◄ کوچک شدن دولت به معنای کم کردن تعداد وزیر نیست / آیا تفکیک وزارت راه و شهرسازی حرکت از بیراهه به جاده اصلی است؟ / بخش نخست
تین نیوز | ادغام وزارت راه و ترابری با وزارت مسکن و شهرسازی از جمله اقدامات شتابزده دولت قبل بود که اگر چه همواره با نقد کارشناسان حوزه راه و حمل و نقل مواجه بوده و هست اما در دولت یازدهم نیز هیچ مقام مسئولی پاسخ روشنی به پرسشهایی که کارشناسان این حوزه به طور مکرر در این مورد مطرح کردهاند نداده است. گروه حمل و نقل و لجستیک که گروهی متشکل از کارشناسان بخش حمل و نقل و در یکی از شبکه های اجتماعی موبایلی فعال است اخیرا این موضوع را مورد بررسی قرار داده و اعضای این گروه به این پرسش ها پاسخ داده اند که محاسن، معایب و اثرات منفی این ادغام
چیست ؟ راهکارهای پیشنهادی در این خصوص کدام است؟
پاسخ برخی از اعضای گروه به این پرسشها در ادامه آمده است:
* در فرودین سال 90 دولت دست به ادغام چند وزارتخانه زد که موجب شد دو تا وزارتخانه راه و ترابری و مسکن و شهرسازی ادغام شوند. ادغام دو وزارتخانه ای که علیرغم وجوه مشترکی که دارند از نظر ماهیت با هم تفاوت دارند. هدف دولت و مجلس در ان سال از ادغام، کوچک سازی بود به طوریکه دو مجموعه با هم ادغام شوند و ساختار انسانی و وظیفه جدید شکل بگیرد در صورتی که این امر محقق نشد و کوچک سازی در حد وزیر، معاون وزیر و یک معاون پارلمانی از ساختار وزارتخانه بود.
* این ادغام از اول هم اشتباه بود در عمل هم مشخص شد که این کار چندان مطالعه شده ای نبود. گسترش و وسعت این دو وزارتخانه به قدری است که خود وزیر محترم راه را در بعضی از تصمیم گیری ها دچار سر درگمی کرده است. متاسفانه بیشترین نا کارآمدی ما حصل این ادغام در حوزه راه مشاهده می شود حوزه ای که وزیر محترم کمتر تجربه کاری در آن دارند.
* به نظر بنده تغییرات بنیادی در اصلاحات ساختار سازمانی نیازمند مطالعات عمیق با تعیین ماموریت و وظایف دقیق است. در این ادغام به نظرم مطالعات و جهت گیری مناسب تنظیم نشده است بنابراین لازم است اشتباه مجدد اتفاق نیفتد لذا لازم مطالعات جهت اصلاحات مجدد انجام شود نه تفكیك مجدد. از جمله معایب این ادغام نبود و یا عدم تعیین استراتژی است كه لازم است مطالعات دقیق در فلسفه وجودی این ساختار انجام شود.
بنابراین می توان چنین اشاره نمود كه ساختار وزارت خانه باید حاكمیتی طراحی شود و كلیه وظایف تصدیگری به سازمان ها و شركتهای تابعه منتقل شود. طراحی ساختار سازمانی براساس رگولاتوری و تنظیم بخش مقررات و سازمانهای تابعه بازوهای اجرایی. این ساختار طراحی شده پر از عیب است كه لازم است اصلاح شود و به نظرم به تفكیك نیازی نیست.
* امکان استفاده از پتانسیل های نیروی انسانی متخصص در زمینه عمران و همچنین اعتبارات این دو وزارتخانه شاید یکی از دلایل ادغام بوده است که البته کارشناسی شده نیست. اما ضمن احترامی که به تصمیم سازان و تصمیم گیرندگان وجود دارد به نظر می رسد محاسن پایه ای و کلان وجود ندارد.
