باندهای پشتپرده علیه گردشگری دریایی
تین نیوز | کاپیتان مالک علیمحمدی چهرهای است که دردسرهای مختلف توسعه گردشگری دریایی را بهخوبی میشناسد.
برای تشریح موانع توسعه گردشگری دریایی فارغ از تمام کلیگوییها و تکرار مکررات قصد داریم به سراغ افرادی برویم که از نزدیک با چنین موضوعاتی دست و پنجه نرم کردهاند و به صورت مصداقی درباره تجربیاتشان با آنها صحبت کنیم. اولین فردی که با وی درباره مشکلات اجرای طرحها و برنامهها در حوزه گردشگری صحبت کردیم، کاپیتان مالک علیمحمدی است.
وی که سابقه سالها فعالیت در ناوگان کشتیرانی جمهوری اسلامی را دارد و چندین دوره عضو هیأت مدیره و رییس کمیته کشتیرانی و دریانوردی انجمن مهندسی دریایی ایران بوده است؛ در حوزه گردشگری دریایی هم سابقه فعالیت دارد. او در سالهای گذشته با ساخت چند اتوبوس دریایی سعی کرد گردشگری را در تالاب انزلی فعال کند؛ اما موانع مختلف، این تلاش او را ناکام گذاشت. او در حال حاضر هم فعالیتهایی را در هندورابی و کیش آغاز کرده؛ اما ظاهرا آنها هم بینتیجه مانده است. با این سوابق، علیمحمدی که از مدرسان دانشگاه دریانوردی خارگ هم هست؛ چهرهای است که دردسرهای مختلف توسعه گردشگری
دریایی را بهخوبی میشناسد و میتوان پای صحبتهایش نشست.
دولت کارشکن اصلی است
کاپیتان مالک علیمحمدی، سه عامل را در عدم توسعه گردشگری دخیل دانست و توضیح داد: نخستین عامل خود ارگانهای دولتی هستند؛ متاسفانه علیرغم تمام تبلیغاتی که در مورد توسعه گردشگری میشود، تصمیمگیرندگان دولتی برای اجرای تک تک طرحهای ارزشمندی که متخصصان زحمات بسیاری برای آن کشیده اند، بهانههای گوناگونی میآورند و کارشکنی میکنند.
به گفته وی، مسؤولان دولتی نه تنها از طرحها و پیشنهادهای صاحبنظران در زمینه گردشگری استقبال نمیکنند؛ بلکه جریانهایی محدودیتساز در دولت مانع از هرگونه بهبود شرایط میشوند.
وی تأکید کرد: من میتوانم با مستندات ثابت کنم که ساختار دولتی بزرگترین کارشکن در توسعه گردشگری و البته ایجاد اشتغال در کشور است.
مدیرعامل شرکت خدمات دریانوردی امواج براق دومین عامل بازدارنده را سازمانهای زیرمجموعه دولت برشمرد و گفت: گاهی اوقات برای برخی طرحهای گردشگری که معاون استاندار و مدیران کل آنها را تایید وامضاء کردهاند، شهرداری و نیروی انتظامی کارشکنی میکنند و نمیگذارند کاری که موافقت اصولیاش گرفته شده و سرمایه گذاریاش انجام شده است، پیش برود.
وی ادامه داد: این در حالی است که بومیهای آن منطقه با توجه به مزایای اجرای چنین طرحهایی در محل سکونتشان، التماس میکنند که آن طرحها جدی گرفته شوند.
به نظر کاپیتان علیمحمدی، «سومین عامل، افراد و سازمانهای غیررسمی در پشت پرده مانند قایقداران و لنجداران هستند؛ آنها طوری چوب لای چرخ میگذارند که دیگر به هیچ عنوان نمیتوان چرخ را چرخاند».
ماجرای هندورابی
او به مثالی در این رابطه اشاره کرد: ما بحث هندورابی را شدیدا مطرح کردهایم و با مسؤولان مربوطه جلسه گذاشتهایم اما دیدیم که افراد بومی منطقه از اینکه کسانی در کنارشان کار کنند، بهشدت اکراه دارند. در صورتی که ما اصلا نمیخواهیم در کنار آنها بایستیم بلکه میخواهیم در خدمتشان باشیم؛ اما متاسفانه باندهایی پشت پرده هست که کار فقط باید طبق دلخواه آنها پیش برود.
