سونامی گردشگری مرگ آشوراده را درپی دارد
تین نیوز | طبق بندهای یک و ۲ از قسمت الف ماده۳ قانون حفاظت و بهسازی محیطزیست اولاً تعیین مناطق چهارگانه حفاظت محیطزیست با کسب موافقت وزارت جهادکشاورزی بوده، ثانیاً رعایت قوانین و مقررات سازمان جنگلها و مراتع کشور الزامی است.
سازمان حفاظت محیطزیست صرفاً از حیث رعایت اصول زیستمحیطی وظیفه نظارت بر این مناطق را برعهده دارد لذا كسب موافقت سازمان جنگلها، مراتع و آبخیزداری دلیل متقنی است بر عدمتفویض و نمایندگی در مالكیت به سازمان حفاظت محیطزیست.
هرگونه تغییر در مناطق كه موجب از بین رفتن تعادل اكولوژیك طبیعت شود با مواد اول و ششم همین قانون كه وظایف سازمان حفاظت محیطزیست را ترسیم كرده در تناقض است و نیز به موجب ماده ١٦ همین قانون، این سازمان قائممقام قانونی دولت در مناطق چهارگانه است و نهتنها حق واگذاری مناطق را ندارد بلكه بدون اخذ موافقت سازمان جنگلها و مراتع مجاز به واگذاری مدیریت منطقه (با هدف تغییر كاربری) نیست.
سواحل جزیره كوچك آشوراده، جزو معدود زیستگاههای فكخزری و محل تخمگذاری مهمترین ماهیان خاویاری جهان است. علاوه براین، امنترین زیستگاه و محل زادآوری پرندگان مختلف ازجمله قرقاول، دراج، كاكائی، گیلانشاه، چوب پا، پرستوی دریایی، گلایول، انواع قو، اردك، فلامینگو، پلیكان و غاز در ساحل دریای مازندران است. از این رو، گشودن بحث گردشگری تجاری و ساخت وساز وتغییركاربری اراضی این جزیره كوچك با ویژگیها و پیشینه تلخی كه از آن در دیگر سواحل دریای مازندران سراغ داریم، اشتباهی ویرانگر و جبرانناپذیر است.
آشوراده در سال ۱۳۵۴ جزو نخستین مناطق زیست كره جهان معرفی و ثبت شد. در همین حال در كنوانسیون جهانی رامسر در زمره تالابهای مهم دنیا قرار گرفت. سومین اهمیت این منطقه عضویت آن در پناهگاه حیاتوحش است كه در تمامی ایام سال میزبان انواع پرندگان است. همانگونه كه ساخت برج در مجاورت میدان امام(نقشجهان) اصفهان موجب خروج این اثر تاریخی از فهرست یونسكو میشود، ساخت وساز در این جزیره منحصر بهفرد باعث دخل وتصرف و ورود افراد و ماشینآلات، انباشت زباله وفاضلاب شده و در نهایت بهدلیل بیتوجهی به معیارهای جهانی محیطزیست بهویژه عدمرعایت
قانونالحاق ایران به كنوانسیون تنوع زیستی اعتبار بینالمللی جمهوریاسلامی ایران خدشهدار میشود.
گردشگری بهمعنای قطع درختان، ساخت برج و هتل با هدف اسكان گردشگر نیست بلكه استفاده از قابلیتهای موجود با حداقل تغییر در محیط و نیز استفاده از مردم محلی و حفظ فرهنگ محلی است. اما بهدلیل ناآگاهی سرمایهگذاران و برخی مدیران، اجرای طرح گردشگری در آشوراده و ادامه روند كنونی به نابودی این جزیره منحصربهفرد منجرمیشود.