* وجه تشابه وزارتخانه های مسکن و راه فقط مصالح ساختمانی به کار رفته در ساخت مسکن و جاده و اسکله ... هست و لاغیر.
* دغدغه های اجتماعی مردم برای تهیه مسکن به حدی زیاد است که تمام وقت وزیر را می گیرد و واقعا فرصتی برای راه نمی ماند.
* به بخش راه باید مقوله وسیع و بسیار مهم حمل ونقل را هم اضافه کرد، بخشی که خود در حد یک وزارتخانه مسئولیت و شرح وظایف دارد. توجه یک سویه به بخش مسکن و از طرفی استفاده از مدیران با تخصص مسکن در بسیاری استانها کار آمدی حوزه راه را کم کرده است.
* تصمیم به طور كلی عجولانه بوده است و هیچ نشانه ای از كار كارشناسى در آن نیست.
* در زمان ادغام در حوزه حمل و نقل و راه با ادغام صورت گرفته، خیلی از مباحث اصلی حوزه حمل و نقل و راه به حاشیه رانده شد و مباحث حمل و نقلی مورد غفلت قرار گرفت و حوزه مسکن تمام وجود وزارتخانه را تحت تاثیر قرار داد. البته در دولت جدید این نقیصه در حال جبران است.
* سازمان بنادر و دریانوردی، سازمان هواپیمایی، راهداری و حمل و نقل جاده ای، راه آهن، هر کدام از این سازمانها خود یک غول هستند و تجمیع شان با وزارت مسکن واقعا عجیب و غریب بود.
* وزارت راه قبلا از ادغام با جهاد کشاورزی آسیب دیده بود ولی از ادغام با مسکن بیشتر تضعیف شد. به خصوص که انگیزه ادغام اخیر سیاسی بود نه فنی و کارشناسی.
* قرار بود تیم آقای آخوندی در پاسخ به مطالبه بخش حمل و نقل در خصوص تفکیک مطالعاتی انجام دهد و بر اساس آن در مورد ادامه ادغام یا تفکیک تصمیم بگیرند اما تا کنون هیچ سخنی از این مطالعه و نتیجه آن اعلام نشده است. در حالی که مطالعات اعضای شورای حمل و نقل همگانی بر تفکیک تاکید داشت.
* متاسفانه بیشترین ضربه را در حوزه راه و ترابری از این ادغام صنعت هوایی خورد. خود وزیر محترم راه نیز قبل از دریافت پست وزارت جزو منتقدین این ادغام بود.
* ادغام این دو وزارتخانه بدون هیچ گونه استراتژی صورت گرفته و عملاطرح موفقی نبوده است.
* حوزه حمل و نقل در وزارت راه دارای گستردگی است، حجم کار زیادی هم دارد به طوریکه حداقل با چند روش حمل و نقلی سر کار داریم که هر کدام گستره وسیعی دارند. در حدود 30 درصد از کشورها مثل مالزی، آمریکا، روسیه و ... وزارتی به عنوان حمل و نقل جدا از سایر وزارتخانه ها فعالیت می کند. در کشوری مثل هندوستان برای هر کدام از مدهای حمل و نقل وزارتخانه جداگانه مثل، وزارت حمل و نقل و بزرگراه، وزارت دریانوردی، وزارت راه آهن تاسیس شده است.
* اصولا تصمیم گیریها در دولت گذشته بیشتر تابع انفعال در قبال اتفاقات و حوادث بود تا اینکه به راهبردهای کلی توجه شود و این اقدام هم بدون ارزیابی ارزشی و فقط از دید متدلوژی تابع همان روش کلی بود.
* هر کدام از شبکه های زیر مجموعه وزارت راه به دلیل گستردگی خود قابلیت یک وزارتخانه را دارد.