وی افزود: بالاخره، شناور را به خودشان دادیم ولی در عرض دو سال هیچ بازپرداختی نداشتهاند و همه چکهایشان برگشت خورده است. در ضمن، بانکها با آنها همکاری میکنند.
وی افزود: واقعا مسؤولان دولتی باید تکلیف را برای همه روشن کنند. دو حالت بیشتر ندارد، اگر مجوز داده میشود، پس ما هم میتوانیم کار کنیم؛ اگر مجوز داده نمیشود، پس چرا عده معدودی میتوانند کار کنند؟
این مدرس دانشگاه معتقد است: اگر موانع یادشده رفع نشود، فرار مغزها و ژنهای نخبگان و توانمندان بیشتر و بیشتر میشود و برخی از دلسوزانی که واقعا میخواهند برای کشوری کاری کنند، دلسرد و بیاعتنا میشوند.
همه گردشگران خارجی دنبال فسق و فجور نیستند
مدیرعامل شرکت خدمات دریانوردی امواج براق تأکید کرد: باید توجه داشت که گردشگری فقط محدود به گشت زدن تعدادی مسافر نمیشود؛ با توسعه گردشگری دریایی، نیروی انسانی بیشتری سر کار میروند، شناور ساخته میشود، بندرگاه، رستوران، هتل و حمل و نقل لازم است و چرخه بسیار بزرگی از صنعت، خدمات هتلداری و و حمل و نقل و رستورانها به راه میافتد.
کاپیتان پیشین کشتیرانی جمهوری اسلامی با یادآوری اینکه «گردشگری در ترکیه و امارات هم با این نگرشها موانع را پشت سر گذاشته و به راه افتادهاند»، خاطرنشان کرد: اصلا نمیتوان تصور کرد که همه گردشگران خارجی دنبال فسق و فجور هستند و ما نمیتوانیم امکانات مورد نیاز آنها را فراهم کنیم.
او مثال زد: من در شمال کشور دکتری پاکستانی دیدم که با خانوادهاش به ایران سفر کرده بود. در حالیکه زنانشان با برقع صورتشان را پوشیده بودند. آنها اگرچه میتوانستند به آمریکا و اروپا سفر کنند ولی ایران را برای گردشگری انتخاب کرده بودند چون فکر میکردند در ایران بعنوان یک کشور اسلامی بانوان میتوانند با حفظ تمام کرامت زنانه خود تفریح کنند.
وی پرسید: ما تا به حال چند شناور در شمال راه انداختهایم؟ سرنوشت کشتی میرزا کوچک خان به کجا رسید؟!
شناور مسافربری کنار اسکله کیش مانده است!
اولین طراح و سازنده شناور کاتاماران بهویژه مسافربری یادآوری کرد: اکنون یک شناور من در کیش است که به مسؤولان منطقه گفتم این شناور برای گردشگری خانوادگی مناسب است. یک خانواده میتواند شب را در دریا بگذراند و قلاب بیندازد و ماهی بگیرد. اما کارشناس گردشگری کیش بهانه آورد که این شناور سن موسیقی ندارد!
کایپتان علیمحمدی با ابراز تاسف از چنین برخوردهای سختگیرانهای، تصریح کرد: مگر گردشگر فقط برای گوش دادن به موسیقی روی دریا میرود؟! مسافر به دنبال تکانهای آرام دریا و فضای جدیدی است که برایش ایجاد میشود؛ اما مسؤولان هیچ بهانهای دیگری برای مخالفت پیدا نکردند و هماکنون، شناور من بسیار تمیز و شیک کنار دریای کیش توقف کرده است.
کاپیتان علیمحمدی ادامه داد: برخی نمایندگان مجلس هم گاهی به سبب منافع خود طرحهای گردشگری را تشویق میکنند اما وقتی مشکلاتی در اجرای طرحها ایجاد شد، دیگر خودشان را از ما پنهان میکنند و دیگر هیچ کس پاسخگو نیست.
به عقیده وی، ما واقعا به یک انقلاب درونی و یک نظارت و حسابرسی بسیار دقیق و گسترده در بحث گردشگری نیاز داریم تا بتوانیم از ظرفیتهای در حال نابودی، به بهترین نحو استفاده کنیم.