارجی، وجود بعضی از محدودیتهای قانونی و كمبود تسهیلاتی برای گذرنامه و ویزا، از جمله دیگر موانع پیش روی صنعت گردشگری ایران هستند. توجه به این نكته حائز اهمیت است كه قطع وابستگی اقتصاد ایران به نفت، اتفاق نمیافتد مگر اینكه در عمل، سایر عرصههای اقتصاد ایران فعال شود و صنعت توریسم هم، به عنوان بخش مهمیدر این فرایند، میبایست بیشتر از این مورد توجه سیاستگذاران قرار گیرد.
در راستای این توجه، باید زمینهها برای تاسیس شركتهای گردشگری حرفه ای فراهم شود و در كنار آن نیز، با بهرهگیری از شبكههای رسانه ای تبلیغات و بازاریابی وسیعی در این حوزه اتفاق بیفتد. ضمن اینكه، باید نگاه كلان دولتمردان به این عرصه تغییر كرده و وجه علمیآن مورد توجه قرار گیرد.
وجود جاذبههای تاریخی، فرهنگی، مذهبی، اقتصادی، تفریحی، علمیو درمانی، پایین بودن هزینههای گردشگری در ایران برای گردشگران خارجی و مهمتر از همه وجود امنیت پایدار در ایران اسلامی، فقط بخشی از این امتیازات منحصر به فرد ایران در منطقه است. باید در نظر داشت كه توسعه گردشگری، میتواند برای كشور هم دارای منافع زیادی باشد، كه از جمله آن میتوان به ایجاد درآمد ارزی برای كشور، ایجاد اشتغال به ویژه برای جوانان، تعامل فرهنگها و آشنایی گردشگران خارجی با فرهنگ و آداب ایرانیان، جذب سرمایهگذاری خارجی و رونق اقتصاد ایران در بخش گردشگری اشاره كرد. با وجود ظرفیتهای جذاب در حوزه گردشگری، متاسفانه این مقوله در سالهای بعد از انقلاب، هرگز بهطور جدی مورد توجه نبوده و همواره در توسعه صنعت گردشگری كوتاهی تاریخی صورت گرفته است.
این در حالی است كه كشورهای همسایه ایران، بسیار جدی در این حوزه سرمایهگذاری كرده و درآمدهای ارزی زیادی هم از این بخش حاصل كردهاند. درآمد سالانه تركیه از محل دریافتهای ارزی در حوزه گردشگری، مبلغی معادل 100 میلیارد دلار میشود، در حالی كه درآمد ارزی ایران در حوزه گردشگری، مبلغی كمتر از 28 میلیارد دلار در سال است. در عین حال، تركیه در میان 113 كشوری كه دارای صنعت توریسم هستند، رتبه نهم را دارد، حال آنكه رتبه ایران در این حوزه، 114 است.
بخشی از دلایل ركود صنعت گردشگری در ایران، به ضعف اساسی ما در تجهیز زیرساختهای مورد نیاز در این بخش، همچون ساخت و تجهیز هتلهای مقبول و مطلوب، بازسازی ناوگان هوایی، ارتقای سطح رفاهی و تامین امكانات ممتاز گردشگری باز میگردد. جز این موارد، نبود برنامه جامع و مناسب كه مطابق با الگوهای اسلامیباشد، عدم شناسایی جاذبههای توریستی برای گردشگران خارجی، وجود بعضی از محدودیتهای قانونی و كمبود تسهیلاتی برای گذرنامه و ویزا، از جمله دیگر موانع پیش روی صنعت گردشگری ایران هستند. توجه به این نكته حائز اهمیت است كه قطع وابستگی اقتصاد ایران به نفت، اتفاق نمیافتد مگر اینكه در عمل، سایر عرصههای اقتصاد ایران فعال شود و صنعت توریسم هم، به عنوان بخش مهمیدر این فرایند، میبایست بیشتر از این مورد توجه سیاستگذاران قرار گیرد.
در راستای این توجه، باید زمینهها برای تاسیس شركتهای گردشگری حرفه ای فراهم شود و در كنار آن نیز، با بهرهگیری از شبكههای رسانه ای تبلیغات و بازاریابی وسیعی در این حوزه اتفاق بیفتد. ضمن اینكه، باید نگاه كلان دولتمردان به این عرصه تغییر كرده و وجه علمیآن مورد توجه قرار گیرد.
* عضو فراكسیون گردشگری مجلس