* اشتباه را با اشتباه تكرار نكنیم، مطالعات كارشناسی دقیق و اصلاحات ساختاری بر بنیان حاكمیت در شرایط ادغام فعلی است. برون سپاری و انتقال وظایف به زیر بخش ها و آزادسازی و تنظیم ستاد بر پایه نقش های حاكمیت دولت در بخش اول اشتباهات را كمرنگ می كند.
* تجربه را تجربه کردن خطاست. به نظر من دولت باید سریعا لایحه تفکیک این دو وزارتخانه را آماده و تقدیم مجلس کند. اگر این ادغام حسنی داشت حداقل باید طی این مدت حداقل کارشناسان این حوزه به بعضی از آن اشاره می کردند.
* دو خلا بزرگ در صنعت حمل و نقل جاده ای کشور وجود دارد یکی نبود نظام جامع حمل و نقل و دوم، بانک تخصصی حمل و نقل در مقابل دو ظرفیت عالی در وزارت ارتباطات وجود دارد یکی شرکت پست و دیگری پست بانک.
* مطالعات تطبیقی خیلی خوب است ولی اصلاحات بر اساس شرایط سیاسی اقتصادی و جغرافیایی باید باشد.
* توجه دوستان را به سند چشم انداز در حوزه حمل ونقل ریلی جلب می کنم در این سند 25000 کیلومتر خط هدف گذاری شده است این یک تکلیف بزرگی برای یک وزارتخانه است.
* ادغام ضررش بیشتر از سودش بوده است، تمرکز و تخصص حمل و نقل دچار آشفتگی شده، سازمان های طرف حمل و نقل عمدتا درآمد زا هستند و از دیگر سو سازمان های طرف مسکن بیشتر بودجه می بلعند.
* یک مشکل اساسی و در واقع یک سوال اساسی اینست که معیار تشکیل یک وزارتخانه چیست و در حقیقت ریشه تغییرات زیاد در ساختار وزارت خانهها به نبود پاسخ این سوال برمی گردد.
* اصلاح ساختار تشکیل وزارت راه و ارتباطات است.
* این که به راحتی بتوان دو وزارتخانه را ادغام یا تفکیک کرد نشانه شتابزدگی در تصمیم گیری هاست. برای همین آسیب می بینیم. شاید هر کدام در جای خود حرکت لازمی باشد ولی شتابزدگی و انفعالی عمل کردن اجازه نمی دهد شاکله ای درست بشود و قوام پیدا کند.
* به نظر من ابتدایی ترین کار این است که آقای وزیر به طور شفاف بگویند آیا به قول خود در ابتدای تصدی وزارتخانه در مورد مطالعه در این مورد وفا کرده اند و اگر کرده اند نتیجه مطالعه چه بوده شاید واقعا نتیجه قانع کننده باشد.
* حمل و نقل باید به ریشه و فلسفه وجودیش که همانا تسهیل وارادات و صادرات و ترانزیت و ارائه خدمات مسافریست بازگردد و از طریق تسهیل جابجایی کالا و مسافر زیرساخت های رفاه و توسعه را فراهم آورد.
* وزارت راه خودش چهار غول دارد که هر یک پتانسیل تبدیل به وزارتخانهای مستقل را دارند، چرا برخی علاقهمندند این وزاراخانه حتما با یک وزارتخانه دیگر ادغام بشود. حالا مسکن را بگذاریم کنار با ارتباطات ادغامش کنیم؟
* من تعریف کلی می کنم؛ وزارت راه و شهرسازی؛: ادغامی عجولانه، اینک تصمیم: تفکیک اما کارشناسانه.
* مطمئنا اگر پیشنهاد ادغام وزارت راه با وزارت ارتباطات به عنوان یک راهکار نهایی در بین اعضای گروه به رای گذاشته شود پیش بینی می شود بالای 80 درصد موافق هستند.
* با توجه به واگذاری قسمت اعظم وظایف وزارت ارتباطات و سنخیت وظایف باقیمانده با وظایف وزارت راه، موضوع ادغام این دو وزارتخانه به نظر من بهترین گزینه است.
