| کد خبر ۶۰۳۷۳
کپی شد

◄ وقتی اصل مدیریت بر حمل و نقل فدای توجه افراطی به ساخت و ساز شد!

◄ وقتی اصل مدیریت بر حمل و نقل فدای توجه افراطی به ساخت و ساز شد!
|

تین نیوز | چندی پیش عباس آخوندی وزیر راه و شهرسازی در مراسم افتتاح پژوهشکده مالی و اقتصادی مسکن و حمل و نقل در مرکز تحقیقات راه، مسکن و شهرسازی گفت: ...آنقدر عقب‌‌ماندگی در زیرساخت‌های کشور داریم که با بودجه عمومی نمی‌توانیم کاری از پیش ببریم؛ به عنوان مثال اگر بیاییم تنها قراردادهایی که دولت امضا کرده و انجام آنها را متعهد شده، بررسی کنیم اعداد و ارقام فوق‌العاده بزرگی به دست می‌آید که در زمره بدهی‌های آتی دولت شمرده می‌شود؛ به نظر من اعداد و ارقامی که به عنوان بدهی‌های دولت به پیمانکاران گفته می‌شود تنها مربوط به پروژه‌های ملی هستند و اگر پروژه‌های استانی و قراردادهای آتی را نیز به آنها اضافه کنیم حجم بدهی‌های دولت بسیار گسترده‌تر از این ارقام خواهد بود..."

انتشار این اظهارات آخوندی موجب شد برخی کاربران تین نیوز به ارایه دیدگاه خود در خصوص عملکرد وزارت راه و شهرسازی در دو سال گذشته بپردازند که این دیدگاه ها به شرح زیر است:

1- سازمان بهره وری انرژی ایران -سابا- متعلق به وزارت نیرو و سازمان بهینه سازی سوخت كشور مربوط به وزارت نفت است و هركدام وظایف مناسبی دارند و سرجای خود نشسته اند شما هم می توانید مركزی برای مطالعات صرفه جویی انرژی در حمل و نقل و مسكن داشته باشید كه هنوز آن را تاسیس نكرده اید.

بحث استهلاك جاده بر اثر عبور كامیون مختص ترانزیت نیست و همه بارهای داخلی هم استهلاك ایجاد می كنند و چاره هزینه نگهداری جاده هم واضح است و اخذ عوارض دسترسی به جاده از كامیونهای عبوری است مثل قطار كه طبق قانون باید در جاده ها عوارض بگیرید ولی نمی گیرید.

در راه آهن ایران نیز تحول لازم هست و چاره آن كاهش وظایف تصدی گری راه آهن است. راه آهن به فكر مدیریت و نگهداری زیربناهاست كه باید از حجم بدنه فربه راه آهن در امور نگهداری زیربناها كاست و این موضوع را به بخش غیردولتی سپرد ولی در شركت راه آهن نگهداری را به بخش غیردولتی می سپارند بعد كارشنان همان پیمانكاران را در ادارات دولتی می نشانند كه كارها را انجام دهند!!  راه آهن ایران باید بخش نگهداری زیربنا را از خود جدا كند چه به صورت یك شركت كشوری یا به صورت شركتهای منطقه ای .

هنوز مدیریت سیر و حركت قطارها را بدنه شركت راه آهن انجام می دهد كه به سهولت قابل واگذاری است و قانون هم شده ولی عمل نمی شود . هنوز راه آهن به فكر واگذاری لكوموتیوها نیست بلكه به دنبال خرید لكوموتیو است و حتی راه آهن به فكر خرید قطارهای بخش خصوصی است تا شركت دولتی قطارهای حومه ای تاسیس كند!!  هنوز راه آهن ایران اعتقادی به ضرورت تاسیس نهاد رگولاتوری ندارد و خود را مالك كامل و فعال مایشاء می داند.

همانطور كه وزیر محترم می گویند دیون دولت در پروژه هایی كه به پیمانكاران واگذار شده و بدهی های آتی سر به فلك می زند ولی باز هم شاهدیم كه طرح های جدیدی در دولت تدبیر و امید كلنگ می خورند كه هیچ فایده ای ندارند و مناقصاتی برگزار می شود كه بر بار دیون دولت می افزاید و وزیر محترم در مقابل خواست نابجای مقامات محلی قدرت ایستادگی ندارد.

رقابت پذیری در بخش حمل و نقل شكل نگرفته و به زودی هم شكل نمی گیرد چون تمام كارهای وزارت در بخش حمل و نقل در انحصار مهندسان عمران است و آنها هم فقط به فكر ساخت و ساز هستند و مطابق فرمایش مرحوم دادمان اصل مدیریت بر حمل و نقل فدای توجه افراطی به ساخت و ساز شده است.

