◄ انتقاد رانندگان تاکسی از برخورد دوگانه شهرداری با اتوبوسرانی و تاکسیرانی
شهرداری تهران متولی هر دو مجموعه اتوبوسرانی و تاکسیرانی است و رانندگان تاکسی با سرمایه شخصی، خدمات عمومی ارائه می‌دهند اما سهمشان از حمایت های شهرداری چیست؟
جمعی از رانندگان تاکسی در متنی با این موضوع به خبرنگار تین نیوز نوشته اند: شهرداری تهران متولی هر دو مجموعه اتوبوسرانی و تاکسیرانی است اما پرسش اینجاست که چرا در نحوه حمایت از این دو بخش حمل ونقل عمومی تفاوت قابل توجهی وجود دارد؟ رانندگان اتوبوسرانی در چارچوب ساختار حمایتی شهرداری فعالیت می کنند، اما راننده تاکسی باید با سرمایه چند میلیاردی شخصی خود خودرو تهیه کند و تمام هزینه های خرید، بیمه، تعمیرات، لاستیک، روغن، استهلاک و نگهداری آن را بپردازد؛ در حالی که موظف است با نرخ کرایه مصوب فعالیت کند.
به گزارش تین نیوز، تاکسیرانان در ادامه نوشته اند: به بیان ساده، تمام هزینه ها با راننده است، اما اختیار تعیین درآمد او در دست دیگران! از سوی دیگر، پلتفرم های حمل ونقل اینترنتی از سامانه های هوشمند، انعطاف در قیمت گذاری و امکان تغییر نرخ متناسب با ساعات اوج ترافیک و میزان تقاضا برخوردارند؛ اما راننده رسمی تاکسی همچنان با نرخ های مصوب و بدون سازوکار متناسب با تورم و افزایش هزینه های زندگی فعالیت می کند. پرسش دیگر این است که چرا رانندگانی که سال ها در خطوط رسمی فعالیت کرده و به تعهدات خود پایبند بوده اند، از منافع اقتصادی حاصل از صرفه جویی مصرف سوخت در طرح نوسازی و تبدیل تاکسی ها، بهره متناسبی نمی برند؟
آیا راننده تاکسی که بخش مهمی از مسئولیت جابه جایی شهروندان را بر عهده دارد، نباید از حمایت های واقعی در زمینه خرید خودرو، تسهیلات، نوسازی و معیشت برخوردار باشد؟ راهکار چیست؟ پیشنهاد مشخص ما این است که شهرداری تهران نگاه خود به رانندگان تاکسی را از صرفاً نظارت بر عملکرد، به حمایت و مسئولیت پذیری اقتصادی تغییر دهد.
رانندگان تاکسی نیز مانند رانندگان شرکت واحد، از طریق شهرداری یا شرکت های وابسته، در قالب قراردادهای شفاف و قانونی تحت پوشش قرار گیرند و متناسب با ساعات کار و خدمات ارائه شده از حقوق، بیمه، سنوات و مزایای قانونی برخوردار شوند.
همچنین رانندگانی که در تأمین سرمایه خرید خودرو مشارکت می کنند، باید متناسب با میزان سرمایه گذاری خود از منافع اقتصادی آن بهره مند شوند. اگر سیاست شهرداری ارائه حمل ونقل عمومی با نرخ یارانه ای یا رایگان است، هزینه واقعی این خدمات باید از بودجه عمومی تأمین شود، نه از جیب راننده ای که خود با مشکلات معیشتی دست وپنجه نرم می کند.
مطالبه رانندگان تاکسی از شهرداری تهران
از شهردار تهران انتظار داریم به چند پرسش پاسخ روشن بدهد: ۱. میزان حمایت و هزینه کرد شهرداری برای ناوگان اتوبوسرانی و تاکسیرانی چقدر است؟ ۲. چرا رانندگان تاکسی با وجود ارائه خدمات عمومی، از حمایت های استخدامی و معیشتی مشابه برخوردار نیستند؟ ۳. برای جبران افزایش هزینه های فعالیت تاکسیرانان و حفظ سرمایه آنان چه برنامه ای وجود دارد؟ ۴. چرا در سیاست های نوسازی ناوگان، منافع رانندگان باسابقه و فعال به صورت شفاف و عادلانه دیده نمی شود؟ حمایت از حمل ونقل عمومی نباید فقط به یک بخش محدود شود.
راننده تاکسی هم عضوی از خانواده حمل ونقل عمومی شهر است. نمی توان تمام هزینه ها و مسئولیت ها را بر دوش او گذاشت و هنگام حمایت، او را نادیده گرفت. مطالبه رانندگان تاکسی، امتیاز ویژه نیست؛ بلکه عدالت در حمایت، حفظ سرمایه و تأمین معیشت کسانی است که هر روز برای جابه جایی شهروندان تلاش می کنند. خدمت به مردم نباید به قیمت نابودی سرمایه و معیشت راننده تمام شود.