* نه به عنوان دفاع از ادغام ولی به عنوان یکی از محاسن بالقوه این ادغام باید عرض کنم یکی از محاسن ادغام امکان تصمیم گیری متمرکز درباره چگونگی توسعه راه ها و سکونتگاه ها است در حال حاضر به شدت دچار آشفتگی و تفرق است.
* این که اکثر قریب به اتفاق کارشناسان رای به تفکیک می دهند موضوع مهمی است که می طلبد وزارتخانه به آن عنایت کند.
* یعنی دوستان با تفکیک موافقند؟ تفکیک هم به خودی خود هزینه های زیادی دارد. گزینه اصلاحات مناسبتر نیست؟
* جلوی ضرر را هر جا بگیری منفعت است.
* قوی ترین زیرساختهای نرم افزاری و مغز افزاری در شرکت پست وجود دارد در حالی که بخش حمل و نقل جاده ای از نبود پرتال حمل و نقل البته به مهنای واقعی و کاربردی رنج می برد.
* اینکه ۶۳ درصد تصادف فوتی کشور در حوزه برون شهری در محدوده شهرها اتفاق میفتد ناشی از عدم تطابق طرح های تفصیلی سکونتگاه ها با طرح جامع توسعه راه ها است.
* باید بررسی کرد از لحاظ اهداف هر وزارت خانه وزارت راه و ترابری چقدر نزدیک به وزارت مسکن و شهرسازی است وزن اشتراکات چقدر هست، اصلا اهداف دو وزارت خانه از یک جنس و باهم جمع پذیر هست.
* ادغام این دو وزارت خانه یکی از اشتباهات بزرگ و راهبردی بوده که بدون مطالعات لازم و کارشناسی انجام پذیرفت. در دنیای امروز بحث حمل و نقل و ترافیک یک وزارت خانه استراتژیک محسوب می شود. تحت یک مدیریت بخش زیادی از ماموریت های محوله این دو وزارت خانه از نظرها دور بوده و اصلا فراموش شده است حوزه وزارت راه فوق العاده گسترده است. ضمن اینکه نوع فعالیت و ماموریت های هردو با هم فرق دارند. لذا به نظر باید با نگرش به واقعیات باید این دو حوزه جدا از هم مدیریت شوند.
* در حالیکه پست بانک با گسترده ترین شبکه بانکی زیان ده هست، ما هنوز بانک تخصصی حمل و نقل نداریم!!!!!!!!
* اگر دیدی کارشناسانه و جدی به وظایف حوزه حمل و نقل داشته باشیم و عقب ماندگی را در کشورمان در نظر بگیریم، نیاز فراوانی به توسعه زیرساختها داریم که می شود گفت از برنامه پنجم هم عقب هستیم.
* همانطور که اشاره شد بسیاری از وظایف و مسئولیت های وزارت ارتباطات واگذار شده و بدنه وزارتخانه کوچک شده و اگر تکلیف این باشد که حتما باید دو وزارتخانه در هم ادغام شود گزینه خوبی است البته اگر زمینه ایجاد یک وزارتخانه مستقل وجود داشته باشد که عالیست.
* وزارت راه و شهرسازی به تنهایی خود یک وزیر و وزارتخانه مستقل می خواهد.
* دوستان پیشنهاد می دهند از اینجا جدا شویم برویم با یک وزارتخانه دیگه ادغام شویم یعنی از چاله در بیائیم بیفتیم در چاه؟
* تفکیک هم باید با حوصله و کارشناسانه انجام شود، پانسمان این زخم را اگر به ناگهان برداریم، مریض دچار شوک می شود.
* آیا به صرف رشته تحصیلی دانشگاهی راه و ساختمان می توان به نتیجه رسید وزارت راه و مسکن و شهرسازی؟! ترابری چه شد؟!
