◄ آیا وزارت راه وشهرسازی توان تحمل شوک انتزاع را دارد؟ / بخش دوم
تین نیوز | ادغام وزارت راه و ترابری با وزارت مسکن و شهرسازی از جمله اقدامات شتابزده دولت قبل بود که اگر چه همواره با نقد کارشناسان حوزه راه و حمل و نقل مواجه بوده و هست اما در دولت یازدهم نیز هیچ مقام مسئولی پاسخ روشنی به پرسشهایی که کارشناسان این حوزه به طور مکرر در این مورد مطرح کردهاند نداده است. گروه حمل و نقل و لجستیک که گروهی متشکل از کارشناسان بخش حمل و نقل و در یکی از شبکه های اجتماعی موبایلی فعال است اخیرا این موضوع را مورد بررسی قرار داده و اعضای این گروه به این پرسش ها پاسخ داده اند که محاسن، معایب و اثرات منفی این ادغام چیست ؟ راهکارهای پیشنهادی در
این خصوص کدام است؟
پاسخ برخی از اعضای گروه به این پرسشها در ادامه آمده است:
لینک بخش نخست
* آیا می توان چند شرکت واقعا و کاملا خصوصی بزرگ و موفق را در راستای کوچک سازی دولت نام برد!!؟
* چون در بخش مسکن قرار بود الگوی ایرانی اسلامی در بخش کوچکتر آن ( مسکن مهر) ایجاد شود که صورت نگرفت.
* در حال حاضر وزارت راه و شهر سازی بیشتر عطر و بوی عمرانی دارد به دلایل متعدد و حمل و نقل کمتر مورد توجه قرار گرفته حال باید برای این کم توجهی راه چاره ای اندیشید. بنده با تفکیک کاملا مخالفم و دلیل آن فرایندهای طولانی و همچنین هزینه های سنگین آن است و اما پیشنهاد بنده: باید در وزارتخانه دو معاونت ایجاد شود به نام های معاونت حمل و نقل و معاونت راه و شهرسازی، اولی جنبه مدیریتی و دومی جنبه عمرانی و سایر معاونت ها مانند مالی، اداری، برنامه ریزی و غیره به هر دو معاونت خدمات می دهند. مانند صدا و سیما؛ معاونت سیما و معاونت صدا. معاونین این دو معاونت ها هم خود باید
در حد وزیر توانمند باشند معاون حمل و نقل کاملا با تخصص حمل و نقل و معاونت راه و شهرسازی متخصص عمران. به نظر این اصلاح کمترین هزینه و بیشترین تاثیر را خواهد داشت.
* اگر بخواهیم از الگوی هزینه ای به موضوع نگاه کنیم این وزارت خیلی نقش خود را خوب بازی کرده و مبالغ هنگفتی هزینه ساخت ساختمان و احیانا راه داشته ولی اگر نگاهی از دیدگاه درآمد زایی و مثلا موضوع ارایه خدمات لجستیکی و ایفای نقش ترانزیت منطقه ای را ایفا کند این الگوی درستی نیست. هنگامی که بخواهیم از دیدگاه ساخت سازه و هزینه های مربوطه به مطلب نگاه کنیم واقعا راه و ساختمان به هم خیلی مربوط هستند ولی از نظر ماموریت حمل و نقل بنظر سنخیتی وجود ندارد.
* وزارتخانه در حال حاضر توان تحمل یک شوک جدید را ندارد.
* پس اصلاحات ساختاري لازم است بر همين پايه یعني آزاد سازي و ايجاد شرايط رقابتي انجام شود. تسهيل در تصديگری برای بازيگران و فعالان. البته تعيين ساختار به اين زودی كمی عجولانه است مباحث زيست محيطی و قوانين و مقررات و ... لذا لازم است مطالعات خيلی ريشه ای صورت گيرد.
* در شرايط امروز در وزارت راه و شهرسازی کدام بخش خصوصی و بخش تعاونی قويتر عمل كرده است؟ هر كدام كه بيشتر عمل كرده باشد سمت و سوی وزارتخانه به آن سمت خواهد بود.
* کاهش تصدی گری در بخشی که مربوط به حمل و نقل است و عوض آن ایجاد و تقویت زیر ساختها در خصوص راه که مربوط به معاونت عمران می شود.
* تاکنون هم هزينه بالايی از تمام جوانب بابت ادغام پرداخت شده و واقعا اگر قرار بر تفکيک است اولين و آخرين مهم نگاه کارشناسانه و تخصصی هست.
* در بخش راه به نظر می رسد قویتر عمل شده و مورد استیضاح هم بیشتر سمت و سوی مسکن داشته است. با توجه به تاکیدی هم که دولت به بخش ریلی داشته نقطه قوت وزارتخانه راه بوده است نه مسکن.
* در خصوص مسکن موجی از انتظارات و توقعات وعده ها ایجاد شده است.
