انتقاد وزارت راه از نحوه تخصیص یارانه های مسکن حمایتی

وی با طرح این پرسشی درباره چرایی و چگونگی حمایت دولت گروه های برخوردار از تمکن مالی، اظهار کرد: بر اساس اطلاعات ارائه شده از سوی سازمان برنامه، گروه قابل توجهی از افرادی که در سال های گذشته در طرح های حمایتی ثبت نام کرده و واجد شرایط شناخته شده اند، جزء گروه های پردرآمد بوده اند. این موضوع ضرورت بررسی مجدد نحوه توزیع منابع محدود یارانه ای را نشان می دهد.

رزبان افزود: در سال های گذشته، بخشی از منابع حمایتی به گروه های پردرآمد رسیده است؛ در حالی که مسأله تامین مسکن گروه های کم درآمد همچنان پابرجاست. بنابراین، باید بررسی کرد که آیا مسیر سیاست های گذشته، به ویژه در زمینه تخصیص یارانه ها و تامین زمین، مسیر درستی بوده است یا خیر؟ و چگونه می توان آن را بهبود بخشید.

مدیرکل دفتر اقتصاد مسکن با اشاره به موضوع تامین زمین گفت: اگرچه کشور از نظر وسعت جغرافیایی با کمبود مطلق زمین مواجه نیست، اما تبدیل زمین به محدوده قابل ساخت و سکونت، هزینه بر است. زمین برای تبدیل شدن به محل سکونت به آماده سازی، زیرساخت و خدمات روبنایی نیاز دارد و نمی توان هزینه این فرایند را نادیده گرفت.

وی با اشاره به برآوردهای مطرح شده درباره هزینه زمین و آماده سازی افزود: حتی اگر زمین به صورت رایگان واگذار شود، هزینه آماده سازی و ایجاد خدمات همچنان باقی است. بنابراین، باید این پرسش را مطرح کرد که آیا اصولاً می توان قیمت زمین را در محاسبات تامین مسکن صفر در نظر گرفت؟

رزبان ادامه داد: حتی در صورت الحاق گسترده زمین به محدوده های شهری، وجود ضمانت قطعی برای اینکه که زمین های جدید به دست گروه های هدف برسند، محل ابهام است. از این رو، سیاست گذاری باید علاوه بر تامین زمین، نحوه تخصیص، آماده سازی و اطمینان از دسترسی گروه های کم درآمد به آن را نیز در نظر بگیرد.

وی تاکید کرد: با وجود حجم قابل توجه حمایت ها و یارانه های تخصیص یافته در سال های گذشته، هنوز مسأله مسکن گروه های کم درآمد حل نشده است. تا زمانی که درک مشترکی از ریشه های مسأله و نحوه مداخله دولت شکل نگیرد، اختلاف نگاه ها بر سیاست های گذشته و آینده سایه خواهد انداخت.