* بنده كاملا با ادغام وزارتخانه به همین موجود موافق هستم ولی فكر می كنم این ادغام شامل یك سری اقدامات اولیه ای بود كه تاكنون صورت نپذیرفته است.
* هزینه ادغام را دادیم و حالا مجددا برای تفکیک هم زمان و هم هزینه هنگفتی باید پرداخته شود.
* تمرکز وزارتخانه دارد به سمت مسکن پیش می رود.
* اگر زمینه برای ایجاد وزارتخانه مستقل وجود داشته باشد اولویت اول است ولی اگر قرار باشد با وزارتخانه دیگری ادغام شود، وزارت ارتباطات پیشنهاد می شود.
* وزارت راه آنقدر حیطه وظایفش بزرگ و وسیع است که احتیاجی به ادغام با وزارت دیگر ندارد. ضربهای که این ادغام بی مطالعه به روند توسعه کشور زده سالها طول خواهد کشید تا جبران شود.
* چرا با همین وضع به فکر اصلاح ساختار نباشیم؟ اصلاحات فقط تفکیک نیست.
* هنگام ادغام چند مورد تحلیل بابت مزایای ادغام منتشر شد؟ كسی طرح كارشناسی شده كه توسط دولت منتشر شود دیده است. این مدل ادغام برای كشورهایی مثل ایران كه در حوزه حمل و نقل و راهسازی موقعیت ویژه و كریدور دارند كجا و در چه مدلی اجرایی شده؟
* بهترین تصمیم ایجاد وزارت حمل و نقل است که مسئولیت حمل و نقل درون و برون شهر را داشته باشد.
* اگر روی ادغام تاکید می کنیم صرفا به واسطه الزامات قانونی مبنی بر کم شدن تعداد وزارتخانه هاست.
* یکپارچه سازی حمل و نقل کشور یک ضرورت است.
* پا فشاری و عجله دولت قبل جهت ادغام بیشتر به دلیل استیضاح بهبهانی بود اگر این برکناری در کار نبود خود دولت سابق هم علاقه ای به این ادغام و لجبازی نداشت.
* وزارت راه باید مستقل باشد و با وزارتخانه دیگری ادغام نشود، هر ادغامی فقط به ضرر حمل و نقل خواهد بود.
* اگر تفکر اصلاح ساختار با هدف کوچک کردن وزارت فعلی و برون سپاری و خصوصی سازی پیاده شود به مقصود و هدم نزدیکتر می شویم.
* تشکیل وزارتخانه ای که متولی حمل و نقل درون و برون شهری باشد مناسب است.جدا بودن دو موضوع حمل و نقل درون وبرون شهری آسیب بسیاری دارد. خیلی از برنامه ها هم به دلیل مدیریت جداگانه قابل اجرا نیست.
* وزارت راه و شهرسازی فقط در شن و ماسه با هم وجه مشترك دارند هر چند نوع شن و ماسه مورد كاربرد در دو صنعت نیز از نظر اندازه با هم تفاوت داشته باشند.
* هندوستان وزارتخانه shipping دارد در حالیکه در ایران سازمان بنادر جزئی از وزارت راه و ترابری و مسکن و شهرسازی است.
* در كشورهای پیشرفته كه تصدی گری را به بخش های خصوصی و بازار سرمایه واگذار كرده اند همگی در حال ادغام و كوچك كردن دولت هستند و دولت را به عنوان نظار بر اقتصاد وسیاست وغیره .... انتخاب كرده اند.
* اگر از بعد ارتباط توسعه جمعیتی و ارتباطات به موضوع نگاه كنیم می توان ساختار موجود را با نگاه ملی اصلاح نمود.
* چرا وزارت راه با مسکن؟ چه وجه اشتراکی داشتند؟
* کوچک شدن دولت به معنای کم کردن وزیر نیست. ما در ایران فقط تعداد وزیر را کم کردیم و به جای آن ده ها معاون وزیر و قائم مقام اضافه کردیم.