* تفکیک و یا تغییر ساختار مدیریتی درد را دوا نمی کند و شاهد تغییر خاصی در عملکرد نخواهیم بود.
* لازم است حتی بخش های توسعه زير ساخت به زير بخش ها منتقل و در سطح وزارتخانه در قالب طرح جامع اولويت ها براساس نگاه ملی مرجع شوند.
* به نظرم اگر معاونین قوی انتخاب شوند این معاونین قدرت تحول و ساماندهی امور درون بخشی تحت امر خود را خواهند داشت و کار کوچکتر و سهل تر خواهد شد. ریسک تفکیک بسیار بالاست.
* اگر نخواهیم که این ادغامها را بر هم بزنیم آن وقت باید برویم سراغ کم کردن بارهای اضافه وزارتخانهها.
* در حال حاضر شركت توسعه زيرساخت ها در وزارت خانه است كه اولويت های توسعه زير ساخت ها را تعيين می كند كه لازم است مطالعه و حتی تجزيه و منتقل به زير بخش ها شود. پيچيدگی های زيادی در سطح وزارتخانه است كه لازم است با مطالعات دقيق بررسی و تحزيه و تلفيق و... شوند. هنوز مصوبات قديمی شورای عالی ترابری ملاك عمل است. اساسنامه های شركت ها و سازمانهای تابعه قديمی هستند و با شرايط موجود اصلاح نشده اند نقش ها و وظائف نيازمند بازنگری هستند.
* به صلاح نیست که بودجه عمرانی مربوط به راه و ساختمان را از این وزارتخانه گرفت و وزارت حمل و نقل یا لجستیک ایجاد کرد تا وقتی که بخش حمل و نقل به حد بلوغ کافی برسد.
* بعد از ادغام هم هيچ سند راهبردی تهيه نشد.
* ادغام با مسکن به این دلیل ناموفقی ارزیابی می شود که از نظر ماهیت کار هیچ تغییری رخ نداد بلکه ساختمانها و افراد در هم شدند و پست های اداری توزیع سلیقه ای یافت و... در حالیکه اگر دغدغه، آبادانی کشور بود به سادگی باید نتایج دیگری گرفته می شد.
* الان شقوق مختلف حمل ونقل در قالب سازمانهای تخصصی مدیریت میشوند که به لحاظ قوانین، فضا و امورات سنخیتی با هم ندارند. لذا معاونتی که بتواند هم از نظر تخصصی، سیاستگذاری، اجرایی و .. همه شاخه ها را مدیریت کند خیلی بعید بنظر می رسد.
* مقرر شده بود ادغام بازنگری شود قرار بود نتایج دیده شوند ولی عملا اینکار صورت نگرفت و شد یک طرح عجولانه.
* در سازمان ها و شركتهای تابعه معاونين وزير نفس حاكميت دارند و رييس هيات مديره نقش تجاری چگونه اين دو نقش در يك فرد می تواند مؤثر باشد پس لازم است اصلاحات در تمامی زير بخش ها و سپس در سطح وزارتخانه انجام شود.
* الان که بدنه وزارتخانه درگیر تبعات ادغام است راه حل تقویت توان عملکردی سازمانهای تخصصی است.
* همین ادغام توان عملکردی را پایین آورده است. به خصوص جاهایی که مدیر مسکنی منصوب شده، راه خیلی تضعیف شده است.
* ما همگي كم كاری كرديم و هر كسی سرش توی لاك خودش بوده، بايد بيشتر وارد صحنه و دست به كار شد يا منفردا يا گروهی و كنسرسيومی. اول خودمان را در اين وزارتخانه جا بيندازيم بعد بگوييم ادغام خوب است يا بد.
* اگر ديد کارشناسی داشته باشيم و عقب ماندگی را ببينيم، نياز به توسعه زيرساخت حمل و نقل را به وضوح درک می کنيم. پس بايد نگاه ويژه ای به اين مسائل بالاخص در حوزه راه که سالانه حدود 17هزار کشته می دهد داشته باشيم و تصميمات را لزوما کارشناسی و در جهت تقويت حوزه های تخصصی بگيريم.
* باید وزارتخانه هدف معین و مشترک داشته باشد تعدد اهداف موجب می شود تا نتیجه معین ومطلوبی نداشته باشیم اتفاقی که همین اکنون شاهد آن هستیم.
ادامه دارد ...
لازم به بررسی زیاد نیست لطفا کافی است طرحهای در دست اجرا رو بک بار هم که شده اخرین وضعیت اش را با دو سال قبل مقایسه کنید. بله اغلب طرحها راکد شده اند و استراتژی مناسبی هم در پیش نیست. لذا متوجه مبشوبم که تفکیک اجباریست. جلاب است
همان طور که ادغام شد، باید تفکیک بشند.