كار را باید به كاردان سپرد. متخصصان بخش حمل و نقل را بكار نمی گیرید و افرادی خارج از بخش حمل و نقل را در این مركز و پژوهشكده منصوب كرده اید كه هیچ از اقتصاد حمل و نقل خبر ندارند و می خواهید برای شما چه چیزی به بار بیاورند؟ از قدیم گفتند گندم ز گندم می روید جو ز جو
2- وقتی وزیر مطابق این سخنان سردرگم است و راه حل روشنی برای چالش ها ندارد چگونه می تواند آنها را حل یا هدایت كند؟ چرا همین چالش ها را در اتاق فكر الكترونیكی در معرض بحث و نظر افراد مطلع نمی گذارند؟ ما كه نمی خواهیم چرخ اختراع كنیم چرا از تجارب دیگر كشورها استفاده نمی كنیم؟
3- نبود درآمد برای سرمایه گذاری در بخش حمل و نقل شاید زیاد هم بد نباشد، چون دولت تمام امکانات خود را به کار می گیرد تا حمل و نقل کالا را از جاده به ریل انتقال دهد، (البته این کار در یک اقتصاد پویا و بدونه رانت و بدون اختلاس خیلی هم خوب است).

حال توجه داشته باشید از سال ۸۴ تا ۹۲ در حمل و نقل چه گذشت، با از کار افتادن چرخ کارگاه های کوچک و بزرگ و بیکار شدن کارگران و مهندسان،  تمامی این افراد برای سیر کردن شکم خانواده خود اغلب به صورت شراکتهای چند نفره اقدام به خرید انواع کامیون اعم از سبک، نیمه سنگین و سنگین کردند و با تلاش شبانه روزی توانستند خانواده خود را از فقر بیشتر نجات دهند.

حالا توجه داشته باشد اگر این حمل و نقل ریلی یا دولتی بود، الان آمارهای عجیب و غریب از اختلاس در حمل و نقل منتشر می شد ولی به خاطر خود مالکی بودن حمل ون قل این پول به جای اینکه به صورت دلارهای چمدانی از مملکت خارج شود به طور عادلانه و بر اساس تلاش بیشتر هر فرد در بین افراد طبقه پایین جامعه قسمت شد.
4- با کمی تامل و تفکر و استفاده از تخصص به جای تعهد می توان به راهکارهای بسیاری برای کم کردن هزینه استهلاک جاده ها پیدا کرد.
۱_ استفاده از پیمانکاران متخصص در احداث جاده ها
۲_ استفاده نکردن از پیمانکاران رانتی در احداث جادها
۳_ کم کردن تناژ حمل بار از ۴۴ تن به ۴۰ تن ( یکی از راهکارهایی که در سالهای گذشته به صورت هوشمندانه برای از بردن زیر ساخت جاده ای استفاده شد اضافه کردن تناژ حمل بار بود)
۴_ ممنوعیت استفاده از سیستم قیچی فنر در کامیونها و استفاده اجباری از سیستم های تعلیق بالن در کامیونها
5- پژوهشكده باید صرفا به امور فرابخشی و فرامعاونتی بپردازد كه متولی و مدعی دیگری ندارد. اكثر اموری كه دوستان اشاره كرده اند، در حوزه یك معاونت یا بخش می تواند و انجام شود و آنها بسیار قوی تر از مركز تحقیقات وزارت راه می توانند عمل كنند.

6- در بخش های مختلف حمل و نقل به دلیل عدم وجود تخصص متاسفانه اغلب امور ابتر مانده و هنوز كه هنوز است حضرات به دنبال خرید هستند نه واگذاری!!! البته دوستانی كه درحال حاضر در راس امور حمل و نقل حضور دارند بیشتر كسوت مامور خرید بودن را می پسندند تا سمت هایی چون معاون وزیر و......!!ا

ارسال نظر
  • دیدگاه های ارسال شده توسط شما، پس از تایید تین نیوز، تا ۲۴ ساعت بعد منتشر خواهد شد.
  • تین نیوز نظراتی را که حاوی توهین یا افترا است، منتشر نمی‌کند.
  • پیام هایی که به غیر از زبان فارسی یا غیر مرتبط باشد منتشر نخواهد شد.
  • انتشار مطالبی که مشتمل بر تهدید به هتک شرف و یا حیثیت و یا افشای اسرار شخصی باشد، ممنوع است.
  • جاهای خالی مشخص شده با علامت {...} به معنی حذف مطالب غیر قابل انتشار در داخل نظرات است.
  • در نوشتن نظرات، لطفا بعد از هر کلمه، یک فاصله خالی بگذارید.
  • در انتقال تخلفات دستگاه‌ها، موارد تخلف را با ضمیمه نمودن اسناد تخلف به آدرس info@tinn.ir ارسال نمایید تا امکان پیگیری بصورت مستند فراهم شود.