* کوچک شدن دولت به معنای غیرتخصصی شدن بدنه دولت هم نیست.
* قرار داشتن مدیریت حمل و نقل شهری در یک وزارتخانه از بنیان سیاسی باعث عقب افتادگی آن و آسیبهای فعلی از جمله معضلات ترافیک، عدم بهره وری و ... است.
* چه غلط و چه درست ادغام صورت گرفته است، برای شرایط فعلی باید فکری کرد.
* در ایران همه بهتر می دانند شعار خصوصی سازی بیشتر سهم شرکت های خصولتی و یا شرکت های تعاونی های قارچی هست که معتقد به از این جیب به آن جیب هستند تا انجام کار.
* باید تمرکز را بر بازگرداندن اوضاع به شرایط قبل قرارداد و وزارتخانه ها به وضعیت اولیه خود برگردانده شوند.
* وقتی به عنوان این وزارتخانه نگاه می شود بلافاصله رشته دانشگاهی مهندسی راه و ساختمان به ذهن متبادر می شود. یعنی نگاه به موضوع از دیدگاه سازه نه ماموریت، رسالت و تخصص.
* استقلال وزراتخانه بهترین گزینه است.
* بررسی مزایا و معایب تفکیک در قالب یک طرح کارشناسی اولین اقدام باید باشد.
* برگشت به حالت قبل عملا غیر ممکن است.
* ما به جای اصلاح ساختار تنها یک وزیر را تعدیل کردیم.
* برگشت به حالت قبل ولی نه با عجله بلکه با کارشناسی و مطالعه ممکن است.
* موافق با جداسازی نیستم اگر إصلاحات منطقی و بر پایه تقویت نقش حاكمیت باشد و وظایف اجرایی به سازمانهای تابعه منتقل شود می توان نتیجه را مثبت دید.
* همانگونه که به سادگی آب خوردن این ادغام را انجام دادند این برگشت هم به همان سادگی امکانپذیر است.
* معمولا برگشت به عقب ممکن نیست پس باید به ایجاد یک وزارتخانه جدید یا به ناچار ادغام با وزارتخانه دیگر فکر کرد.
* واقع بینانه نگاه کنیم بازگشت به حالت قبل غیر ممکن است.
* تخصیص بودجه وزارتخانه تجمیعی بنا به اولویت قابل شیر به اولویت بالاتر می شود.
* در حال حاضر حتی شركتهای تابعه نقش حاكمیت دارند فقط تمركز به وزارتخانه نداشته باشیم.
* در چند سالی که از ادغام گذشته است چه نتیجه مثبتی کسب شده است؟ دوستان موافق ادغام بگویند شاید قانع کننده باشد.
* این برگشت به عقب نیست بلکه جلوگیری از صدمات بیشتر به اقتصاد کشور است.
* اینقدر كارها را سنگین تلقی نكنید موقعی كه حجم پرسنلی و ادارات متعدد و بودجه های كلان صرف كارهای دولتی شود و برای اینكه بگوییم به طرف خصوصی سازی پیش رفتیم درصد ناچیزی واگذاری انجام داده باشیم دولت یا نهایتا وزارتخانه ها آن قدر بزرگ می شوند كه بعد ما تازه می گوییم وزارت راه چه ارتباطی با مسكن دارد. اول كار تصدی گری كاملا به مردم واگذار شود هیچ اشكالی ندارد كه وزارت راه و مسكن كه حداقل از لحاط ساختن جاده و مسكن با هم شباهت هایی دارند با هم ادغام شوند.
* اصلاحات را به درستی و خارج از نظرات شخصی و دستوری انجام دهیم.
* راه جلوگیری از صدمات بیشتر لزوما برگشت به عقب نیست.
