انتقال ترافیک به معابر فرعی؛ پیامد اصلی محدودیت های زوج و فرد
در بررسی ناکارآمدی طرح های تقویمی مانند محدودیت زوج و فرد در مهندسی ترافیک مشخص می شود چرا این طرح ها به جای کاهش حجم خودروها، موجب انتقال ترافیک به معابر فرعی و تغییر رفتار رانندگان می شوند.
سال هاست که برای حل ترافیک شهرهای بزرگ، به سراغ محدودیت های تقویمی می رویم؛ یعنی امروز ماشین های پلاک زوج، فردا پلاک فرد. اما اگر از زاویه «مهندسی ترافیک» به قضیه نگاه کنیم، این طرح دیگر کارایی خود را از دست داده است. چرا؟ چون طرح زوج و فرد، ترافیک را «کم» نمی کند، بلکه آن را «جابجا» می کند.
به گزارش تین نیوز، کانال رهیافت در یادداشتی با بیان این مطلب نوشت: بیایید این موضوع را ساده بررسی کنیم:
۱. ترافیک گم نمی شود، منتقل می شود: راننده ای که امروز حق ورود به محدوده را ندارد، مسیرش را عوض می کند و می آید توی کوچه ها و خیابان های فرعیِ اطراف. نتیجه چیست؟ ترافیک از اتوبان اصلی به معابر محلی منتقل می شود و آنجا را قفل می کند.
۲. آدم ها راه حل پیدا می کنند: وقتی محدودیتی می گذاریم، رفتار شهروندان هم تغییر می کند. خیلی ها به سمت خرید خودروهای دوم (یا پلاک های دیگر) می روند یا ساعت حرکتشان را جابه جا می کنند. نتیجه این می شود که حجم واقعی خودروها در شهر عملاً کم نمی شود.
۳. نگاه ایستا به یک پدیده پویا: ترافیک مثل آب جاری است؛ نمی توانید جلویش را با یک دیوار ساده بگیرید بدون اینکه راه دیگری برایش باز کنید. طرح های تقطیعی نگاهی قدیمی و ثابت به شهری دارند که هر لحظه در حال حرکت و تغییر است.
این کانال در توضیح راه حل این مشکل، تاکید کرد: در دنیای امروز، به جای «جریمه کردن حرکت» یا «محدود کردن تقویمی»، باید به سراغ «مدیریت هوشمند جریان» رفت. یعنی استفاده از سیستم های هوشمند (ITS)، تقویت واقعی حمل و نقل عمومی و طراحی اصولی معابر.
شهر با «محدودیت» روان نمی شود؛ شهر با «مدیریتِ درستِ جریان» نفس می کشد.