* این که وزیر اختیارات خودش را به روسای سازمانها تفویض کند مجددا باعث بزرگ شدن چارت وزارتخانه خواهد شد.
* در كشورهای توسعه یافته دولت سیاست گذار و بخش خصوصی مجریست در كشور ما دولت عملا خصوصی سازی را انجام نمی دهد كه كوچك سازی دولت و ادغام به موازات آن انجام شود. این مدل ادغام برای كشورهایی مثل ایران كه در حوزه حمل و نقل و راهسازی موقعیت ویژه و كریدور دارند كجا و در چه مدلی اجرایی شده است؟
* ما کپی برداری کردیم فقط از روی ظاهر و نه از روی باطن کسی موافق ادغام نبوده و نیست البته با مسکن.
* هنوز وظائف و اختیارات شفاف نشده كه در این خصوص بتوانیم به سادگی نظر بدهیم.
* ایا تاکنون بازخورد فعالیتهای این دو حوزه قبل و بعد از ادغام مورد بررسی قرار گرفته است.
* به نظر می رسد ادغام دو وزارتخانه مسکن و راه و ترابری در دنیا هم منحصر به فرد باشد.
* ساختارهای وزارت خانه ها باید منطق بر نظارت تصمیم گیری و كنترلی باشد به عبارتی نظام ساختار یافته حاكمیت.
* برای اصلاح امور هیچگاه از روش های قبل و در شرایط گذشته استفاده نمی شود بلکه وضعیت جدید ایجاد و از شرایط جدید استفاده می شود.
* بنده معتقدم این ادغام بیشتر یك رفتار سیاسی بود تا كارشناسی و جای تامل دارد.
* برای بازنگری از نتایج ادغام زمان مشخص شده بود ولی جناب آقای آخوندی فراموش کردند.
* دولت باید وظایف و بارها اضافه را از دوش خود بردارد تا بتواند چابهار حرکت کند و نه اینکه دو وزیر را یکی کند و بگوید کوچک سازی شده است.
* به جای نقد بیشتر این ادغام بر روی راه حل های اصلاح وضعیت موجود متمرکز شد.
* زمانی حجم فعالیت های حمل و نقل شاید برای ایجاد وزارتخانه مستقل توجیه نداشت ولی در حال حاضر با گسترش دامنه فعالیت ها و مسئولیت های حوزه حمل و نقل در شقوق مختلف آن وجود یک وزارتخانه مستقل را لازم و ضروری نموده است.
* در بخش مسکن هم وزارتخانه موفق نبوده و رفت و آمدهای وزیر به مجلس هم مربوط به مسایل مسکن بوده است.
* چند سال دیگر انشالله شاهد دولت الكترونیكی كاملی خواهید بود. از این فرصت های به وجود آمده باید كمال استفاده را كرد و مردم را وارد صحنه نمود. آن وقت اگر خصوصی سازی به درستی انجام شود دوستانی كه مخالف ادغام وزارت راه و مسكن هستند طرفدار ادغام وزارت راه و مسكن و وزارت صنعت، معدن و تجارت هم خواهند بود.
* تفکیک عقب گرد از بیراهه است به جاده اصلی.
ادامه دارد ...
تا وقتی سکان وزارتخانه های اجرایی به سیاسیونی که به فکر بزرگ کردن تشکیلات و اقتدار خود هستند سپرده شود اوضاع بهتر از این نخواهد بود بنظر شما ادغام از روی لجبازی با جلوگیری از تفکیک و بازی با مجلس و دولت بخاطر منافع فرقی دارد؟؟ امید که مسولیتهای اجرایی به سیاسیون صرف و یا دارندگان سهمیه خانوادگی واگذار نگردد و کاردانی و سابقه ملاک عمل قرار گیرد
امیدوارم هرچه زودتر این دو نهاد به حالت قبل برگردد. از دولت تدبیر و دورغ خواهشمندم، اقدامات لازم را مبذول فرمایند.